A

af – Afgxanistan

89 words

af

Meaning
  1. di wênegirîyê de lensa ku xwediyê sîstema zelalkirina ji ber xwe ve ye, zelalkirina otomatîk
  2. Binêre: efû

Afaf

Proper noun
  1. Guhartoyeke Efaf.

afaq

Noun
  1. Guhartoyeke ufuq.

afar

Noun
  1. miletek e ku li Etiyopyayê, Erîtrêyayê û Cîbûtî dijî û bi zimanê afarî dipeyive
  2. kesa/ê ji wî miletî

afariya

Noun form afarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya afarî.

afariyên

Noun form afarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya afarî.

afaroz

Noun
  1. Nalet, recm, lanet, recimandin, nifirandin,
  2. duakirin ku belayên xirab bi serê kesekî bên.

afaroza

Noun form afaroz
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya afaroz.

afaroz dike

Verb form afaroz kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera afaroz kirin (tewandin).

afaroz dikim

Verb form afaroz kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera afaroz kirin (tewandin).

afaroz dikî

Verb form afaroz kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera afaroz kirin (tewandin).

afarozek

Noun form afaroz
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya afaroz.

afarozeke

Noun form afaroz
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya afaroz.

afarozê

Noun form afaroz
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya afaroz.

afarozên

Noun form afaroz
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya afaroz.

afarozkirina

Noun form afarozkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya afarozkirin.

afarozkirinek

Noun form afarozkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya afarozkirin.

afarozkirineke

Noun form afarozkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya afarozkirin.

afarozkirinekê

Noun form afarozkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya afarozkirin.

afaroz nake

Verb form afaroz kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera afaroz kirin (tewandin).

afaroz nakim

Verb form afaroz kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera afaroz kirin (tewandin).

afaroz nakî

Verb form afaroz kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera afaroz kirin (tewandin).

afat

Noun
  1. Binêre afet.

afata

Noun form afat
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya afat.

afat bûn

Idiom
  1. kesê zêde çalak û mizawir, him ji bo pozîtîv û him ji bo negatîv jî dibêjin
  2. bela, tofan

afat dike

Verb form afat kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera afat kirin (tewandin).

afat dikim

Verb form afat kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera afat kirin (tewandin).

afat dikî

Verb form afat kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera afat kirin (tewandin).

afatek

Noun form afat
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya afat.

afateke

Noun form afat
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya afat.

afatên

Noun form afat
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya afat.

afatkirina

Noun form afatkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya afatkirin.

afatkirinek

Noun form afatkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya afatkirin.

afatkirineke

Noun form afatkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya afatkirin.

afatkirinekê

Noun form afatkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya afatkirin.

afatkirinên

Noun form afatkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya afatkirin.

afatkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye afat kirin

afat nake

Verb form afat kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera afat kirin (tewandin).

afat nakim

Verb form afat kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera afat kirin (tewandin).

afat nakî

Verb form afat kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera afat kirin (tewandin).

afer

Adjective
  1. qemer, esmer, rengê tarî

aferin

Adverb
  1. her bijî, her hebî, sihet xweş, dest xweş, bravo, şabaş,
  2. peyvek şîrîn e ji kesekî re tê gotin dema karekî baş kiribe
  3. Guhartoyeke aferin.

Arabicاحسنت·عفية

aferîd

Verb form aferîden
  1. Forma dema borî ya kesê sêyem ya ji lêkera aferîden.

aferîde

Noun
  1. Heyînek jîndar, wek heywan, cinawir, an fezayîyan.
  2. Heywan an heyînek nekifş, biesrar û pir caran cinawirwarî.

Arabicمخلوق·كائن حي·مخلوقات

Synonymsmexlûq

aferîn

Adverb
  1. Binêre aferin.
  2. Guhartoyeke aferin.

aferîner

Noun
  1. mexlûq, kiryar, çêker, mêwedar, berhemdar, biberhem, pirberhem, biber, berdar, berhemder, berder, pirsemer, semerdar

Arabicمنتج

aferîş

Noun
  1. haveyn, zikmakî, xûy, rewşt, girşan

aferîşek

Noun form aferîş
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aferîş.

aferîşî

Noun
  1. fitrî, binyatî, zikmakî

Arabicفطری

afet

Noun
  1. Bela, karesat, bobelat, asîw, gerûşe.

Soranibela·mosîbet

Arabicكارثة·آفة

afeta

Noun form afet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya afet.

afetan

Noun form afet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya afet.

afetek

Noun form afet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya afet.

afeteke

Noun form afet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya afet.

afetekê

Noun form afet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya afet.

afetê

Noun form afet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya afet.

afetên

Noun form afet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya afet.

afetin

Noun form afet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya afet.

afetinan

Noun form afet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya afet.

afetine

Noun form afet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya afet.

afetino

Noun form afet
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya afet.

afetzede

Noun
  1. mexdûr, qurbanî, kesa/ê ku afat bi serê wî de hatîye

Afganistan

Proper noun
  1. welateke li Asyayê ye, navê wê yê fermî Komara Afgansitanê ya Islamî, paytext: Kabûl. zimanên fermî; farisî û paştoyî ne

Arabicأفغانستان

SynonymsEfxanistan·Afgxanistan·Afxanistan

afganiya

Noun form afganî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya afganî.