Î

îslah – îsqat

146 words

Îslam

Proper noun
  1. dînê misilmanan: dînê ji alî Mihemed Pêxember ve li ser rêbaza Qur'anê hatiye damezrandin
  2. Hemû misilman: misilman hemî bi hev re
  3. Navekî lawan e.
Noun
  1. Guhartoyeke Îslam.

Arabicالْإِسْلَام

Synonymsbiheşt·dûjeh·hec·misilman·mizgeft·nivêj·Qur'an·rojî

+1·zekat

Îslama

Noun form Îslam
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya Îslam.

Îslaman

Noun form Îslam
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya Îslam.

îslam bûn

Verb
  1. Guhartoyeke Îslam bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke Îslambûn.

Îslam dikin

Verb form Îslam kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera Îslam kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera Îslam kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera Îslam kirin (tewandin).

Îslamek

Noun form Îslam
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya Îslam.

Îslameke

Noun form Îslam
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya Îslam.

Îslamekê

Noun form Îslam
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya Îslam.

Îslamê

Noun form Îslam
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya Îslam.

Îslamên

Noun form Îslam
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya Îslam.
  2. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îslam.

Îslamin

Noun form Îslam
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya Îslam.

Îslaminan

Noun form Îslam
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya Îslam.

Îslamine

Noun form Îslam
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya Îslam.

Îslamino

Noun form Îslam
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya Îslam.

îslamiyet

Noun
  1. Dînê îslamê, ola misilmanan, baweriyên îslamê.

îslamî

Noun
  1. misilman
  2. Misilmanên ku bawer in ku divê dewlet li gor Îslamê bên birêvebirin.
Adjective
  1. Ya / yê Îslamê yan têkildarî Îslamê.

Synonymsîslamîst

îslamî dikin

Verb form îslamî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îslamî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îslamî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îslamî kirin (tewandin).

îslamîst

Noun
  1. îslamî, misilmanên ku bawer in ku divê dewlet li gor îslamê bên birêvebirin

îslamîtî

Noun
  1. îslamiyet, bawerî, rewşa îslamîbûnê

îslamîzm

Noun
  1. baweriya ku dibêje divê dewlet li gor îslamê bên birêvebirin

îslam kirin

Verb
  1. Guhartoyeke Îslam kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke Îslamkirin.

Îslam nake

Verb form Îslam kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera Îslam kirin (tewandin).

îsleh

Noun
  1. baştirkirin, duristkirin, pêşvebirin, perisandin, çakkirin

Arabicاصلاح

îsleha

Noun form îsleh
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya îsleh.

îslehan

Noun form îsleh
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya îsleh.

îsleh dike

Verb form îsleh kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera îsleh kirin (tewandin).

îsleh dikim

Verb form îsleh kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera îsleh kirin (tewandin).

îsleh dikin

Verb form îsleh kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îsleh kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îsleh kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îsleh kirin (tewandin).

îsleh dikî

Verb form îsleh kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera îsleh kirin (tewandin).

îslehek

Noun form îsleh
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îsleh.

îsleheke

Noun form îsleh
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya îsleh.

îslehekê

Noun form îsleh
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îsleh.

îslehê

Noun form îsleh
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îsleh.

îslehên

Noun form îsleh
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya îsleh.

îslehin

Noun form îsleh
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya îsleh.

îslehinan

Noun form îsleh
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya îsleh.

îslehine

Noun form îsleh
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya îsleh.

îslehiyên

Noun form îslehî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îslehî.

îslehker

Noun
  1. ya/ê îsleh dike
  2. tîmarker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

îslehkirina

Noun form îslehkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya îslehkirin.

îslehkirinek

Noun form îslehkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îslehkirin.

îslehkirineke

Noun form îslehkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îslehkirin.

îslehkirinekê

Noun form îslehkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îslehkirin.

îslehkirinên

Noun form îslehkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îslehkirin.

îsleh nake

Verb form îsleh kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îsleh kirin (tewandin).

îsleh nakim

Verb form îsleh kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îsleh kirin (tewandin).

îsleh nakî

Verb form îsleh kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îsleh kirin (tewandin).

Îslo

Proper noun
  1. navekî mêran e,
  2. bernavê Îslamî

îsm

Noun
  1. Guhartoyeke isim.

Îsmaîl

Noun
  1. Navekî lawan
  2. kurê mezin yê Îbrahîm-pêxemberî

Arabicإِسْمَاعِيل

Îsmet

Proper noun
  1. Guhartoyeke Ismet.

îsmî mekan

Noun
  1. navdêra cihî
  2. Di zimanê erebî û zimanên din ên Samî de, navdêrekî ku ji rihekî peyda bûye û maneya "cihê Xê" îfade dike.

Arabicاِسْمُ ٱلْمَكَانِ

Îso

Proper noun
  1. navekî mêran e,
  2. bernavê Îsayî

îsot

Noun
  1. Hin riwekên tûj in bi taybetî dikin nav tirşiyê.
  2. Toza ji wê riwekê hatiye çêkirin û ya xwarin pê tên tûjkirin.

Soranibîber

Arabicفلفل

Synonymsfilfil·bîber·paprîka

îsota

Noun form îsot
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya îsot.

îsotan

Noun form îsot
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya îsot.

îsotek

Noun form îsot
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îsot.

îsoteke

Noun form îsot
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya îsot.

îsotekê

Noun form îsot
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îsot.

îsotê

Noun form îsot
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îsot.

îsotên

Noun form îsot
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya îsot.

îsotin

Noun form îsot
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya îsot.

îsotinan

Noun form îsot
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya îsot.

îsotine

Noun form îsot
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya îsot.

îsotino

Noun form îsot
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya îsot.

îsotiya

Noun form îsotî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya îsotî.

îsotiyên

Noun form îsotî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îsotî.

îspat

Adjective
  1. Guhartoyeke îzbat.

îspat bûn

Verb
  1. Guhartoyeke îzbat bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke îzbatbûn.

îspat kirin

Verb
  1. Guhartoyeke îzbat kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke îzbatkirin.

îspîrto

Meaning
  1. schnapps, cûreyek eraqî, alkol, ereqê hişk