Hevalo
Log in Get started

E

ere – eremûk

145 words

ereb

Noun
  1. Miletek e ku li çendîn welatên Rojhilata Navîn û bakurê Afrîkayê dijî.
  2. Her kesa/ê ji wî gelî.
  3. Guhartoyeke ereb.

Arabicعَرَبِيّ·عَرَبِيَّة·عَرَب

Synonymstazî

ereba

Noun
  1. Guhartoyeke erebe.

erebançî

Noun
  1. Awayekî din yê nivîsîna erebecî.

-ereband-

Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema borî ji lêkera erebandin (tewandin).

Synonyms-erebîn-

erebandibe

Verb form erebandin
  1. Kesê sêyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera erebandin (tewandin).

erebandibim

Verb form erebandin
  1. Kesê yekem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera erebandin (tewandin).

erebandibin

Verb form erebandin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera erebandin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera erebandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera erebandin (tewandin).

erebandibî

Verb form erebandin
  1. Kesê duyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera erebandin (tewandin).

erebandibû

Verb form erebandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera erebandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera erebandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera erebandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera erebandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera erebandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera erebandin (tewandin).

erebandibûya

Verb form erebandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera erebandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêkera erebandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêkera erebandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêkera erebandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera erebandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera erebandin (tewandin).

erebandiye

Verb form erebandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker erebandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker erebandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker erebandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker erebandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker erebandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker erebandin (tewandin).

erebane

Noun
  1. Erebeya ku dewar li dû xwe dikêşin.
  2. Keresteyê ku kel û pelan ji cihekî dibe cihek din.
  3. Guhartoyeke erbane.

erebaneya

Noun form erebane
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya erebane.

erebaneyek

Noun form erebane
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya erebane.

erebaneyeke

Noun form erebane
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya erebane.

erebaneyên

Noun form erebane
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya erebane.

erebaneyin

Noun form erebane
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya erebane.

erebecî

Noun
  1. Kesê ku erebeyê dajo (xisûsen yên bêmotor).

erebedar

Adjective
  1. siwaredar, bierebe, bisiware, xweyerebe

erebeya

Noun form erebe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya erebe.

erebeyek

Noun form erebe
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya erebe.

erebeyeke

Noun form erebe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya erebe.

erebeyên

Noun form erebe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya erebe.

erebeyin

Noun form erebe
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya erebe.

Erebistan

Proper noun
  1. Erebistana Siûdî: welatek e li Rojhilata Navîn
  2. welatên erebî: hemî welatên pirraniya gelê wan ereb e

Erebistana Siûdî

Proper noun
  1. Mezintirîn welatê Rojhilata Navîn ku dikeve navbera Kendava Farisî û Deryaya Sor.

Arabicالسُّعُودِيَّة·الْمَمْلَكَة الْعَرَبِيَّة السُّعُودِيَّة

erebiya

Noun form erebî
  1. Rewşa îzafeyî binavkirî yekjimar ya erebî.

erebiya klasîk

Noun
  1. Forma zimanê erebî ku di metnên edebî de ji sedsala 7em heya 9em hatiye bikaranîn.

Arabicاَلْفُصْحَى·فُصْحَى اَلتُّرَاث

erebiya klasîka

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya erebiya klasîk.

erebiya standard a modern

Proper noun
  1. Forma standard û nivîskî ya zimanê erebî yê ku di cîhana erebî de di nivîs û xeberdanên fermî de tê bikaranîn.

Arabicاَلْفُصْحَى·فُصْحَى اَلْعَصْر

erebiyek

Noun form erebî
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya erebî.

erebiyeke

Noun form erebî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya erebî.

erebiyê

Noun form
  1. Formeke erebî:
  2. ## rewşa çemandî binavkirî yekjimar
  3. ## rewşa baneşanî binavkirî yekjimar

erebiyên

Noun form erebî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya erebî.

erebî

Noun
  1. Zimanekî samî; zimanê ereban.
  2. Alfabeya zimanê ereban û hin zimanên din (wek farisî û carine kurdî) pê tên nivîsîn.
  3. Guhartoyeke erebî.
Adjective
  1. Tiştên bi zimanê ereban.
  2. Tiştên ereban.

Arabicالعربية·عَرَبِيّ

erebîbazar

Noun
  1. Bêyî pîvan û rokirinê firotina tiştekî an dayîna biryarekî.

erebî dike

Verb form erebî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera erebî kirin.

erebî dikim

Verb form erebî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera erebî kirin.

erebî dikî

Verb form erebî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera erebî kirin.

-erebîn-

Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema niha ji lêkera erebandin (tewandin).

Synonyms-ereband-

erebî nake

Verb form erebî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera erebî kirin.

erebî nakim

Verb form erebî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera erebî kirin.

erebî nakî

Verb form erebî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera erebî kirin.

Erebîstanê

Proper-noun form
  1. Formeke Erebîstan:
  2. ## rewşa çemandî binavkirî yekjimar
  3. ## rewşa baneşanî binavkirî yekjimar

erebîzan

Noun
  1. erebîpeyiv, kesa/ê ku dizane bi zimanê erebî biaxive anku bipeyive
  2. erebînas, pisporê/a zimanê erebî
  3. Guhartoyeke erebîzan.

erebîziman

Noun
  1. kesa/ê ku zimanê wê / wî erebî ye
Adjective
  1. tişta/ê bi zimanê erebî

erebkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye ereb kirin
  2. Binêre erebkirî.

erebkî

Noun
  1. Guhartoyeke erebî.
Adjective
  1. (wekî ereban): Guhartoyeke erebî.

ereb nake

Verb form ereb kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ereb kirin.

erebok

Noun
  1. Tiştê ku yek zarokên biçûk pê digerîne.
  2. Erebeya biçûk û bêmotor.

ereboka

Noun form erebok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya erebok.

erebokan

Noun form erebok
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya erebok.

erebokek

Noun form erebok
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya erebok.

erebokeke

Noun form erebok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya erebok.

erebokekê

Noun form erebok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya erebok.

erebokê

Noun form erebok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya erebok.

erebokên

Noun form erebok
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya erebok.

erebokin

Noun form erebok
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya erebok.

erebokinan

Noun form erebok
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya erebok.

erebokine

Noun form erebok
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya erebok.

erebvaniya

Noun form erebvanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya erebvanî.

erefat

Noun
  1. erefat: çend rojên berî cejnekê
  2. Erefat: çiyayek e li hecê
  3. Binêre erefat.

erefata

Noun form erefat
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya erefat.

erefatan

Noun form erefat
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya erefat.

erefatek

Noun form erefat
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya erefat.

erefateke

Noun form erefat
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya erefat.

erefatekê

Noun form erefat
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya erefat.

erefatê

Noun form erefat
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya erefat.

erefatên

Noun form erefat
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya erefat.

erefatin

Noun form erefat
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya erefat.

erefatinan

Noun form erefat
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya erefat.

erefatine

Noun form erefat
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya erefat.

erefe

Noun
  1. Guhartoyeke erefat.

erek

Interjection
  1. Wexta ku tiştekî ji bîr kiriye bê bîra mirov, ji bo wateyek xurttir bide peyva xwe dibêje "erek" yan jî "errekê".

ereksiyon

Noun
  1. repbûn, reqbûn, erektî, erektbûn (repbûna kîrî)

erektiya

Noun form erektî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya erektî.

erektî

Noun
  1. ereksiyon, repbûn, reqbûn