E

ebû – ecer kirin

131 words

ebû

Noun
  1. (di navên erebî de) babê filankesî

Ebû Bekir

Proper noun
  1. Guhartoyeke Ebûbekir.
  2. navek lawan e
  3. yekem xelîfê misilmanan bû ku piştî mirin Mihemed-pêxember bû serokê misilmanan

ebûbet

Noun
  1. rîtuel, ayîn, rêûresm, seremonî, merasim
  2. perestin, hebandin, bawerî, ibadet

Arabicالدین·العمر

ebûbeta

Noun form ebûbet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ebûbet.

ebûqata

Noun form ebûqat
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ebûqat.

ebûqatan

Noun form ebûqat
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya ebûqat.

ebûqatek

Noun form ebûqat
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ebûqat.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya ebûqat.

ebûqateke

Noun form ebûqat
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ebûqat.

ebûqatekê

Noun form ebûqat
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ebûqat.

ebûqatekî

Noun form ebûqat
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya ebûqat.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya ebûqat.

ebûqatê

Noun form ebûqat
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya ebûqat.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ebûqat.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a ebûqat.

ebûqatên

Noun form ebûqat
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya ebûqat.

ebûqatin

Noun form ebûqat
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya ebûqat.

ebûqatinan

Noun form ebûqat
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya ebûqat.

ebûqatine

Noun form ebûqat
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya ebûqat.

ebûqato

Noun form ebûqat
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya ebûqat.

ebûr

Noun
  1. Binêre abor.
Adjective
  1. Binêre abor.

'ebûrek

Noun form 'ebûr
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya 'ebûr.

'ebûrên

Noun form 'ebûr
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya mê ya 'ebûr.

ebyaniya

Noun form ebyanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ebyanî.

ebyaniyeke

Noun form ebyanî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ebyanî.

ebyaniyên

Noun form ebyanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ebyanî.

ebyanî

Noun
  1. zimanek arî (îranî) ye

ebyat

Noun
  1. gelek beyt, pirjimara beytê

ebyed

Meaning
  1. navê şeytanekî ye

ecaba

Adverb
  1. Guhartoyeke ecebe.

ecabe

Adverb
  1. Guhartoyeke ecebe.

ecac

Noun
  1. Bayê bi toz û dûman, ecacok.
  2. Binêre ecac.

Arabicالعكوب

ecaca

Noun form ecac
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ecac.

ecacan

Noun form ecac
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya ecac.

ecacek

Noun form ecac
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ecac.

ecaceke

Noun form ecac
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya ecac.

ecacekê

Noun form ecac
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ecac.

ecacê

Noun form ecac
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ecac.

ecacên

Noun form ecac
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya ecac.

ecacin

Noun form ecac
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ecac.

ecacinan

Noun form ecac
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya ecac.

ecacine

Noun form ecac
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya ecac.

ecacoka

Noun form ecacok
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ecacok.

ecacokek

Noun form ecacok
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ecacok.

ecacokeke

Noun form ecacok
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ecacok.

ecacokên

Noun form ecacok
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ecacok.

ecaîb

Adjective
  1. Guhartoyeke ecêb.

ecayîb bûn

Verb
  1. Guhartoyeke ecêb bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke ecêbbûn.

ecayîb dîtin

Verb
  1. Guhartoyeke ecêb dîtin.
Noun
  1. Guhartoyeke ecêbdîtin.

ecdad

Noun
  1. Guhartoyeke ejdad.

eceba

Adverb
  1. Guhartoyeke ecebe.

ecebe

Adverb
  1. gelo, aya, ma, erê,
  2. peyvika pirsînê ye
  3. Guhartoyeke ecebe.

eceben

Pronoun
  1. gelo, eceba, ma, ka, bê

ecel

Noun
  1. merg, mirin
  2. Guhartoyeke ecel.

Arabicالمنون·النحب·النیط

ecela

Noun form ecel
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ecel.

ecelan

Noun form ecel
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya ecel.

ecele

Noun
  1. lez, pele, zûkatî, zû, têz
  2. bi lez^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)
  3. Guhartoyeke ecele.

ecele bike

Verb form ecele kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera ecele kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera ecele kirin (tewandin).

ecele bikim

Verb form ecele kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ji lêkera ecele kirin (tewandin).

ecele bikin

Verb form ecele kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera ecele kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera ecele kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera ecele kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera ecele kirin (tewandin).

ecele bikî

Verb form ecele kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ji lêkera ecele kirin (tewandin).

ecelebûna

Noun form ecelebûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ecelebûn.

ecelebûnek

Noun form ecelebûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ecelebûn.

ecelebûnên

Noun form ecelebûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ecelebûn.

ecele dike

Verb form ecele kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera ecele kirin (tewandin).

ecele dikim

Verb form ecele kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera ecele kirin (tewandin).

ecele dikin

Verb form ecele kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera ecele kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera ecele kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera ecele kirin (tewandin).

ecele dikî

Verb form ecele kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera ecele kirin (tewandin).

ecelek

Noun form ecel
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ecel.

eceleke

Noun form ecel
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya ecel.

ecelekê

Noun form ecel
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ecel.

ecelekirina

Noun form ecelekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya ecelekirin.

ecelekirinek

Noun form ecelekirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya ecelekirin.

ecelekirineke

Noun form ecelekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya ecelekirin.

ecelekirinekê

Noun form ecelekirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya ecelekirin.

ecelekirinên

Noun form ecelekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ecelekirin.

ecele nake

Verb form ecele kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ecele kirin (tewandin).

ecele nakim

Verb form ecele kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ecele kirin (tewandin).

ecele nakin

Verb form ecele kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ecele kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ecele kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ecele kirin (tewandin).

ecele nakî

Verb form ecele kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ecele kirin (tewandin).

ecele neke

Verb form ecele kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera ecele kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera ecele kirin (tewandin).

ecele nekim

Verb form ecele kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera ecele kirin (tewandin).

ecele nekin

Verb form ecele kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera ecele kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera ecele kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera ecele kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera ecele kirin (tewandin).

ecele nekî

Verb form ecele kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera ecele kirin (tewandin).

eceletî

Noun
  1. zû, lezgînahî, lezîtî, zûtî, çapikî, sivikî
  2. çipikî, lezayî, lezgînî, lez, çapiktî, çistî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

eceleya

Noun form ecele
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ecele.

eceleyek

Noun form ecele
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya ecele.

eceleyeke

Noun form ecele
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ecele.

eceleyên

Noun form ecele
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ecele.

eceleyin

Noun form ecele
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ecele.

ecelê

Noun form ecel
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya ecel.

ecelên

Noun form ecel
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya ecel.

ecelin

Noun form ecel
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya ecel.

ecelinan

Noun form ecel
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya ecel.

eceline

Noun form ecel
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya ecel.

eceliya

Noun form ecelî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya ecelî.

eceliyên

Noun form ecelî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ecelî.

ecem

Noun
  1. faris
  2. nezan
Proper noun
  1. Navê berê yê Îranê
  2. Guhartoyeke ecem.
  3. Guhartoyeke Ecem.

Arabicفارس

Synonymsfaris·îranî

Ecemistan

Proper noun
  1. Navê Îranê yê kevn e.
  2. Guhartoyeke Ecemistan.

ecemiya

Noun form ecemî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ecemî.

ecemiyek

Noun form ecemî
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ecemî.

ecemiyeke

Noun form ecemî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya ecemî.

ecemiyên

Noun form ecemî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya ecemî.

ecemî

Noun
  1. farisî, zimanê eceman anku farisan
  2. Guhartoyeke ecemî.
Adjective
  1. xişîm, naşî, cahil, nezan, negihiştî, ne fama, ne têgihiştî
  2. farisî, îranî, tiştên bi zimanê eceman anku farisan:
  3. rojnameyek ecemî, stiranên ecemî

ecemîtî

Noun
  1. xişîmî, naşîtî, cahilî, nezanî, negihiştîtî, ne famatî, ne têgihiştîtî
  2. farisîtî, îranîtî, farisbûn, îranîbûn
  3. Guhartoyeke ecemîtî.

ecemvaniya

Noun form ecemvanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya ecemvanî.

ecer

Adjective
  1. Guhartoyeke hecer.

ecer kirin

Verb
  1. Guhartoyeke hecer kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke hecerkirin.