Hevalo
Log in Get started

K

kur – kurdiyên

149 words

kur

Adverb
  1. kû, kû der, kîjan cih
Noun
  1. lawik, gede, sebî, xort,
  2. zarokên nêr, mirovên nêr yên biçûk
  3. lawik, gede, sebî,
  4. zarokên nêr, yên kesekî
Adjective
  1. kurt, kin, qusandî, qusa

Arabicصَبِيّ·فَتًى·غُلَام·اِبْن·نجل

kuramek

Noun form kuram
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya kuram.

kuramê

Noun form kuram
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya kuram.

kuramên

Noun form kuram
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya kuram.

kurandin

Verb
  1. hirmijandin, gurmijandin, qûrandin

kuraniya

Noun form kuranî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kuranî.

kuranî

Noun
  1. awayê kar û tevger û wergirtinên kuran, awayê ku bi wî, kur karek dikin yan dikevin tevgerek yan jî hin cilan werdigirin.

kurapek

Noun form kurap
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya kurap.

kurapê

Noun form kurap
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya kurap.

kurapên

Noun form kurap
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya kurap.

kuraptî

Noun
  1. pismamî, bilxaltîbûn, mixaltîbûn

kurator

Noun
  1. serperiştê/a pêşangehekê, birêveberê/a galeriyekê, çavdêrê/a cejneke hunerî.

Arabicمنظم معارض

kuraxa

Noun
  1. axazade, pisaxa, malaxa, feodal, arîstokrat, xanedan, derebeg, beg

kuraxayek

Noun form kuraxa
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya kuraxa.

kuraxayê

Noun form kuraxa
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya kuraxa.

kuraxayên

Noun form kuraxa
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya kuraxa.

kurbeşk

Noun
  1. Heywanekî guhandar yê çarling û şevger e.

Arabicغُرَيْر

Synonymsgurnepaş

kurbeşka

Noun form kurbeşk
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kurbeşk.

kur bike

Verb form kur kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera kur kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera kur kirin (tewandin).

kur bikim

Verb form kur kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ji lêkera kur kirin (tewandin).

kur bikin

Verb form kur kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera kur kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera kur kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera kur kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera kur kirin (tewandin).

kur bikî

Verb form kur kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ji lêkera kur kirin (tewandin).

kurbûna

Noun form kurbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kurbûn.

kurbûnan

Noun form kurbûn
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kurbûn.

kurbûnek

Noun form kurbûn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kurbûn.

kurbûneke

Noun form kurbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kurbûn.

kurbûnekê

Noun form kurbûn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kurbûn.

kurbûnê

Noun form kurbûn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kurbûn.

kurbûnin

Noun form kurbûn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kurbûn.

kurbûninan

Noun form kurbûn
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kurbûn.

kurbûnine

Noun form kurbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kurbûn.

kurbûyî

Adjective
  1. traşkirî, traşbûyî, kurkirî

kurd

Noun
  1. Neteweyê serekî yê Kurdistanê.
  2. Kesên kurdîziman, kesên zimanê wan ê yekem kurdî ye.
  3. Kurdistanî, kesên ji neteweyê serekî yê Kurdistanê.
  4. Awayê şaşnivîsî yê kurd. Not: Bi kurmancî navên gelhan bi tipên hûrek tên nivîsandin.

Soraniکورد

Arabicكُرْدِيّ

kurda

Noun form kurd
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kurd.

kurdan

Noun form kurd
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya kurd.

kurdandibin

Verb form kurdandin
  1. kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêker kurdandin
  2. kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêker kurdandin
  3. kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêker kurdandin

kurdandibû

Verb form kurdandin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêker kurdandin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêker kurdandin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêker kurdandin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêker kurdandin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêker kurdandin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêker kurdandin

kurdandin

Verb
  1. kirin kurd yan kurdî, kurdîfîze kirin, kurdîfîkasyon

Arabicتكريد

kurdandiye

Verb form kurdandin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kurdandin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kurdandin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kurdandin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kurdandin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kurdandin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kurdandin

kurdandî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye kurdandin

kurdbûna

Noun form kurdbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kurdbûn.

kurdbûnek

Noun form kurdbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kurdbûn.

kurdbûnên

Noun form kurdbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kurdbûn.

kurd-dijberiya

Noun form kurd-dijberî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kurd-dijberî.

kurd dike

Verb form kurd kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kurd kirin.

kurd dikim

Verb form kurd kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kurd kirin.

kurd dikî

Verb form kurd kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kurd kirin.

kurddost

Noun
  1. dostê/a kurdan, kurdperwer,
  2. kesa/ê ku ji kurdan hez dike û alîkariya wan dike

kurdek

Noun form kurd
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kurd.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kurd.

kurdeke

Noun form kurd
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kurd.

kurdekê

Noun form kurd
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kurd.

kurdekî

Noun form kurd
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kurd.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kurd.

kurdewar

Adjective
  1. mîna kurdan, kesa/ê ku li gor çandeya kurdî dijî yan dixebite

kurdewarî

Noun
  1. edet û nerîtên kurdan, jiyana mîna ya kurdan

kurdê

Noun form kurd
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya kurd.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kurd.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a kurd.

kurdên

Noun form kurd
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya kurd.

kurdhez

Noun
  1. Kesê/a ku ji gelê kurd hez dike.
  2. Kesên ku ji gelê kurd hez dike.

kur dike

Verb form kur kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kur kirin (tewandin).

kur dikim

Verb form kur kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kur kirin (tewandin).

kur dikin

Verb form kur kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera kur kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera kur kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera kur kirin (tewandin).

kur dikî

Verb form kur kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kur kirin (tewandin).

kurdin

Noun form kurd
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya kurd.

kurdinan

Noun form kurd
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya kurd.

kurdine

Noun form kurd
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya kurd.

kurdino

Noun form kurd
  1. Rewşa bangkirinê ya mê û nêr pirjimar a kurd.

Kurdistan

Proper noun
  1. Welatê kurdan, welatek bindest e li Rojhilata Navîn û di navbera sinorên Tirkiye û Sûriye û Iraq û Îranê de hatiye parçekirin.
  2. Herêma otonom ya Kurdistana Iraqê, parçeyek e ji Kurdistanê ku li Başûrê Kurdistanê (Iraqê) ji alî kurdan ve tê birêvebirin.
  3. Parêzgehek e li Rojhilata Kurdistanê.
Noun
  1. kenalekê asmaniye li Kurdistana başûr

Arabicكُرْدِسْتَان

Kurdistana Başûr-Rojava

Proper noun
  1. Kurdistana Sûriyeyê, Kurdistana ji alî Sûriyeyê ve dagirkirî
  2. Guhartoyeke Rojavaya Kurdistanê.

Kurdistana Rojava

Proper noun
  1. Kurdistana Sûriyeyê, Kurdistana ji alî Sûriyeyê ve dagirkirî

Kurdistanê

Noun form Kurdistan
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya Kurdistan.
  2. Rewşa bangkirinê ya yekjimar a Kurdistan.

kurdistanî

Adjective
  1. kesên yan tiştên li yan ji Kurdistanê,
  2. kurd û gelên din yên li Kurdistanê dijîn yan ji wê derê ne

kurdiya

Noun form kurdî
  1. Rewşa îzafeyî binavkirî yekjimar ya kurdî.

kurdiya başûrî

Noun
  1. Devokên başûrî ên zimanê kurdî (kirmaşanî, feylî, kelhurî).

Arabicالكردية الجنوبية

Synonymsxwarîn

kurdiya jorîna

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kurdiya jorîn.

kurdiyek

Noun form kurdî
  1. Rewşa navkî nebinavkirî yekjimar ya kurdî.

kurdiyeke

Noun form kurdî
  1. Rewşa îzafeyî nebinavkirî yekjimar ya kurdî.

kurdiyê

Noun form
  1. Formeke kurdî:
  2. ## rewşa çemandî binavkirî yekjimar
  3. ## rewşa baneşanî binavkirî yekjimar

kurdiyên

Noun form kurdî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kurdî.