X

xwedî – xwedî zav û zêç bûyîn

144 peyv

xwedî

Navdêr
  1. Kesê tiştek yê wî ye.
  2. Kesê tiştek yan hin tişt hene.
  3. Guhartoyeke xodîk.
Pêşgir
  1. Kesê ku tiştek heye.

Soranîxawen

Erebîمَالِك·مَالِكَة·صَاحِب·صَاحِبَة

Hevmanexudan·sahib·bi-·-dar

xwedîbav

Rengdêr
  1. Kesê/a ku bavê wî/wê heye

xwedî bike

Formeke lêkerê xwedî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera xwedî kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera xwedî kirin (tewandin).

xwedî bikin

Formeke lêkerê xwedî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera xwedî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera xwedî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera xwedî kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera xwedî kirin (tewandin).

xwedîbiryar

Navdêr
  1. bibiryar, stewîl, rijd, bi-israr, cidî, jidil, xweragir, micid, bi qeys û qerar

xwedî dikin

Formeke lêkerê xwedî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera xwedî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera xwedî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera xwedî kirin (tewandin).

xwedîexlaq

Navdêr
  1. xudanexlaq, biexlaq, exlaqî, exlaqdar, sincî, bimoral, bisinc, qenc, baş, maqûl, camêr

xwedîgotintir

Formeke rengdêrê
  1. Forma komparatîv ji rengdêra xwedîgotin.

xwedî hewaya

Formeke navdêrê
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya xwedî hewa.

xwedîhêz

Rengdêr
  1. desthil, bibandor, tesîrker, bihêz, binifûz, xwedîgotin, xwedangotin

xwedîhuner

Rengdêr
  1. behredar, bibehre, behremend, biqabiliyet, jêhatî, zîrek

Erebîموهوب

xwedîk

Navdêr
  1. awêne, qodîk, xwe dîtok, keresê ku mirov dikare xwe tê re bibîne

xwedîka

Formeke navdêrê xwedîk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya xwedîk.

xwedîkara

Formeke navdêrê xwedîkar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya xwedîkar.

xwedîkarek

Formeke navdêrê xwedîkar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xwedîkar.

xwedîkek

Formeke navdêrê xwedîk
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xwedîk.

xwedîkeke

Formeke navdêrê xwedîk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya xwedîk.

xwedîkekê

Formeke navdêrê xwedîk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xwedîk.

xwedîkê

Formeke navdêrê xwedîk
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya xwedîk.

xwedîkin

Formeke navdêrê xwedîk
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya xwedîk.

xwedî kirin

Lêker
  1. bi xudan kirin, xwedan kirin, rakirin, xwarin û cil û hertişt dan kesekî/ê heta mezin dibe
  2. piştevanî kirin

Erebîأجار·آكل

xwedî nake

Formeke lêkerê xwedî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xwedî kirin (tewandin).

xwedî nakim

Formeke lêkerê xwedî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xwedî kirin (tewandin).

xwedî nakin

Formeke lêkerê xwedî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xwedî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xwedî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xwedî kirin (tewandin).

xwedî nakî

Formeke lêkerê xwedî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xwedî kirin (tewandin).

xwedî neke

Formeke lêkerê xwedî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera xwedî kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera xwedî kirin (tewandin).

xwedî nekim

Formeke lêkerê xwedî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera xwedî kirin (tewandin).

xwedî nekin

Formeke lêkerê xwedî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera xwedî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera xwedî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera xwedî kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera xwedî kirin (tewandin).

xwedî nekî

Formeke lêkerê xwedî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera xwedî kirin (tewandin).

xwedî pisporiya

Formeke navdêrê
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya xwedî pisporî.

xwedî soza xwe

Rengdêr
  1. dilsoz, sozdar, wefadar, bi-nan-û-xwê, pêbawer, sadiq, ne bêsoz, ne bêwefa, ne bê-nan-û-xwê,
  2. kesa/ê ku sozên xwe bi cih tîne

xwedîşexsiyet

Navdêr
  1. xweykesayetî, xwedankesayetî
  2. bişexsiyet, xweyşexsiyet^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

xwedîşexsiyetbûna

Formeke navdêrê xwedîşexsiyetbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya xwedîşexsiyetbûn.

xwedîşexsiyetbûnek

Formeke navdêrê xwedîşexsiyetbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya xwedîşexsiyetbûn.

xwedîtiya

Formeke navdêrê xwedîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya xwedîtî.

xwedîtiyeke

Formeke navdêrê xwedîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya xwedîtî.

xwedîtiyên

Formeke navdêrê xwedîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya xwedîtî.

xwedîtî

Navdêr
  1. xwedanî, xudanîtî, xweyîtî, xwedîbûn, sahîbî, milkiyet

xwedîyê mirîyan kor e

Biwêj
  1. Wextê ku kesekî mirov dimire, mirov ji ber êşa mirinê nikare hin tiştan aqil bike yan bîr bi hin tiştan bibe.