Hevalo
Log in Get started

Ş

şû – şûmtî

134 words

şû

Noun
  1. mêrê jinekê
  2. jina kesekî yan mêrê kesekê, hevser, hevjîn

şûbe

Noun
  1. ofîs, şax, beş

Arabicحشرة المن

şûbeya

Noun form şûbe
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şûbe.

şûbeyek

Noun form şûbe
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şûbe.

şûbeyin

Noun form şûbe
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şûbe.

şû bike

Verb form şû kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera şû kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera şû kirin.

şû bikin

Verb form şû kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera şû kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera şû kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera şû kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera şû kirin.

şûbûna

Noun form şûbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şûbûn.

şûbûnek

Noun form şûbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şûbûn.

şûbûnên

Noun form şûbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şûbûn.

şû dikin

Verb form şû kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şû kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şû kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şû kirin.

şûf

Noun
  1. guman, şik, şube, gûş, dudilî, dilwasî, bêbiryarî
  2. dudil bûn, şibhe^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

şûfa

Noun form şûf
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şûf.

şûfan

Noun form şûf
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şûf.

şûfek

Noun form şûf
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şûf.

şûfeke

Noun form şûf
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şûf.

şûfekê

Noun form şûf
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şûf.

şûfê

Noun form şûf
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şûf.

şûfên

Noun form şûf
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya şûf.

şûfin

Noun form şûf
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şûf.

şûfinan

Noun form şûf
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şûf.

şûjin

Noun
  1. Derziyên gir ên ku bi gelemperî ne bo dirûna cilan lê bo girêdana devên têrr û çewalan û tiştên wek wan tên bikaranîn.

Arabicابرة

Synonymsbişûjin·derzî·dirêzî

şûjina

Noun form şûjin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya şûjin.

şûjinek

Noun form şûjin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şûjin.

şûjineke

Noun form şûjin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şûjin.

şûjinê

Noun form şûjin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şûjin.

şûjinên

Noun form şûjin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şûjin.

şûk

Noun
  1. Guhartoyeke şok.

şû kirin

Verb
  1. mêr kirin, zewcîn, xwe kirin jina an jî biçûkên zilamekî
Noun
  1. zewicîn

Arabicالتزوج·المزاوجة

şûkirî

Adjective
  1. Binêre şû.

Arabicمتزوجة·محصنة

şûl

Noun
  1. Guhartoyeke şel.

şûl bike

Verb form şûl kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera şûl kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera şûl kirin.

şûl bikin

Verb form şûl kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera şûl kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera şûl kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera şûl kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera şûl kirin.

şûl dikin

Verb form şûl kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şûl kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şûl kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şûl kirin.

şûlikîn

Verb
  1. şemitîn, xij bûn, xijikîn, fiştixîn, çerixîn, qelizîn, şelipîn, tehisîn, xilisîn, şihitîn, xilikîn, tehistin, şiqitîn
  2. herikîn

şûl kirin

Verb
  1. Binêre şel kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke şelkirin.

şûl nakin

Verb form şûl kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şûl kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şûl kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şûl kirin.

şûl neke

Verb form şûl kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera şûl kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera şûl kirin.

şûl nekin

Verb form şûl kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera şûl kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera şûl kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera şûl kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera şûl kirin.

şûm

Adjective
  1. Kesê di fêlbazîyê de biaqil, lixwe xuyî.
  2. bêsiûdî, bedbextî, nehs

Arabicالضبیس

şûmatî dike

Verb form şûmatî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera şûmatî kirin (tewandin).

şûmatî dikim

Verb form şûmatî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera şûmatî kirin (tewandin).

şûmatî dikin

Verb form şûmatî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şûmatî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şûmatî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şûmatî kirin (tewandin).

şûmatî dikî

Verb form şûmatî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera şûmatî kirin (tewandin).

şûmatî nake

Verb form şûmatî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şûmatî kirin (tewandin).

şûmatî nakim

Verb form şûmatî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şûmatî kirin (tewandin).

şûmatî nakî

Verb form şûmatî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şûmatî kirin (tewandin).

şûmbûna

Noun form şûmbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şûmbûn.

şûmbûnek

Noun form şûmbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şûmbûn.

şûmbûnên

Noun form şûmbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şûmbûn.

şûm dike

Verb form şûm kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera şûm kirin (tewandin).

şûm dikim

Verb form şûm kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera şûm kirin (tewandin).

şûm dikin

Verb form şûm kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şûm kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şûm kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şûm kirin (tewandin).

şûm dikî

Verb form şûm kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera şûm kirin (tewandin).

şûmiya

Noun form şûmî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şûmî.

şûmiyên

Noun form şûmî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şûmî.

şûmîbûna

Noun form şûmîbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şûmîbûn.

şûmîbûnek

Noun form şûmîbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şûmîbûn.

şûmî dike

Verb form şûmî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera şûmî kirin (tewandin).

şûmî dikim

Verb form şûmî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera şûmî kirin (tewandin).

şûmî dikin

Verb form şûmî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şûmî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şûmî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şûmî kirin (tewandin).

şûmî dikî

Verb form şûmî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera şûmî kirin (tewandin).

şûmîkirina

Noun form şûmîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya şûmîkirin.

şûmîkirinek

Noun form şûmîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şûmîkirin.

şûmîkirineke

Noun form şûmîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şûmîkirin.

şûmîkirinekê

Noun form şûmîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şûmîkirin.

şûmî nake

Verb form şûmî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şûmî kirin (tewandin).

şûmî nakim

Verb form şûmî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şûmî kirin (tewandin).

şûmî nakî

Verb form şûmî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şûmî kirin (tewandin).

şûmkirina

Noun form şûmkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya şûmkirin.

şûmkirinek

Noun form şûmkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şûmkirin.

şûmkirineke

Noun form şûmkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şûmkirin.

şûmkirinekê

Noun form şûmkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şûmkirin.

şûmkirinên

Noun form şûmkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şûmkirin.

şûmkî

Noun
  1. şaqizkî, bi gewîld, bifirkî

şûmtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra şûm.