Hevalo
Log in Get started

J

ji ba bavê xwe de bêminet e – ji biznekê du eyar çê nabin

149 words

jibariya

Noun form jibarî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya jibarî.

jibarî

Noun
  1. tawan, tomet, xirabî, gunehkarî, cirm, cerîme, cînayet, sûc, binas

ji ber

Adverb
  1. sedem, sebeb, eger
  2. bêyî ku lê bêt nêrîn
  3. (wate 1 û 2): Guhartoyeke ji ber.

Arabicبِسَبَب·بِحُكْم·بِهَدَفّ·بِفَضْل·عَنّ طَرِيق·عَنْ ظَهْرِ ٱلْقَلْبِ

Synonymsmanê

ji ber axiftin

Verb
  1. peyvîn bê têgehiştin. bu nimûne (axiftina nezana, dînan, serxweşan, an drewînan).
  2. Guhartoyeke ji ber axiftin.

jiber bike

Verb form jiber kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera jiber kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera jiber kirin.

ji ber birin

Verb
  1. Hemle betal kirin, bi qest zarok di zikê dayikê de kuştin.
Noun
  1. Bi qest zarok di zikê dayikê de kuştin.

Arabicإجهاض

Synonymskurtaj kirin·zarok ji ber birin·kurtaj

ji ber çi

Adverb
  1. çima, çire, bo çi, ji çi re, sedem çi ye ku?
  2. Guhartoyeke ji ber çi.

Arabicلِمَاذَا·لِمَ

ji ber dike

Verb form ji ber kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera ji ber kirin (tewandin).
  2. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera jiber kirin.

ji ber dikim

Verb form ji ber kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera ji ber kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera jiber kirin.

ji ber dikin

Verb form ji ber kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera ji ber kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera ji ber kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera ji ber kirin (tewandin).

ji ber dikî

Verb form ji ber kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera ji ber kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera jiber kirin.

ji bere kirin

Verb
  1. Guhartoyeke ji ber kirin.
Noun
  1. jiberkirin, ezberkirin, m

jibergira

Noun form jibergir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya jibergir.

jibergirek

Noun form jibergir
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya jibergir.

jibergirin

Noun form jibergir
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya jibergir.

jibergirtina

Noun form jibergirtin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya jibergirtin.

jibergirtinek

Noun form jibergirtin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya jibergirtin.

jibergirtî

Noun
  1. kopî, nisxe, lasa, texlîd, dubare, dupat, liberçêkirî
  2. rûnivîs^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

jiberhavêtî

Adjective
  1. jiberxistî, êxistî, awayê jiberhavêtinê

ji ber hindê

Adverb
  1. lew, loma, lewre, ji ber wê yekê, ji ber wê

Arabicلذا·لذالك·لذلك السبب

jiberker

Noun
  1. ya/ê jiber dike
  2. kopyaker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicحفظ

jiberkera

Noun form jiberker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya jiberker.

jiberkeran

Noun form jiberker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya jiberker.

jiberkerek

Noun form jiberker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya jiberker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya jiberker.

jiberkereke

Noun form jiberker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya jiberker.

jiberkerekî

Noun form jiberker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya jiberker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya jiberker.

jiberkerê

Noun form jiberker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya jiberker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya jiberker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a jiberker.

jiberkerên

Noun form jiberker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya jiberker.

jiberkerin

Noun form jiberker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya jiberker.

jiberkerinan

Noun form jiberker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya jiberker.

jiberkerine

Noun form jiberker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya jiberker.

jiberkerî

Noun form jiberker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya jiberker.

ji ber kirin

Verb
  1. ezber kirin, wisan fêr bûn ku êdî ne hewce ye lê binere daku bizane
  2. jê kirin, veşelandin, rûs kirin, tazî kirin
  3. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre ji ber kirin.
Noun
  1. ezberkirin, zanîn ku bêyî lê binere bibêje
  2. veşelandin, rûs kirin, tazî kirin, rût kirin, çîplaq kirin, cil li xwe nehêlan

Arabicحفظ·تعرى·خلع·الإستحفاظ

Synonymsezberkirin

jiberkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye ji ber kirin

ji ber ko

Conjunction
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre ji ber ku.

ji ber ku

Conjunction
  1. Sedem ew e ku, sebeb ew e ku, bela ku.
  2. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre ji ber ku.

Soraniçunkî·be hoy ewe ke

Arabicلِأَنَّ

Synonymsçimkî·çiku·çunke·seba ku

ji ber man

Verb
  1. zêde bûn, jê zêde kirin, jê man, xwarin an jî her tiştê zêde man

jiber neke

Verb form jiber kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera jiber kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera jiber kirin.

ji ber şerma rûya

Idiom
  1. li dîwana surmelî memed paşa, ji ber şerma rûya, evdalê zeynikê bi gulê re peyivî

ji ber xwe kirin

Idiom
  1. kir ku hemla xwe bixîne
  2. pîrekê hemla xwe bi kurtajê girtin

ji ber xwe ve

Idiom
  1. bi serê xwe, bi biryara xwe, ji nik xwe ve, ji aliyê xwe ve,
  2. ne bi biryara yan fermana kesek din
Adjective
  1. spontan, neplankirî, jixweber

ji bêbextî

Adverb
  1. ji derew, ji xayînî, ji tiştek bêbingeh, ji bêwijdanî
  2. Guhartoyeke ji bêbextî.

jibêr

Meaning
  1. vebijêr, neqîner

ji ... bigire

Circumposition
  1. bu diyarkirina rwîdanek yan her tiştekî ku ji kesekî yan cihekî yan wextekî wêva rwîdayî:
Meaning
  1. ji, bawermend, hişkbawer

ji bil

Adposition
  1. Guhartoyeke ji bilî.

ji bilî

Adposition
  1. ji xeyrî, ji xeynî, (ew) ne tê de, (ew) ne di nav de, (ew) li derî (hesabê), (ew) ne pê re, (ew) ne li gel, jê pê ve, ji pêvî.
  2. Guhartoyeke ji bilî.

Soranibêcge le

Arabicإِلَّا·بِاسْتِثْنَاء·عَدَا·دُونَ·سِوَى·حَاشَا·خَلَا·غَيْر·مَا عَدَا

Synonymsji xeynî

ji bin çûn

Verb
  1. pûç bûn, dema gemî di deriyayê da niqom dibe
  2. ji dest dan, dema kesek hemû tiştê xwe ji dest dide

ji biniya

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ji binî.

ji binî

Noun
  1. bintûtî, hîmî, ji kokê, bi hîmî, bi xîmî, bi bingehî

ji binî ve

Idiom
  1. ji aliyê binî ve, ji jêr ve
  2. bi temamî