Hevalo
Log in Get started

K

ker – kerdî

145 words

ker

Noun
  1. Cûnek dewaran e ku dişibe hespan û hêstiran lê ji wan kurttir û biçûktir e
  2. (bi taybetî bo barhilgirtinê tê bikaranîn).
  3. Komeke pezî, garana pezî, berê pezî
  4. Bêaqil, bêhiş, bêmejî, mejîreş, aqilsivik, nezan.
  5. (ji peyva ker a heywan) ji bo kesê zir, serhişk û bêpîr û şerde
  6. felqe, parçe, qet, par, pirt
  7. (bi taybetî ya ku bi kêrê hatiye birîn).
  8. Kesa/ê tiştekî dike yan tiştek kiriye.
  9. Binêre kerî.
Adjective
  1. Kesa/ê qet yan baş dengan nabihîze.
  2. Binêre kirr.
Suffix
  1. Kesa/ê tiştekê/î dike.

Soraniکەر·kert

Arabicحِمَار·شريحة·أَصَمّ

Synonymsguhgiran·nebihîz

keraco

Noun
  1. Guhartoyeke qerejok.

kera dixesînît

Idiom
  1. dema ku kesek gelek betal bît
  2. dema mirov bi (mecazî) dibêje kesek dawetê dike
  3. eger mirov betal be u kesek pisyar bike ji mirovî "tu çi dikeyî?" mirov bibêje "kera dixesînm/dawetê dikem."

kerafiya

Noun form kerafî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kerafî.

keral

Noun
  1. Guhartoyeke qiral.

keramet

Noun
  1. mucîze, ecêbî, tiştên ecêb yên ku tê bawerkirin ku kesek bi alîkariya Xwedê dike

Arabicمعجزة·أعجوبة·كرامة·هيبة·وقار·عزة·اعتزاز·إباء

kerameta

Noun form keramet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya keramet.

kerametan

Noun form keramet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya keramet.

kerametek

Noun form keramet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keramet.

kerameteke

Noun form keramet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya keramet.

kerametekê

Noun form keramet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keramet.

kerametê

Noun form keramet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya keramet.

kerametin

Noun form keramet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya keramet.

kerametinan

Noun form keramet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya keramet.

kerametine

Noun form keramet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya keramet.

keran

Noun
  1. Guhartoyeke kêran.
Noun form
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya ker.

kerane iya

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kerane î.

kerank

Noun
  1. Firindeyek kûvî yê hûrik (17 cm) yê ji nijada mirîşkan e.

Soranihewêrde·kerrellane

Arabicمریعي

Synonymszirsûsk·qitbarûd

kerankgira

Noun form kerankgir
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kerankgir.

keratiya

Noun form keratî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya keratî.

keratiyeke

Noun form keratî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya keratî.

keratiyên

Noun form keratî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya keratî.

keratî

Noun
  1. xwarinek, kerratî, ziqûm, quzilqurt, ziqnebût, nekider

Arabicاللوث

keravî

Noun
  1. Firindeyek koçer yê gir û avî ye, nikilê wî dirêj e, bi xwarina masiyan dijî,
  2. hêlîna xwe li ber golan yan jî li ser daran ava dike û 2 - 3 hêkan dike.

Soranikelkespî·seqaqoş

Arabicبجع·حوصل

Synonymspelîkan

kerax

Noun
  1. Demê mirov palehiya xelkê bike, genim, nîsk û ceh û hwd yên xelkê rake mirov dibe keraxê wan. Du behir ji xwediyê erd re ye û behrek jî ji keraxî re ye.
  2. nik, cem, bal, ba, kêlek
Adjective
  1. kirêt, pîs, pelos

keraxek

Noun form kerax
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya kerax.

keraxê

Noun form kerax
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya kerax.

keraxên

Noun form kerax
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya kerax.

keraxiya

Noun form keraxî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya keraxî.

keraxî

Noun
  1. pelosî, kerihîtî
  2. bêzarî, dilsarî, zivêrî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kerayiya

Noun form kerayî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kerayî.

kerayî

Noun
  1. kerbûnî, kerî, kerîtî, bcdengî, bêpejnî, sûkût, huskut

keraz

Noun
  1. Guhartoyeke gêlaz.

kerb

Noun
  1. kîn, rik, nefret, nifir, neyarî, dijminatî, qîn, xezeb
  2. jêheznekirin û dijî bûn
  3. xezeb, înat, israr, dijberî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicكراهية·الإحاح

kerba

Noun form kerb
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kerb.

kerbandibe

Verb form kerbandin
  1. Kesê sêyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera kerbandin.

kerbandibim

Verb form kerbandin
  1. Kesê yekem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera kerbandin.

kerbandibin

Verb form kerbandin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera kerbandin.
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera kerbandin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera kerbandin.

kerbandibî

Verb form kerbandin
  1. Kesê duyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera kerbandin.

kerbandibû

Verb form kerbandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera kerbandin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera kerbandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera kerbandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera kerbandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera kerbandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera kerbandin.

kerbandibûya

Verb form kerbandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera kerbandin.
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêkera kerbandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêkera kerbandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêkera kerbandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera kerbandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera kerbandin.

kerbandiye

Verb form kerbandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kerbandin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kerbandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kerbandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kerbandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kerbandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kerbandin.

kerbdar

Adjective
  1. har, hêrs, hêç, qehirî, qehirandî, enirî, enirandî, bikerb, kîndar
  2. bikîn^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kerbdartir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra kerbdar.

kerbdartirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr kerbdar.

kerbek

Noun form kerb
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kerb.

kerbeke

Noun form kerb
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kerb.

Kerbela

Noun
  1. bajarek Iraqê ye
  2. (yek ji pîrozgehên misilmanên şî'î ye)

Kerbelayên

Noun form Kerbela
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya Kerbela.

kerbeş

Noun
  1. Riwekek bi strî ye.

Synonymsgivzonik·givzonek·givzong·qerxan·qelexan·xarpoş

kerbeşa

Noun form kerbeş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kerbeş.

kerbezikî

Noun
  1. Navdêrek e. Gava ku mirov tiştek got û dubare kir lê dîsa jî ne hate fêm kirin tê gotin

kerbê

Noun form kerb
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kerb.

kerbên

Noun form kerb
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kerb.

kerbgirtî

Adjective
  1. kîngirtî, xezebgirtî, neyarbûyî
  2. veşartina kînê, daûrana êciziya

Arabicمكره·غضبان·مكظوم·الدغصان

ker bike

Verb form ker kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera ker kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera ker kirin (tewandin).

ker bikim

Verb form ker kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ji lêkera ker kirin (tewandin).

ker bikin

Verb form ker kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera ker kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera ker kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera ker kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera ker kirin (tewandin).

ker bikî

Verb form ker kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ji lêkera ker kirin (tewandin).

kerbî

Adjective
  1. xezebî, kînî, nifrînî, nefretî, naletî, lanetî, bixezeb

kerb jê rakirin

Verb
  1. jê qehirîn, hez jê nekirin, nefret lê kirin, kîn lê rabûn, kerb jê vebûn

Synonymsînat jê hebûn

kerb jê vebûn

Verb
  1. jê qehirîn, hez jê nekirin, nefret lê kirin, kîn lê rabûn
Noun
  1. jêqehirîn, hezjênekirin, nefretlêkirin, kînlêrabûn

Arabicكره·بغض

Kerboran

Proper noun
  1. Bajarokek e li parêzgeha Mêrdînê li Bakurê Kurdistanê.

kerb û kîn

Noun
  1. kîndarî, nehezkirin, ne viyan, kerb jê vebûn

Arabicكراهية·حقد·مقت

ker bûn

Verb
  1. weke mirovê kiryarên şaş bike mîna keran, aqilsivik bûn
  2. guhgiran bûn, ne bihîstin, guh lê ne bûn, nekarîn axiftina yekî bibihîze
Noun
  1. weke mirovê kiryarên şaş bike mîna keran, aqilsivikbûn

kerbûna

Noun form kerbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kerbûn.

kerbûnek

Noun form kerbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kerbûn.

kerbûneke

Noun form kerbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kerbûn.

kerbûnê

Noun form kerbûn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kerbûn.

kerbûnên

Noun form kerbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kerbûn.

Kercews

Proper noun
  1. Qezayeke Batmanê ye.

kerçove

Adjective
  1. debeng, delodîn, peledîn, tiredîn, aqilsivik, kêmaqil, netemam, apter, cahil, xeşîm, naşî, nezan, xêvik, evdal, gewc, goc, xirrexav, xêv, fodil, koz, bomik, bûdela, kawik, aqilkêm, heşsivik, bêaqil

kerd

Pronoun
  1. kû derê, kîjan cihî

kerdi

Pronoun
  1. kû, kû der, kîjan cihî, çi derê

ker dike

Verb form ker kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera ker kirin (tewandin).

ker dikim

Verb form ker kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera ker kirin (tewandin).

ker dikin

Verb form ker kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera ker kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera ker kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera ker kirin (tewandin).

ker dikî

Verb form ker kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera ker kirin (tewandin).

kerdî

Pronoun
  1. kû, kû der, kîjan cihî, çi derê