Ş

şûn – şûnpî

142 words

şûn

Noun
  1. cih, cî, dêlv
  2. şop

Soraniشوێن

Arabicأثر·الخد·الدعس·الكدم·النبث·حبار

şûna

Adposition
  1. ji şûn
Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şûn.

şû nake

Verb form şû kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şû kirin.

şû nakin

Verb form şû kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şû kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şû kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şû kirin.

şûnan

Noun form şûn
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şûn.

şûna (yekî) xwanê bûn

Idiom
  1. Dema mirov li ciyekî gelek dimîne û kesên li wî ciyî jê hez dikin û dûre ji wî ciyî vediqete tê gotin.

şûnbirin

Noun
  1. tik, derza dirinê, çîna metalî, girnijîn

şûnbirîn

Noun
  1. şopa birînê

Arabicندب·أثر الجرح

şûn da çûn

Verb
  1. Guhartoyeke şûnve çûn.
Noun
  1. Guhartoyeke şûnveçûn.

şûnda dan

Verb
  1. Guhartoyeke şûnve dan.
Noun
  1. Guhartoyeke şûnvedan.

şûndana

Noun form şûndan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şûndan.

şûndanek

Noun form şûndan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şûndan.

şûndar

Adjective
  1. şûngirtinî, berdelî

şûn de

Adverb
  1. Guhartoyeke şûnve.
  2. Awayekî din yê nivîsîna şûnve.

şûnde dan

Verb
  1. Guhartoyeke şûnve dan.
Noun
  1. Guhartoyeke şûnvedan.

şûnde şandin

Meaning
  1. vegerandin, lê fetilandin

Arabicإعادة شيء لمالكه

şûneka

Noun form şûnek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şûnek.

şû neke

Verb form şû kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera şû kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera şû kirin.
  3. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şûn.

şûnekek

Noun form şûnek
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şûnek.

şûnekekê

Noun form şûnek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şûnek.

şûnekê

Noun form şûnek
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya şûnek.

şû nekin

Verb form şû kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera şû kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera şû kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera şû kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera şû kirin.
  5. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şûnek.

şûnê

Noun form şûn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şûn.

şûnên

Noun form şûn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya şûn.

şûngir

Noun
  1. kesê/a şûnan digire

Arabicمناب

şûngira

Noun form şûngir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şûngir.

şûngirek

Noun form şûngir
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şûngir.

şûngirekî

Noun form şûngir
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya şûngir.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya şûngir.

şûngirê

Noun form şûngir
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya şûngir.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şûngir.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a şûngir.

şûngirin

Noun form şûngir
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şûngir.

şûngirinan

Noun form şûngir
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya şûngir.

şûngirine

Noun form şûngir
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya şûngir.

şûngirî

Noun
  1. peygirî, cîgirî,
  2. bûn şûngir, bûn peygir, bûn cîgir,
  3. piştî kesekî karê wî kesî kirin

şûngirtina

Noun form şûngirtin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şûngirtin.

şûngirtinek

Noun form şûngirtin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şûngirtin.

şûnhelgir

Noun
  1. Ew kesê ku şop û şûna kesekî an jî tiştekî digerîne û destnîşan dike bê ka şûcdar kê ye.

şûnik

Noun
  1. darekî pehn û qayim e bo lêdana cilan di dema şûştinê de daku qirêj jê vebe û paqij bibin

Arabicمِدَقّ·مِدَقَّة·مِكْبَس·كُذِين·بَيْزَر·بَيْذَر·بَيْزَارَة·وَبِيل·مِكْمَدَة

şûnikek

Noun form şûnik
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya şûnik.

şûnikê

Noun form şûnik
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya şûnik.

şûnikên

Noun form şûnik
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya şûnik.

şûnik li dewsa wî xistin

Idiom
  1. :Şablon:Dema mirov nikare li kesan bixe bertek vedigere li ser şûnik û dewsa wan kesan, di cihê ku mirov li kesekî bide piştî ew diçe bi şûnikê li dewsa wî dixe.

şûnin

Noun form şûn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şûn.

şûninan

Noun form şûn
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şûn.

şûnine

Noun form şûn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya şûn.

şûnino

Noun form şûn
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya şûn.

şûniya

Noun form şûnî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şûnî.

şûnîtî

Noun
  1. beyavîtî, valayîtî, nimênenderîtî, niwênerîtî, berdêlî, kûdeyî, kûveyî

şûnketina

Noun form şûnketin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şûnketin.

şûnketinek

Noun form şûnketin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şûnketin.

şûnma

Noun
  1. paşma, berma, jêmayî, bermayî, serbar, zêdebarî, paşxwehêlay

Arabicمخلفات

şûnnav

Noun
  1. cînav, zemîr, pronav, pronom

Arabicضَمِير·ضَمَائِرُ

şûnnava

Noun form şûnnav
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şûnnav.

şûnnavek

Noun form şûnnav
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şûnnav.

şûnnavê

Noun form şûnnav
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şûnnav.

şûnnavin

Noun form şûnnav
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şûnnav.

şûnpêk

Noun
  1. repin, rêç, şop
  2. şoperêç^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

şûnpiya

Noun form şûnpî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şûnpî.

şûnpiyeke

Noun form şûnpî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şûnpî.

şûnpiyên

Noun form şûnpî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şûnpî.

şûnpî

Noun
  1. şop, rêç, pêger, şoperêç, dews, îz,
  2. nîşanên ku ji meşa kesekî yan heywanekî mane
  3. berhemên yan nîşanên ku kesek pê tê bibîranîn

Arabicأثر القدم·أثر