H

heq – heqîw

148 words

heq

Noun
  1. Tişta/ê qanûnên dewletekê yan jî rêbazên navneteweyî rê didin ku bêt kirin.
  2. Pareyê kesekê/î maf heye wergire ji ber ku xizmetek ji kesekê/î re kiriye.
Adjective
  1. Kesa/ê maf anku heq heye.
  2. rast, dirist

Arabicحَقّ·حُقُوق·رَسْم

Synonymsmaf·nirx·biha·qîmet·giranî·destheq·miz·mize

+2·meaş·mafdar

heqandin

Verb
  1. bi hebûna belgeya xwe bi rast zanîn, xwe dirist dîtin, xwe bi heq zanîn

Soraniheqkirdin

Arabicأحقية·حق

heqandinek

Noun form heqandin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya heqandin.

heqane

Adjective
  1. bi heqî, bi rastî, rastane, bera

heqaniyet

Noun
  1. dadmendî, dadperwerî, edalet, heqîqet, wijdan
  2. heqî, diristî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

heqaniyetdar

Adjective
  1. bidadmendî, bidadperwerî, biedalet, biheqîqet, biwijdan

heqanî

Adjective
  1. Guhartoyeke heqane.

heqaret

Noun
  1. zilet, ibtizaz, biçûkxistin, hûrhesibandin, bêqîmetkirin, bêrûmetkirin, carisî
  2. dijûn yan gotinên din yên pîs ji kesekî re gotin,
  3. gotin ku kesekî tiştek xirab kiriye daku şan û şerefa wî kesî biherrime

Arabicإهانة

heqareta

Noun form heqaret
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya heqaret.

heqaretan

Noun form heqaret
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya heqaret.

heqaret dikin

Verb form
  1. Forma dema niha ya kesa yekem/duyem/sêyem ya pirjimar ya heqaret kirin.

heqaretek

Noun form heqaret
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya heqaret.

heqareteke

Noun form heqaret
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya heqaret.

heqaretekê

Noun form heqaret
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya heqaret.

heqaretê

Noun form heqaret
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya heqaret.

heqaretin

Noun form heqaret
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya heqaret.

heqaretinan

Noun form heqaret
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya heqaret.

heqaretine

Noun form heqaret
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya heqaret.

heqaret kirin

Verb
  1. sivikatî pê kirin, gotinên heqaret gotinê

Arabicسَبَّ·شَتَمَ

heq bike

Verb form heq kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera heq kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera heq kirin (tewandin).

heq bikim

Verb form heq kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ji lêkera heq kirin (tewandin).

heq bikin

Verb form heq kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera heq kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera heq kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera heq kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera heq kirin (tewandin).

heq bikî

Verb form heq kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ji lêkera heq kirin (tewandin).

heqdana

Noun form heqdan
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya heqdan.

heqdanek

Noun form heqdan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya heqdan.

heqdaneke

Noun form heqdan
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya heqdan.

heqdanên

Noun form heqdan
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya heqdan.

heqdar

Adjective
  1. Guhartoyeke biheq.

heqdar bûn

Verb
  1. Guhartoyeke biheq bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke biheqbûn.

heqdarî

Noun
  1. rewşa heqdarbûnê
  2. mafdarî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

heqdest

Noun
  1. mehane, destmêz, muçe, meaş, heq, yewmî,
  2. pareyê rojekê an çend rojan an xizmeteka ku kesekî ji kesekî din re kiriye

Soraniحەقدەست·مووچە

Arabicمكافأة·أجرة

Synonymsdestheq

heqdestek

Noun form heqdest
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya heqdest.

heqdestê

Noun form heqdest
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya heqdest.

heqdestên

Noun form heqdest
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya heqdest.

heq dike

Verb form heq kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera heq kirin (tewandin).

heq dikim

Verb form heq kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera heq kirin (tewandin).

heq dikin

Verb form heq kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera heq kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera heq kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera heq kirin (tewandin).

heq dikî

Verb form heq kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera heq kirin (tewandin).

heqek

Noun form heq
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya heq.

heqê

Noun form heq
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya heq.

heqê însanan

Noun
  1. Her yek ji heqên însanan yanî heqên ku ji bo her kesî ne.

Arabicحَقّ إِنْسَانِيّ·حُقُوق إِنْسَان

Synonymsmafê mirovan

heqê mirovan

Noun
  1. Her yek ji heqên mirovan yanî heqên ku ji bo her kesî ne.

Arabicحَقّ إِنْسَانِيّ·حُقُوق إِنْسَان

Synonymsheqê însanan

heqên

Noun form heq
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya heq.

heqiya

Noun form heqî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya heqî.

heqiyeke

Noun form heqî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya heqî.

heqiyên

Noun form heqî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya heqî.

heqî

Noun
  1. dad, edalet, hiqûq, dadmendî, dadperwerî, rastî, diristî, duristî
  2. qanûn, zagon, yasa, heqîqet^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicالحكمة·الصواب·القصد

heqîba

Noun form heqîb
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya heqîb.

heqîban

Noun form heqîb
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya heqîb.

heqîbe

Noun
  1. buxçik, xurcik, kîs, himban

heqîbek

Noun form heqîb
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya heqîb.

heqîbeke

Noun form heqîb
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya heqîb.

heqîbekê

Noun form heqîb
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya heqîb.

heqîbeya

Noun form heqîbe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya heqîbe.

heqîbeyeke

Noun form heqîbe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya heqîbe.

heqîbeyên

Noun form heqîbe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya heqîbe.

heqîbê

Noun form heqîb
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya heqîb.

heqîbên

Noun form heqîb
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya heqîb.

heqîbin

Noun form heqîb
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya heqîb.

heqîbinan

Noun form heqîb
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya heqîb.

heqîbine

Noun form heqîb
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya heqîb.

heqîqet

Noun
  1. rastî, diristî, realîte

Arabicحقيقة

heqîqeta

Noun form heqîqet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya heqîqet.

heqîqetbînî

Noun
  1. rastîbînî, realîzm
  2. rastîtî, rasteqînî, heqîqetî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

heqîqetek

Noun form heqîqet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya heqîqet.

heqîqetê

Noun form heqîqet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya heqîqet.

heqîqetin

Noun form heqîqet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya heqîqet.

heqîqetî

Noun
  1. rastîbînî, rastîtî, rasteqînî, realîzm
  2. heqîqetbînî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

heqîqîtî

Noun
  1. resenî, orijînalî, eslîtî, bingehî, binyatî, kokî, resen

heqîr

Adjective
  1. necis, pîs, heram, hor, bêqîmet

heqîr dîtin

Verb
  1. reş kirin, xwar dîtin, biçûk xistin, xêrnexwazî kirin, biçûkxistin