Hevalo
Log in Get started

H

hal – halxweştirîn

147 words

hal

Noun
  1. rewş, dirûv, kavdan, destûdar, barûdox, timtêl, tentêl, weziyet, zirûf
  2. car, neql, kere
  3. (avahiyê pan yan meydan) Binêre: hol (1)

Arabicحالة·امر

haladan

Verb
  1. Dest bi karek kirin ango bi awayekî gur dest avêtin karêk.

halan

Verb
  1. êşandin
  2. xeyidandin, sil kirin, qehirandin, zilqitandin, aciz kirin

halana

Noun form halan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya halan.

halanan

Noun form halan
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya halan.

halan dan

Meaning
  1. awaz berz kirin
  2. bi newayeke bilind qîjîn

halanek

Noun form halan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya halan.

halaneke

Noun form halan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya halan.

halanekê

Noun form halan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya halan.

halanê

Noun form halan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya halan.

halanên

Noun form halan
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya halan.

halanin

Noun form halan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya halan.

halaninan

Noun form halan
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya halan.

halanine

Noun form halan
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya halan.

halaniya

Noun form halanî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya halanî.

halaniyên

Noun form halanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya halanî.

halanker

Noun
  1. ya/ê halan dike
  2. tehrîkkar^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

halankera

Noun form halanker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya halanker.

halankeran

Noun form halanker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya halanker.

halankerek

Noun form halanker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya halanker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya halanker.

halankereke

Noun form halanker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya halanker.

halankerekî

Noun form halanker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya halanker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya halanker.

halankerê

Noun form halanker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya halanker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya halanker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a halanker.

halankerên

Noun form halanker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya halanker.

halankerin

Noun form halanker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya halanker.

halankerinan

Noun form halanker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya halanker.

halankerine

Noun form halanker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya halanker.

halantêdan

Noun
  1. provakasyon, tehrîk, provokekirin, ajawekirin, arandin, şarandin, hewijandin, hewitandin, kişkişandin, kişkirin, fîtandin
  2. sîqilandin, pêşkarîkirin^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

halaw

Noun
  1. Guhartoyeke helaw.

halbûkî

Adverb
  1. ya rast ew e ku, ya baş ew e ku,
  2. lê, lêbelê, helbet, jixwe, bêguman

hal dike

Verb form hal kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera hal kirin.

hal dikim

Verb form hal kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera hal kirin.

hal dikî

Verb form hal kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera hal kirin.

halek

Noun form hal
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hal.

haleke

Noun form hal
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya hal.

halekê

Noun form hal
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hal.

halesek

Noun
  1. badarok, zelindar, guhkitik, kulindok, ritilsek, gunhînk

haleseka

Noun form halesek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya halesek.

halesekan

Noun form halesek
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya halesek.

halesekek

Noun form halesek
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya halesek.

halesekeke

Noun form halesek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya halesek.

halesekekê

Noun form halesek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya halesek.

halesekê

Noun form halesek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya halesek.

halesekin

Noun form halesek
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya halesek.

halesekinan

Noun form halesek
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya halesek.

halet

Noun
  1. gasin
  2. Guhartoyeke alet (“tiştê ku tiştek pê tê kirin”).
  3. (hal, rewş): Guhartoyeke hal.
  4. Bûyera tûşbûna bi nexweşînekê.

Arabicالة·اداة

halê

Noun form hal
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya hal.

halê hazir

Adverb
  1. niha, vê demê, vê gavê, aniha, noke
  2. nika^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)
  3. Guhartoyeke halê hazir.

halên

Noun form hal
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya hal.

halin

Noun form hal
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya hal.

halinan

Noun form hal
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya hal.

haline

Noun form hal
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya hal.

halino

Noun form hal
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya hal.

halîbûna

Noun form halîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya halîbûn.

halîbûnek

Noun form halîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya halîbûn.

halîbûneke

Noun form halîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya halîbûn.

halîbûnên

Noun form halîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya halîbûn.

halî dike

Verb form halî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera halî kirin.

halî dikim

Verb form halî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera halî kirin.

halî dikî

Verb form halî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera halî kirin.

halîkirina

Noun form halîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya halîkirin.

halîkirinek

Noun form halîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya halîkirin.

halîkirineke

Noun form halîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya halîkirin.

halîkirinekê

Noun form halîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya halîkirin.

halîkirinên

Noun form halîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya halîkirin.

halî nake

Verb form halî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera halî kirin.

halî nakî

Verb form halî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera halî kirin.

halîta

Noun
  1. amêjen, alyaj, alayîş,
  2. madeyê (bi taybetî madenê) ku ji çend elementan pêk hatiye

Arabicسبيكة

halkirina

Noun form halkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya halkirin.

halkirinek

Noun form halkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya halkirin.

halkirineke

Noun form halkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya halkirin.

halkirinekê

Noun form halkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya halkirin.

halkirinên

Noun form halkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya halkirin.

halkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye hal kirin

halkiya

Noun form halkî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya halkî.

halkî

Noun
  1. avisî, ducanî,
  2. dema zarok di zikê dayika xwe de çêbûye lê hê nezaye

Arabicلاقح

hal nake

Verb form hal kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera hal kirin.

hal nakî

Verb form hal kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera hal kirin.

halû

Noun
  1. Guhartoyeke hilûk.

halû bûn

Verb
  1. Guhartoyeke hilûk bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke hilûkbûn.

hal û ehwal

Noun
  1. rewş, hal, çawanî
  2. Guhartoyeke hal û ehwal.

halû kirin

Verb
  1. Guhartoyeke hilûk kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke hilûkkirin.

hal û mede

Idiom
  1. hal û ehwal, hal û rewş, hal û mesele

halxoş

Adjective
  1. Guhartoyeke halxweş.

halxweş

Adjective
  1. zengîn, dewlemend, maldar, paredar,
  2. kesa/ê ku halê wî anku rewşa wî (bi taybetî ya aborî) baş e

halxweştir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra halxweş.

halxweştirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr halxweş.