B

ber – berametî

142 words

ber

Adposition
  1. pêş, pêşber, miqabil, hember
  2. sîng
Adverb
  1. (hê ku tiştek nebûye): Binêre: berî
  2. (demek berî niha): Binêre: berê
  3. (ber bi ... de/ve): Binêre: ber bi ... ve û ber bi ... de
Noun
  1. Kevir, malzemeyên req yên ne maden.
  2. çîya
  3. rû, serûçav, dêm
  4. Derî yan dev.
  5. Tiştê ji tiştekî çêbûye yan çêdibe.
  6. deşt, şepal (sehra), hişkî (ku derya xelas bibe, dibe hişkî ango ber)
  7. Guhartoyeke berik.
Prefix
  1. pêşgirek e maneya "berî tiştekê/î" yan "li destpêka tiştekê/î" dide
  2. pêşgirek e maneya "alîkara/ê kesekê/î yan tiştekê/î" dide
  3. pêşgirek e maneya "derdorên tiştekê/î" dide
  4. pêşgirek e gotî ê/a ku di barê wê/wî de heye, bi pirranî ramana şiyan û pêkanbûnê dide
  5. pêşgirek e pê hin peyvên nû ji yên heyî têne çêkirin
  6. pêşlêkerek e ku maneya "ber, pêş, pêşîvekirî" dide lêkeran
Suffix
  1. ya ku tiştekê/î dibe, yê ku tiştekê/î dibe

Arabicحجر·ثمار

Synonymsferş·teht·helan·zinar·berhem·dahat·-bar·-der

+4·-ker·-vexwer·-xer·-xwer

bera

Adverb
  1. bi rastî
  2. Guhartoyeke bila.
Adjective
  1. heqîqet, rastî.
  2. rastîn

beraber

Adjective
  1. hevber, hember, berê wan li hev, miqabil
  2. dij, zid, ters
  3. wekhev, ne ji hev zêdetir yan kêmtir
  4. bi hev re, li gel hev, pêkve, pev re

Arabicمقابل·إزاء·ند·ضد·التلقاء·الصدد·حیال·مساوي·مطابق·مماثل·موازي·نتاق

beraberbûna

Noun form beraberbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya beraberbûn.

beraberbûnek

Noun form beraberbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya beraberbûn.

beraber dikin

Verb form beraber kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera beraber kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera beraber kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera beraber kirin (tewandin).

beraberiya

Noun form beraberî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya beraberî.

beraberî

Noun
  1. rewşa beraberbûnê
  2. hember, hevberî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

beraber kirin

Verb
  1. hevber kirin, hember kirin
  2. kirin zidî êk

Arabicقارن·عارض

beraber rawestiyan

Verb
  1. êriş kirin, dijberiya yekî/ê an jî gelekan kirin, bi zidî rabûn, hevberî kirin
  2. miqabil rawestiyan , hember bûn

Arabicواجه·وقف·حارب

Synonymsdij rabûn

berabertir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra beraber.

berabertirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr beraber.

berabûna

Noun form berabûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya berabûn.

berabûnek

Noun form berabûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya berabûn.

berabûnên

Noun form berabûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya berabûn.

bera dan

Verb
  1. Qewirandin, derxistin, derkirin.
  2. Têk birin, jê birin, zora (yekî) birin.
  3. Dagirtin, tiştekî şilî kirin di tiştekî.
  4. Belav kirin, hiştin ku belav bibe.
  5. Gule berdan, teqe kirin.
Noun
  1. havêtin hevdu, di êkdu werkirin, berek dana wî

beradana

Noun form beradan
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya beradan.

beradanek

Noun form beradan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya beradan.

beradaneke

Noun form beradan
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya beradan.

beradanê

Noun form beradan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya beradan.

beradanên

Noun form beradan
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya beradan.

beradayî

Adjective
  1. pûç, bêwec, bêmifa, bêkêr, bêfeyde
  2. kesê/a ku rojên xwe li kuçeyan û vala derbasdike, bohem

bera dike

Verb form bera kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera bera kirin (tewandin).

bera dû dan

Verb
  1. dan dû tiştekî yan kesekî/ê, li pey tiştekî yan kesekî/ê bûn, tiştekî yan kesekî/ê şopandin

beraet nake

Verb form beraet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera beraet kirin (tewandin).

berafir

Noun
  1. Tiştê ku piştî xwarin û vexwarinê dimîne, bermayî.

berafiya

Noun form berafî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya berafî.

berafiyeke

Noun form berafî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya berafî.

berafiyên

Noun form berafî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya berafî.

berafî

Noun
  1. nîqaş, gengeşe, mizakere, danûstandin, debat

berafî dikin

Verb form berafî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera berafî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera berafî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera berafî kirin (tewandin).

beraft

Verb form beraftin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya sade ji lêkera beraftin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya sade ji lêkera beraftin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya sade ji lêkera beraftin.
  4. Kesê yekem pirjimar raboriya sade ji lêkera beraftin.
  5. Kesê duyem pirjimar raboriya sade ji lêkera beraftin.
  6. Kesê sêyem pirjimar raboriya sade ji lêkera beraftin.

beraftin

Verb
  1. şirove kirin]], danûstandin, mizakere,

beraftina

Noun form beraftin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya beraftin.

beraftinek

Noun form beraftin
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya beraftin.

beraftinê

Noun form beraftin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya beraftin.

beraftinin

Noun form beraftin
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya beraftin.

berah

Meaning
  1. la berah: bêguman

bera hev dan

Verb
  1. li hev sor kirin, du kes/tişt li hev du eciz kirin dan
  2. bi guleyan li hev xistin, gule bera hev dan

berahiya

Noun form berahî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya berahî.

berahiyeke

Noun form berahî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya berahî.

berahiyên

Noun form berahî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya berahî.

berahî

Noun
  1. pêşî, destpêk, bidayet, sereta, ibtida, ewilî
  2. ber, bergeh, berfirehî

Arabicالتلیة·أولى·الید

berahîk

Noun
  1. Binêre berahî.
  2. têketin, entrî

berahîn

Meaning
  1. pirejimara »burhan-ê« ye. burhan: spartek, îsbat

beraj

Noun
  1. Guhartoyeke baraj.

bera kirin

Verb
  1. bi şolekê ve kirin, rabûn bi şolekê, dan şolî, kirin beşek ji karekê
  2. kirin di ber tiştekê ra
  3. debanca xwe di ber şîtika xwe rakir

Arabicشارك·أدخل·أعطى مسؤلية

berakirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye bera kirin

beralî dikin

Verb form beralî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera beralî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera beralî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera beralî kirin (tewandin).

beralîkirin

Meaning
  1. berê tiştekî dan bi cihekî ve, berhêlîkirin

ber-amade

Adjective
  1. Guhartoyeke beramade.
  2. ya / yê ku li ber amadebûnê anku hazirbûnê ye, ya / yê ku kêm maye ku dê amade bibe

Synonymsberhazir

beramet

Noun
  1. encam, netîce, akam, dawîng, dongî, hafil, talî, dawî, dûmahî, dûmahîk, pêjor

Arabicنتيجة

berameta

Noun form beramet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya beramet.

berametan

Noun form beramet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya beramet.

berametdar

Adjective
  1. biencam, binetîce, biakam, bidawîng, bidongî, bihafil, bitalî, bidawî, bidûmahî, bidûmahîk, bipêjor

berametek

Noun form beramet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya beramet.

berameteke

Noun form beramet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya beramet.

berametekê

Noun form beramet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya beramet.

berametê

Noun form beramet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya beramet.

berametin

Noun form beramet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya beramet.

berametinan

Noun form beramet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya beramet.

berametine

Noun form beramet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya beramet.

berametiya

Noun form berametî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya berametî.