dû
Numeral
- (hejmara 2) Baştir: du
Adverb
- Pey, dûv, piştî kesekê/î yan tiştekê/î bi heman rê ve.
Noun
- Dûkêl, dûman, dûxan, moran,
- toza yan bayê gewr yê ku ji agirî hildikeve.
- dûvik, kilik, kurî, terrî, doçik, dêl (2), kilk, kurîk, terrîk
Arabicدُخَان·ذَنَب·ذَيْل·خَلْفَ·وَرَاء
