Z

zengî – zenofobî

102 words

zengî

Noun
  1. (di siwariyê de) Binêre zengû.
  2. (mirovên reş) Binêre zencî.
Adjective
  1. (mirovên reş) Binêre zencî.
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

zengîn

Noun
  1. Kesa/ê ku pirr pare yan maliyet heye.
Adjective
  1. Kesa/ê ku pirr pare yan maliyet heye.
  2. (zengê girtî) Binêre jengîn.

Arabicغَنِيّ

Synonymsdewlemend·maldar·paredar

zengînbûna

Noun form zengînbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya zengînbûn.

zengînbûnek

Noun form zengînbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zengînbûn.

zengînbûneke

Noun form zengînbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zengînbûn.

zengînbûnê

Noun form zengînbûn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zengînbûn.

zengînbûnên

Noun form zengînbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya zengînbûn.

zengîn dike

Verb form zengîn kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera zengîn kirin (tewandin).

zengîn dikim

Verb form zengîn kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera zengîn kirin (tewandin).

zengîn dikin

Verb form zengîn kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera zengîn kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera zengîn kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera zengîn kirin (tewandin).

zengîn dikî

Verb form zengîn kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera zengîn kirin (tewandin).

zengînî

Noun
  1. dewlemendî, maldarî, paredarî, refah, kamêranî, halxweşî, jiyarxweşî, xweşguzarî,
  2. rewşa zengînan, zengînbûn
  3. bereket, berdarî, zêdehî

Arabicأَمْوَال·ثَرْوَة

zengînkirina

Noun form zengînkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya zengînkirin.

zengînkirinek

Noun form zengînkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zengînkirin.

zengînkirineke

Noun form zengînkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zengînkirin.

zengînkirinekê

Noun form zengînkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zengînkirin.

zengînkirinê

Noun form zengînkirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zengînkirin.

zengînkirinên

Noun form zengînkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya zengînkirin.

zengîn nake

Verb form zengîn kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zengîn kirin (tewandin).

zengîn nakim

Verb form zengîn kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zengîn kirin (tewandin).

zengîn nakî

Verb form zengîn kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zengîn kirin (tewandin).

zengo

Noun
  1. Guhartoyeke zengû.
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

zengopiv

Adjective
  1. qeşmer, tewtewî, fiqorî

zengopivtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra zengopiv.

zengû

Noun
  1. Asinê ku mirov piyê xwe dike tê de dema ku li ser pişta hespî ye.

Synonymsrikêb

zengûdana

Noun form zengûdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya zengûdan.

zengûdanek

Noun form zengûdan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zengûdan.

zengû dike

Verb form zengû kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera zengû kirin (tewandin).

zengû dikim

Verb form zengû kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera zengû kirin (tewandin).

zengû dikin

Verb form zengû kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera zengû kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera zengû kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera zengû kirin (tewandin).

zengû dikî

Verb form zengû kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera zengû kirin (tewandin).

zengûkirina

Noun form zengûkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya zengûkirin.

zengûkirinek

Noun form zengûkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zengûkirin.

zengûkirineke

Noun form zengûkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zengûkirin.

zengûkirinekê

Noun form zengûkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zengûkirin.

zengûkirinên

Noun form zengûkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya zengûkirin.

zengû nake

Verb form zengû kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zengû kirin (tewandin).

zengû nakim

Verb form zengû kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zengû kirin (tewandin).

zengû nakî

Verb form zengû kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zengû kirin (tewandin).

zengûya

Noun form zengû
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya zengû.

zengûyek

Noun form zengû
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zengû.

zengûyeke

Noun form zengû
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zengû.

zengûyên

Noun form zengû
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya zengû.

zenin

Noun form zen
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zen.

zeninan

Noun form zen
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya zen.

zenine

Noun form zen
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya zen.

zeniya

Noun form zenî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya zenî.

zeniyeke

Noun form zenî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya zenî.

zeniyên

Noun form zenî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya zenî.

zenî

Noun
  1. çen, çene, erzînk, arzenî, argûşk, alûşk, lam, lemtor, erçen, çenik,
  2. hestiyê navbera devî û gerdenê
  3. erzîn, çenake, çenawe, çinage, laçank, arzen^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicفك

zenkera

Noun form zenker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya zenker.

zenkeran

Noun form zenker
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya zenker.

zenkerek

Noun form zenker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zenker.

zenkereke

Noun form zenker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya zenker.

zenkerekê

Noun form zenker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya zenker.

zenkerekî

Noun form zenker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya zenker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya zenker.

zenkerê

Noun form zenker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya zenker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya zenker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a zenker.

zenkerên

Noun form zenker
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya zenker.

zenkerin

Noun form zenker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya zenker.

zenkerinan

Noun form zenker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya zenker.

zenkerine

Noun form zenker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya zenker.

zenkerino

Noun form zenker
  1. Rewşa bangkirinê ya mê û nêr pirjimar a zenker.

zenkerî

Noun form zenker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya zenker.

zenkero

Noun form zenker
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya zenker.

zenkirina

Noun form zenkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya zenkirin.

zenkirinek

Noun form zenkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zenkirin.

zenkirineke

Noun form zenkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zenkirin.

zenkirinekê

Noun form zenkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya zenkirin.

zenkirinên

Noun form zenkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya zenkirin.

zenkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye zen kirin

zen nake

Verb form zen kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zen kirin (tewandin).

zen nakim

Verb form zen kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zen kirin (tewandin).

zen nakin

Verb form zen kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zen kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zen kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zen kirin (tewandin).

zen nakî

Verb form zen kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera zen kirin (tewandin).

zen neke

Verb form zen kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera zen kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera zen kirin (tewandin).

zen nekim

Verb form zen kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera zen kirin (tewandin).

zen nekin

Verb form zen kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera zen kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera zen kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera zen kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera zen kirin (tewandin).

zen nekî

Verb form zen kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera zen kirin (tewandin).

zenofobiya

Noun form zenofobî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya zenofobî.

zenofobî

Noun
  1. kerb û kîna dijî biyaniyan,
  2. tirsa ji biyaniyan