Hevalo
Log in Get started

K

keribiyayî – ker jî dibêjin: ji dengê min xweştir nîne

138 words

keribîn

Verb
  1. qehirîn, enirîn, hêrs bûn, hêç bûn, har bûn, kerbên kesekî vebûn, aciz bûn, xeyidîn, tûre bûn, sil bûn
  2. xemgîn bûn^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

keribîna

Noun form keribîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya keribîn.

keribînek

Noun form keribîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keribîn.

keribînê

Noun form keribîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya keribîn.

keribînin

Noun form keribîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya keribîn.

-kerif-

Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema niha ji lêkera kerifîn (tewandin).

Synonyms-kerifî-

-kerifiya-

Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema borî ji lêkera kerifîn (tewandin).

Synonyms-kerif-

-kerifî-

Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema borî ji lêkera kerifîn (tewandin).

Synonyms-kerif-

kerifîn

Verb
  1. peyvek tal anku neşîrîn e li şûna xwarin

kerifîna

Noun form kerifîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kerifîn.

kerifînek

Noun form kerifîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kerifîn.

kerifîneke

Noun form kerifîn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kerifîn.

kerik

Noun
  1. çala di nava tewleyan de ye ku rêxa diwêr tê de dicive.
  2. kerê leystok, kerê ji darikan
  3. kuna guhî, qula guhî
  4. ( pirtik, parçok) Binêre: ker (2)
Adjective
  1. kojik, fêkiyê ku hê negihiştiye

Arabicالفجاجة

kerika

Noun form kerik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kerik.

kerikan

Noun form kerik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kerik.

kerikek

Noun form kerik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kerik.

kerikên

Noun form kerik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kerik.

kerikine

Noun form kerik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kerik.

kerikî

Noun
  1. rewşa kerikbûnê
  2. Binêre kerîkî.

kerikmejî

Adjective
  1. Tênegehiştî, aqilsivik, bêqil

kerin

Noun form ker
  1. Rewşa navkî ya pirjimar a nebinavkirî ya ker.

kerinan

Noun form ker
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a nebinavkirî ya ker.

kerine

Noun form ker
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya ker.

kerino

Noun form ker
  1. Rewşa bangkirinê ya pirjimar a ker.

keris

Noun
  1. Guhartoyeke kerese (“malzeme, materyal”).

kerist

Noun
  1. Guhartoyeke kerese (“malzeme, materyal”).

keriste

Noun
  1. Guhartoyeke kerese (“malzeme, materyal”).

keritîn

Verb
  1. kirandin, kiritandin,
  2. bi dranan hûrik hûrik hatin jêkirin.
  3. Erzurûmî şekirê çayê dikeritînin; mişk benik dikeritîne

keritîna

Noun form keritîn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya keritîn.

keritînek

Noun form keritîn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya keritîn.

keritîneke

Noun form keritîn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya keritîn.

keritînê

Noun form keritîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya keritîn.

keritînên

Noun form keritîn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya keritîn.

-kerix-

Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema niha ji lêkera kerixîn (tewandin).

Synonyms-kerixî-

kerixandin

Verb
  1. westandin, mandî kirin, betilandin, qerimandin, şeqî kirin, tehibandin, mehû kirin:
  2. Vî karî ez kerixandime.
  3. jê têr kirin

kerixî

Adjective
  1. mandî, betilî, westiyayî, qerimî, şeqî, mehû
  2. bêçare, bêtaqet, tehibî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)
  3. tişta ku rizîya ye û hilweşiya ye. zebeşên me giş kerrixî ne, qesra asûran kerrixî ye.
Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema borî ji lêkera kerixîn (tewandin).

Arabicمتعب

Synonyms-kerix-

kerixîn

Verb
  1. bêzar bûn, aciz bûn, westîn, mandî bûn, betilîn, qerimîn, şeqî bûn, tehibîn, mehû bûn, hatin kerixandin
Noun
  1. bêzarbûn, acizbûn, westîn

kerixîna

Noun form kerixîn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kerixîn.

kerixînek

Noun form kerixîn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kerixîn.

kerixîneke

Noun form kerixîn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kerixîn.

kerixînê

Noun form kerixîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kerixîn.

kerixînên

Noun form kerixîn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kerixîn.

kerî

Noun
  1. Kom, grûp, bir, celeb, ref, revde, ajal, col, celeb, colek, garan, naxir
  2. çendîn kes yan tişt bi hev re, gelek kes yan tişt li gel hev.(bi Behdînî bes bu pezî dihête bikaranîn)
  3. Koz, hoz.
  4. Guhartoyeke kerîtî (“rewşa kerbûnê”).
  5. Guhartoyeke kerîtî (“wekî keran”).
  6. Guhartoyeke ker (“qet, parçe”).
Suffix
  1. Binêre -karî.

Arabicقطيع

kerî bike

Verb form kerî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera kerî kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera kerî kirin.

kerî bikim

Verb form kerî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ji lêkera kerî kirin.

kerî bikin

Verb form kerî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera kerî kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera kerî kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera kerî kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera kerî kirin.

kerî bikî

Verb form kerî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ji lêkera kerî kirin.

kerî dike

Verb form kerî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kerî kirin.

kerî dikim

Verb form kerî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kerî kirin.

kerî dikin

Verb form kerî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera kerî kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera kerî kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera kerî kirin.

kerî dikî

Verb form kerî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kerî kirin.

kerîkerî

Noun
  1. parçeparçe, parepare, pariparî, cengecenge, pirtîpirtî, çîtîçîthî, letelete

kerîkirina

Noun form kerîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kerîkirin.

kerîkirinek

Noun form kerîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kerîkirin.

kerîkirineke

Noun form kerîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kerîkirin.

kerîkirinekê

Noun form kerîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kerîkirin.

kerîkirinên

Noun form kerîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kerîkirin.

kerîm

Adjective
  1. merd, camêr, destvekirî, çavfire, ne tema, ne çirrîk, ne çikûd,
  2. kesa/ê ku bi dilxweşî ji malê xwe dide xelkê
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

Kerîmayên

Noun form Kerîma
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya Kerîma.

kerîmiyên

Noun form kerîmî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kerîmî.

kerî nake

Verb form kerî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kerî kirin.

kerî nakim

Verb form kerî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kerî kirin.

kerî nakin

Verb form kerî kirin
  1. Kesê yekem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kerî kirin.
  2. Kesê duyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kerî kirin.
  3. Kesê sêyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kerî kirin.

kerî nakî

Verb form kerî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kerî kirin.

kerînek

Noun
  1. Tevinekeke nerm û pihêt e ku bi qasî hestî ne hişk e.

Synonymsqirtik·kerîntok

kerîneka

Noun form kerînek
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kerînek.

kerî neke

Verb form kerî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera kerî kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera kerî kirin.

kerînekê

Noun form
  1. Formeke kerînek:
  2. ## rewşa çemandî ya binavkirî ya yekjimar
  3. ## rewşa baneşanî ya binavkirî ya yekjimar

kerî nekim

Verb form kerî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera kerî kirin.

kerî nekin

Verb form kerî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera kerî kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera kerî kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera kerî kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera kerî kirin.

kerî nekî

Verb form kerî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera kerî kirin.

kerînî

Adjective
  1. Karê şaş ûbêwic, bê aqilî, bê mejî, dînatî.
  2. # kerî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicالحماقه·الحمق·الدوغة·الدوقانیة·الدوقة·الرثء·الرثیة·الرثیئة·الرطأ·الرعالة·الرهق·الطغومة·الطغومیة·الطنبلة·اللغابة·اللغوبة·النعثلة

kerîtî

Noun
  1. Binêre kerînî.
Suffix
  1. Binêre -karî.