E

ez – ez çûm serê çîya, zûrîyam wek gura, birazî nabin bira

148 words

ez

Pronoun
  1. Kesê yekem yê yekjimar; kesa/ê ku dipeyive dema ku behsa xwe dike; kesa/ê ku tiştekî dibêje.

Soraniمن

Arabicأَنَا·ـني·ـي

eza

Noun
  1. parçeyên leşî, organ, endam
  2. endam, kesa/ê di komekê de karek yan berpirsiyariyek heye
  3. êş, kul û derd n cefa zilm û zor stem û pêkutî, eza û cefa
  4. Guhartoyeke eza.

Arabicعضو·جزء·فرد

ezab

Noun
  1. azar, ezyet, êş, şkence, tazîb, nexweşî
  2. jan, kul, derd, kovan, xem, îza, elem, nesaxî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)
  3. Guhartoyeke ezab.

ezaba

Noun form ezab
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ezab.

ezaban

Noun form ezab
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya ezab.

ezab dan

Verb
  1. êşandin, ezibandin, zerandin, çewlikan

Arabicعذب

ezabdar

Adjective
  1. biazar, biezyet, biêş, bişkence, bitazîb, binexweşî

ezabek

Noun form ezab
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ezab.

ezabeke

Noun form ezab
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya ezab.

ezabekê

Noun form ezab
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ezab.

ezabê

Noun form ezab
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ezab.

ezabên

Noun form ezab
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya ezab.

ezabin

Noun form ezab
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ezab.

ezabinan

Noun form ezab
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya ezab.

ezabine

Noun form ezab
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya ezab.

ezabino

Noun form ezab
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya ezab.

ezabiya

Noun form ezabî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ezabî.

ezabiyên

Noun form ezabî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ezabî.

ezahiya

Noun form ezahî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ezahî.

ezahiyeke

Noun form ezahî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ezahî.

ezahiyên

Noun form ezahî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ezahî.

ezahî

Noun
  1. xwebûn, kesanî, kesayetî

ezalet

Noun
  1. masûlke, parxone, parxûne, adale,
  2. parçeyên leşî yên ku mirov û heywan xwe yan tiştan pê dilivînin
  3. zevlek^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicعضلة

ezamet

Noun
  1. mezintî, gewretî, girî, ezîmbûn
  2. Guhartoyeke ezamet.

ezameta

Noun form ezamet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ezamet.

ezametan

Noun form ezamet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya ezamet.

ezametek

Noun form ezamet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ezamet.

ezameteke

Noun form ezamet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya ezamet.

ezametekê

Noun form ezamet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ezamet.

ezametê

Noun form ezamet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ezamet.

ezametên

Noun form ezamet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya ezamet.

ezametin

Noun form ezamet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ezamet.

ezametinan

Noun form ezamet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya ezamet.

ezametine

Noun form ezamet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya ezamet.

ezametino

Noun form ezamet
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya ezamet.

ezametiyên

Noun form ezametî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ezametî.

ezan

Noun
  1. bangê nimêjê, gazîkirina bo nivêjê

Arabicأَذَان

ezana

Noun form ezan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ezan.

ezanan

Noun form ezan
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya ezan.

ezandana

Noun form ezandan
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ezandan.

ezandanek

Noun form ezandan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ezandan.

ezandaneke

Noun form ezandan
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ezandan.

ezandanê

Noun form ezandan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ezandan.

ezandanên

Noun form ezandan
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ezandan.

ezanek

Noun form ezan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ezan.

ezaneke

Noun form ezan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya ezan.

ezanekê

Noun form ezan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ezan.

ezanê

Noun form ezan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ezan.

ezanên

Noun form ezan
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya ezan.

ezanin

Noun form ezan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ezan.

ezaninan

Noun form ezan
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya ezan.

ezanine

Noun form ezan
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya ezan.

ezanino

Noun form ezan
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya ezan.

-ezar

Suffix
  1. Guhartoyeke -zar.

ezazîl

Meaning
  1. firîşteyê gunehkar, iblîs

ezbab

Noun
  1. Pirjimara sebeb.

ezbaba

Noun form ezbab
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ezbab.

ezbab el-nizûl

Noun
  1. (îslam) ilma famkirina sebebên daketina sûret û eyatên Quranê.

ezbab el-nizûla

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ezbab el-nizûl.

ez benî

Idiom
  1. Binêre ez xulam.
Adverb
  1. rêzdar, hêja, birêz, seyda, axa, kek, kak, mamoste, ez-qurban, ez-heyran, ez-xulam, ezxadim
  2. gotinek rêzgirtinê anku qedirgirtinê ye mirov ji kesa/ê pê rê dipeyive re dibêje.
  3. Ezbenî, navê te çi ye?
  4. efendî, bihagiran, binirx, nirxbilind, hejî, berketî, bihadar, birûmet, heja^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicسيدي

ez ber

Adverb
  1. (wate 1): Guhartoyeke ji ber.

ezber dikin

Verb form ezber kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera ezber kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera ezber kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera ezber kirin (tewandin).

ez ber kirin

Verb
  1. Binêre ezber kirin.
  2. ji ber kirin, wisan fêr bûn ku êdî ne hewce ye lê binere daku bizane
Noun
  1. jiberkirin

ezber nake

Verb form ezber kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ezber kirin (tewandin).

ezber nakim

Verb form ezber kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ezber kirin (tewandin).

ezber nakî

Verb form ezber kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ezber kirin (tewandin).

ezbet

Noun
  1. Guhartoyeke azbat.

ezbol

Noun
  1. biharat, buharat, arom, riwekên xwerbar yên ku têkilî nav xwarinan tên kirin daku bênek yan çêjek xweş bide xwarinê.

ezbola

Noun form ezbol
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ezbol.

Ezcan

Proper noun
  1. Navekî keçan e.

ez çûm ser

Idiom
  1. duhê ez çûm ser wî, bi rastî pir nexweş bû