Hevalo
Log in Get started

A

afîş – afxanî

140 words

afîş

Noun
  1. sewyan, poster, pankart,
  2. wêneyê ku bi dîwarî ve tê daliqandin anku hilawîstin

Arabicراية

afîşa

Noun form afîş
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya afîş.

afîşe

Adjective
  1. diyar, berçav, eşkere

afîşek

Noun form afîş
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya afîş.

afîşeke

Noun form afîş
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya afîş.

afîşetir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra afîşe.

afîşê

Noun form afîş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya afîş.

afîşên

Noun form afîş
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya afîş.

afîşkera

Noun form afîşker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya afîşker.

afîşkeran

Noun form afîşker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya afîşker.

afîşkerek

Noun form afîşker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya afîşker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya afîşker.

afîşkerekî

Noun form afîşker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya afîşker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya afîşker.

afîşkerê

Noun form afîşker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya afîşker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya afîşker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a afîşker.

afîşkerin

Noun form afîşker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya afîşker.

afîtab

Noun
  1. tav, hetav, roniya rojê,
  2. ronahiya ku roj dide dinyayê

afîtaba

Noun form afîtab
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya afîtab.

afîtabek

Noun form afîtab
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya afîtab.

afîtabeke

Noun form afîtab
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya afîtab.

afîtabê

Noun form afîtab
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya afîtab.

afîtabên

Noun form afîtab
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya afîtab.

afnikîbûna

Noun form afnikîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya afnikîbûn.

afnikîbûnek

Noun form afnikîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya afnikîbûn.

afo dike

Verb form afo kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera afo kirin (tewandin).

afo dikim

Verb form afo kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera afo kirin (tewandin).

afo dikî

Verb form afo kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera afo kirin (tewandin).

afokirina

Noun form afokirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya afokirin.

afokirinek

Noun form afokirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya afokirin.

afokirineke

Noun form afokirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya afokirin.

afokirinekê

Noun form afokirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya afokirin.

afokirinên

Noun form afokirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya afokirin.

afokirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye afo kirin

afo nake

Verb form afo kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera afo kirin (tewandin).

afo nakim

Verb form afo kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera afo kirin (tewandin).

afo nakî

Verb form afo kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera afo kirin (tewandin).

aforîzm

Noun
  1. wecîze, pend, lakonîk, pend, şîret, epîtaf, maksîm, adaj, apoftem

aforîzmek

Noun form aforîzm
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aforîzm.

aforîzmeke

Noun form aforîzm
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aforîzm.

aforîzmê

Noun form aforîzm
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya aforîzm.

aforîzmên

Noun form aforîzm
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya aforîzm.

aforoz bike

Verb form aforoz kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera aforoz kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera aforoz kirin.

aforoz bikin

Verb form aforoz kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera aforoz kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera aforoz kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera aforoz kirin.
  4. Kesê yekem pirjimar dema fermanî ji lêkera aforoz kirin.

aforoz bikira

Verb form aforoz kirin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî I ji lêkera aforoz kirin .
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî I ji lêkera aforoz kirin .
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî I ji lêkera aforoz kirin .
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî I ji lêkera aforoz kirin .
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî I ji lêkera aforoz kirin .
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî I ji lêkera aforoz kirin .

aforoz dikin

Verb form aforoz kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera aforoz kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera aforoz kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera aforoz kirin.

aforoz dikir

Verb form aforoz kirin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya berdest ji lêkera aforoz kirin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya berdest ji lêkera aforoz kirin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya berdest ji lêkera aforoz kirin.
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya berdest ji lêkera aforoz kirin.
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya berdest ji lêkera aforoz kirin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya berdest ji lêkera aforoz kirin.

aforoz kiribin

Verb form aforoz kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera aforoz kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera aforoz kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera aforoz kirin.

aforoz kiribûya

Verb form aforoz kirin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera aforoz kirin.
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêkera aforoz kirin.
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêkera aforoz kirin.
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêkera aforoz kirin.
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera aforoz kirin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera aforoz kirin.

aforoz nakin

Verb form aforoz kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.

aforoz neke

Verb form aforoz kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.

aforoz nekin

Verb form aforoz kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.
  4. Kesê yekem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.

aforoz nekira

Verb form aforoz kirin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî I ya neyînî ji lêkera aforoz kirin .
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî I ya neyînî ji lêkera aforoz kirin .
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî I ya neyînî ji lêkera aforoz kirin .
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî I ya neyînî ji lêkera aforoz kirin .
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî I ya neyînî ji lêkera aforoz kirin .
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî I ya neyînî ji lêkera aforoz kirin .

aforoz nekiribin

Verb form aforoz kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.

aforoz nekiribûya

Verb form aforoz kirin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ya neyînî ji lêkera aforoz kirin.

afr

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre afir.

Afran

Proper noun
  1. Navekî lawan e.

afraz

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre amraz.

afret

Noun
  1. jin, pîrek, kuflet, kulfet

Arabicامراة·امرأة·مراة·مرأة

afreta

Noun form afret
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya afret.

afretek

Noun form afret
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya afret.

afreteke

Noun form afret
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya afret.

afretê

Noun form afret
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya afret.

afretên

Noun form afret
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya afret.

afretiya

Noun form afretî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya afretî.

afretiyên

Noun form afretî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya afretî.

afretî

Noun
  1. rewşa afretbûnê
  2. jinîtî, kufletî, pîrekî, kevanîtî, jinbûn, taybetî

afrîd

Noun
  1. Guhartoyeke aferîde (“heyînek jîndar, wek heywan, cinawir, an fezayîyan”).

afrîdeyê

Noun form afrîde
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya afrîde.

afrîdeyên

Noun form afrîde
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya afrîde.

Afrîka

Proper noun
  1. Yek ji pênc parzemînên cîhanê ye û dikeve başûrê Ewropayê û rojavaya Asyayê.

Arabicأَفْرِيقِيَا·إِفْرِيقِيَا

afrîkans

Noun
  1. kesa/ê zimanê wê / wî afrîkansî ye

afrîkansî

Noun
  1. Zimanekî cermenî yê pir nêzî holendî ye û bi taybetî li Afrîkaya Başûr tê peyivîn.
Adjective
  1. Tiştê bi zimanê afrîkansî yan têkildarî vî zimanî.

Arabicلُغَة أَفْرِيكَانِيَّة

Afrîkaya Başûr

Proper noun
  1. Welatek e li Afrîkayê.

Arabicجَنُوب أَفْرِيقْيَا·أَفْرِيقِيَا الْجَنُوبِيَّة

Afrîkaya Rojhilat

Proper noun
  1. Parçeya rojhilatê ya parzemîna Afrîkayê.

SynonymsAfrîkaya Merkezî·Afrîkaya Bakur·Afrîkaya Sehrayê·Sehra·Afrîkaya Başûr·Afrîkaya bin-Sehrayê·Afrîkaya Rojava

afrîkayî

Noun
  1. kesa/ê yan tişta/ê ji Afrîkayê

Arabicإِفْرِيقِيّ·إِفْرِيقِيَّة

afrîkî

Noun
  1. Ya / yê Afrîkayê yan ji Afrîkayê.
Adjective
  1. Ya / yê Afrîkayê yan ji Afrîkayê.
Meaning
  1. Guhartoyeke afrîkî.

Arabicإِفْرِيقِيّ·إِفْرِيقِيَّة·أَفْرِيقِيّ

afrîn

Verb
  1. Guhartoyeke afirîn.

Afrîqa

Proper noun
  1. Guhartoyeke Afrîka.

afroasyayî

Noun
  1. Malbateke zimanên ku wekî jêrmalbatên semîtîk, misrî, berberî, kuşîtîk û çadîk dihewîne.

afrr

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre afir.

afsûn kirin

Idiom
  1. Bi niviştan parastin û li hemberî xirabiyan bi hêz kirin.
  2. Xapandin.

aftab

Noun
  1. Guhartoyeke afîtab.

aftav

Noun
  1. Binêre tav.
Adjective
  1. Binêre tav.

aftavek

Noun form aftav
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aftav.

aftaw

Noun
  1. Binêre tav.
Adjective
  1. Binêre tav.

aftawe

Noun
  1. qûtîkek ku av tê de tê raguhastin

aftawek

Noun form aftaw
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya aftaw.

aftaweya

Noun form aftawe
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya aftawe.

aftaweyên

Noun form aftawe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya aftawe.

afxanî

Adjective
  1. Guhartoyeke afganî.