Hevalo
Log in Get started

B

bere – berella bûn

140 words

bere

Adposition
  1. Binere: di ber re
Noun
  1. cepe, berok, enî, meydana şerî
  2. bizav, tevgerr, hereket

bereba

Adjective
  1. Guhartoyeke berba.

berebab

Noun
  1. Babkalk, nifş, nejad, babkalên mirovî yên ji mêje, babên ku berî mirovî jiyayin.

Arabicجيل·سلالة·ارومة

berebaz

Noun
  1. pêşbaz, pêşbir, musabiq

berebaza

Noun form berebaz
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya berebaz.

berebazek

Noun form berebaz
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya berebaz.

berebaziya

Noun form berebazî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya berebazî.

berebaziyeke

Noun form berebazî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya berebazî.

berebaziyên

Noun form berebazî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya berebazî.

berebazî dike

Verb form berebazî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera berebazî kirin (tewandin).

berebazî dikim

Verb form berebazî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera berebazî kirin (tewandin).

berebazî dikî

Verb form berebazî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera berebazî kirin (tewandin).

berebazîkirina

Noun form berebazîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya berebazîkirin.

berebazîkirinek

Noun form berebazîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya berebazîkirin.

berebazîkirineke

Noun form berebazîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya berebazîkirin.

berebazîkirinekê

Noun form berebazîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya berebazîkirin.

berebazîkirinên

Noun form berebazîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya berebazîkirin.

berebazî nake

Verb form berebazî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera berebazî kirin (tewandin).

berebazî nakim

Verb form berebazî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera berebazî kirin (tewandin).

berebazî nakî

Verb form berebazî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera berebazî kirin (tewandin).

bere ber

Noun
  1. parçe parçe
  2. cirecir, carecar

bere bera

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya bere ber.
  2. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya bereber.

bereberek

Noun form bereber
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya bereber.

berebezî kirin

Verb
  1. Guhartoyeke berebazî kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke berebazîkirin.

bereçîvanok

Noun
  1. pinpinîk, minminîk, perperok, pelîtan, pelatînk

beredana

Noun form beredan
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya beredan.

beredanek

Noun form beredan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya beredan.

beredaneke

Noun form beredan
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya beredan.

beredanê

Noun form beredan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya beredan.

beredanên

Noun form beredan
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya beredan.

beredanî

Adjective
  1. berhemdayî, encamdayî, dawîkirî

beredar

Adjective
  1. bibereket, pirdar, berxweş, zengîn, bi randiman, dahatdar

bereday

Adjective
  1. Guhartoyeke beredayî.

bereday bûn

Verb
  1. Guhartoyeke beredayî bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke beredayîbûn.

beredayî

Adjective
  1. bêkêr, bêwec, berbad, berdîberedayî,
  2. tişta ku bi kêrî tiştî nayê, qet ne hêja

beredayîbûna

Noun form beredayîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya beredayîbûn.

beredayîbûnek

Noun form beredayîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya beredayîbûn.

beredayîbûnên

Noun form beredayîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya beredayîbûn.

beredayî dike

Verb form beredayî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera beredayî kirin (tewandin).

beredayî dikim

Verb form beredayî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera beredayî kirin (tewandin).

beredayî dikî

Verb form beredayî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera beredayî kirin (tewandin).

beredayîkirina

Noun form beredayîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya beredayîkirin.

beredayîkirinek

Noun form beredayîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya beredayîkirin.

beredayîkirineke

Noun form beredayîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya beredayîkirin.

beredayîkirinekê

Noun form beredayîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya beredayîkirin.

beredayîkirinên

Noun form beredayîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya beredayîkirin.

beredayî nake

Verb form beredayî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera beredayî kirin (tewandin).

beredayî nakim

Verb form beredayî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera beredayî kirin (tewandin).

beredayî nakî

Verb form beredayî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera beredayî kirin (tewandin).

beredayîtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra beredayî.

beredayîtî

Noun
  1. rewşa beredayîbûnê
  2. zolikî, derbiderî, tolazî, serserî, sûtalî, belaş bûn^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

beredayîtî dike

Verb form beredayîtî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera beredayîtî kirin (tewandin).

beredayîtî dikim

Verb form beredayîtî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera beredayîtî kirin (tewandin).

beredayîtî dikî

Verb form beredayîtî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera beredayîtî kirin (tewandin).

beredayîtîkirina

Noun form beredayîtîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya beredayîtîkirin.

beredayîtîkirinek

Noun form beredayîtîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya beredayîtîkirin.

beredayîtîkirineke

Noun form beredayîtîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya beredayîtîkirin.

beredayîtîkirinekê

Noun form beredayîtîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya beredayîtîkirin.

beredayîtî nake

Verb form beredayîtî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera beredayîtî kirin (tewandin).

beredayîtî nakim

Verb form beredayîtî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera beredayîtî kirin (tewandin).

beredayîtî nakî

Verb form beredayîtî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera beredayîtî kirin (tewandin).

beref

Adverb
  1. Guhartoyeke berev.

berekarî

Noun
  1. parêzkarî, bergirîtî, parêzvanî, berevantî, bervedertî, qedxenkerî

bereke

Noun form ber
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ber.

bereket

Noun
  1. zêdehî, mişetî, gelekî, zafî, adanî, berdarî, deramet, gumrehî, boşahî, berhemdarî, gurahî, kesafet, feyîz, feyezan

Arabicالرغس·الریع·الزیادة·السنح·النزل·الیمن·الیمین·میمنـــة

bereketa

Noun form bereket
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya bereket.

bereketan

Noun form bereket
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya bereket.

bereketdar

Adjective
  1. bizêdehî, bimişetî, bigelekî, bizafî, biadanî, biberdarî, bideramet, bigumrehî, biboşahî, biberhemdarî, bigurahî, bikesafet, bifeyîz

bereketdar bûn

Verb
  1. pîroz bûn, tişt bi risqî bûn, bexşîn, keramet danê
Noun
  1. pîrozbûn, bexşîn, bikerametbûn

bereketdar kirin

Verb
  1. pîroz kirin, tişt bi risqî kirin, pê bexşîn, keramet danê

bereketek

Noun form bereket
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bereket.

bereketeke

Noun form bereket
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya bereket.

bereketekê

Noun form bereket
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bereket.

bereketê

Noun form bereket
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya bereket.

bereketin

Noun form bereket
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya bereket.

bereketinan

Noun form bereket
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya bereket.

bereketine

Noun form bereket
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya bereket.

bereketiya

Noun form bereketî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya bereketî.

berekiya

Noun form berekî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya berekî.

bereks

Adverb
  1. Guhartoyeke bileks.

berela bûn

Verb
  1. her yek bo xwe çûn, li dû serê xwe çûn, serbixwe bûn, serbest bûn, belave bûn

Arabicعربد

berelayî

Noun
  1. pevçûn, şer, serhildan, nerehetî, nearamî, ne hêminî

Arabicالإنفلات·التسیب·الفوضى