E

ebe – ebterxanetirîn

136 words

ebe

Noun
  1. Jinên ku alîkariya jinên ku dizên dikin.
  2. Guhartoyeke eba.

Arabicعباءة·قابلة

Synonymspîrik

ebeboz

Noun
  1. serserî, ganster, keleş, rêbir, korsan, cerdevan, çete, sûtal, sûte, hayta, tolaz, tûle
  2. gangster, lumpen, sewtelî, spindû^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

ebebozî

Adjective
  1. mêrxasokî
  2. şeşerûtî
  3. pêxasî, çeqrûtî

ebed

Adverb
  1. ebeden, ebedilebed, hetahetayî, herherî, bêdawî, herheyî, miebed
  2. qet, hîç

ebedilebed

Adverb
  1. ebedî, ebeden, hetahetayî, herherî, bêdawî, herheyî, miebed,
  2. tişta/ê ku bi dawî nayê,
  3. tişta/ê ku naqede, ta ebed,
  4. tişta/ê ku xilas nabe,
  5. tişta/ê ku namire

ebedilebedtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra ebedilebed.

ebediyen

Adverb
  1. herûher, hetaûheta, bi ebedî, bêveger, bêdawî

ebediyet

Noun
  1. sermed, ebedîtî, bêdawîtî, herherîtî, bêzewalî

ebedî

Adjective
  1. hetahetayî, herherî, bêdawî, herheyî, miebed,
  2. tişta/ê ku bi dawî nayê,
  3. tişta/ê ku naqede,
  4. tişta/ê ku xilas nabe,
  5. tişta/ê ku namire

Arabicأَبَدِيّ

ebedîbûna

Noun form ebedîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ebedîbûn.

ebedîbûnek

Noun form ebedîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ebedîbûn.

ebedîbûnên

Noun form ebedîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ebedîbûn.

ebedî dike

Verb form ebedî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera ebedî kirin.

ebedî dikim

Verb form ebedî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera ebedî kirin.

ebedî dikî

Verb form ebedî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera ebedî kirin.

ebedîgeh

Noun
  1. arimgeh, gor, mezar, qebir, tirb, merqed

ebedîkirina

Noun form ebedîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya ebedîkirin.

ebedîkirinek

Noun form ebedîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya ebedîkirin.

ebedîkirineke

Noun form ebedîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya ebedîkirin.

ebedîkirinekê

Noun form ebedîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya ebedîkirin.

ebedîkirinên

Noun form ebedîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ebedîkirin.

ebedîn

Adjective
  1. Guhartoyeke ebedî.

ebedî nake

Verb form ebedî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ebedî kirin.

ebedî nakim

Verb form ebedî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ebedî kirin.

ebedî nakî

Verb form ebedî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ebedî kirin.

ebedîtiya

Noun form ebedîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ebedîtî.

ebedîtî

Noun
  1. rewşa ebedîbûnê
  2. man, mayindebûn, berdewamî, sermed, ebediyet, bêdawîtî, herherîtî, bêzewalî, ebedî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

ebenos

Noun
  1. avnos ئاڤنۆس،Darek reş ya germiyanan yan bergermiyanan e û bi taybetî bo çêkirina raxeyan tên bikaranîn.

Arabicأبنوس

ebenosa

Noun form ebenos
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ebenos.

ebenosek

Noun form ebenos
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ebenos.

ebenoseke

Noun form ebenos
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ebenos.

ebenosên

Noun form ebenos
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ebenos.

ebenûsa

Noun form ebenûs
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ebenûs.

ebenûsan

Noun form ebenûs
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya ebenûs.

ebenûsek

Noun form ebenûs
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ebenûs.

ebenûseke

Noun form ebenûs
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya ebenûs.

ebenûsekê

Noun form ebenûs
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ebenûs.

ebenûsê

Noun form ebenûs
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ebenûs.

ebenûsin

Noun form ebenûs
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ebenûs.

ebenûsinan

Noun form ebenûs
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya ebenûs.

ebenûsine

Noun form ebenûs
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya ebenûs.

ebes

Adjective
  1. tewş, eletewş, bêmifa, bêwec, bêsûd, bêkêr, bêfêde, bêkelk, bêfeyde
  2. tişta/ê mifa jê nîne yan nabe
  3. Binêre ebes.

ebesiya

Noun form ebesî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ebesî.

ebesiyên

Noun form ebesî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ebesî.

ebesî

Noun
  1. Rewşa ebesbûnê.

Arabicسخافة

ebestir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra ebes.

ebestirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr ebes.

ebet

Adverb
  1. Guhartoyeke ebed.

ebetiya

Noun form ebetî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ebetî.

ebetiyên

Noun form ebetî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ebetî.

Ebex

Proper noun
  1. Navçeyek e li parêzgeha Wanê li Bakurê Kurdistanê.
  2. Bajarê serekî yê wê navçeyê.

Ebexe

Proper noun
  1. Guhartoyeke Ebex (“qezayeke Wanê”).

ebeya

Noun form ebe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ebe.

ebeyek

Noun form ebe
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ebe.

ebeyeke

Noun form ebe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ebe.

ebeyên

Noun form ebe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ebe.

ebeyin

Noun form ebe
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ebe.

ebîq

Meaning
  1. bihna wê difûre

ebîr

Noun
  1. bêhna gulan
  2. Binêre ebîr.

ebîra

Noun form ebîr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ebîr.

ebîrek

Noun form ebîr
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ebîr.

ebleh

Adjective
  1. ehmeq, budale, bodele, xirrexav, fafik, bomik, aqilsivik, bêmejî

ebleq

Meaning
  1. reş û spî, mebest jê çavên yarê ne

eblokeya

Noun form ebloke
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ebloke.

eblokeyeke

Noun form ebloke
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ebloke.

eblokeyên

Noun form ebloke
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ebloke.

ebloqeya

Noun form ebloqe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ebloqe.

ebloqeyeke

Noun form ebloqe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ebloqe.

ebloqeyên

Noun form ebloqe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ebloqe.

eblû

Adjective
  1. qilêr, kirêt, kirh, ne bedew, ne ciwan, ne delal, ne rind, ne spehî, ne xweşik, kesa/ê yan tişta/ê dêmê wê / wî anku xuyanga wê / wî ne bi dilê mirovî.
  2. qirêj, pîs, ne paqij, ne pak.
  3. navê tiştekî qirêj, pîs, û xirab kirin.

Arabicقَبِيح·بَشِع

Ebola

Proper noun
  1. êşeke kujer e

ebone

Noun
  1. Guhartoyeke abone.

eboqat

Noun
  1. Guhartoyeke avûkat.

eboqatiyên

Noun form eboqatî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya eboqatî.

ebor

Noun
  1. Binêre abor.
Adjective
  1. Binêre abor.

ebow

Interjection
  1. Guhartoyeke abow.

ebr

Noun
  1. herêm, war

ebra

Noun form ebr
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ebr.

ebraz

Noun
  1. Guhartoyeke amraz.

ebsar

Meaning
  1. pirejimara »beser-ê«: dên, çav, dîdar

ebter

Adjective
  1. dîn, bêaqil, aqilsivik
  2. şêt, bêhiş^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

ebteriya

Noun form ebterî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ebterî.

ebteriyên

Noun form ebterî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ebterî.

ebtertir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra ebter.

ebtertirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr ebter.

ebterxanetir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra ebterxane.