X

-xwaz – xweazî

115 peyv

-xwaz

Paşgir
  1. kesa/ê ku tiştekî dixwaze, kesa/ê ku ji tiştekî hez dike:
Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema niha ji lêkera xwestin (tewandin).

Hevmane-xwest-

xwaza

Navdêr
  1. Guhartoyeke xweza.

xwazekiya

Formeke navdêrê xwazekî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya xwazekî.

xwazekî

Navdêr
  1. bi xwazeyî, hişî, viyanbar, ihtiyarî, bijarbar, viyanî, qestî

xwazgîn

Navdêr
  1. Kesê ku teleba / daxwaza tiştekî dike, kesê tiştekî dixwaze.
  2. Kesê ku bi meqseda zewacê keçikekê ji bo nasê xwe (bi piranî yê pir nêzîk, wek kurê xwe) dixwaze, kesên çûne xwazgîniyê.

Hevmanetalib·daxwazker·dilxwaz·xwazkar·telebkar·viyer·karniyar

xwazgînî

Navdêr
  1. rewşa xwazgînbûnê
  2. xwezgînî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

xwazil

Navdêr
  1. Guhartoyeke xwezî.

-xwazî

Paşgir
  1. Guhartoyeke -xwaz.
Navdêr
  1. Guhartoyeke xwezî.

xwazka

Navdêr
  1. Guhartoyeke xwezî.

xwazkar

Navdêr
  1. daxwazker, talib, xwazgîn, dilxwaz, viyer, karniyar, telebkar

xwazkara

Formeke navdêrê xwazkar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya xwazkar.

xwazkaran

Formeke navdêrê xwazkar
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya xwazkar.

xwazkarek

Formeke navdêrê xwazkar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xwazkar.

xwazkareke

Formeke navdêrê xwazkar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya xwazkar.

xwazkarekê

Formeke navdêrê xwazkar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xwazkar.

xwazkarê

Formeke navdêrê xwazkar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya xwazkar.

xwazkarên

Formeke navdêrê xwazkar
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya xwazkar.

xwazkarin

Formeke navdêrê xwazkar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya xwazkar.

xwazkarinan

Formeke navdêrê xwazkar
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya xwazkar.

xwazok

Navdêr
  1. Kesê ku tiştan (bi taybetî pare) ji xelkê dixwaze.

Erebîسائل·متسول·شاحذ·شحاز

Hevmaneparsek

xwazokiya

Formeke navdêrê xwazokî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya xwazokî.

xwazokiyeke

Formeke navdêrê xwazokî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya xwazokî.

xwazokiyên

Formeke navdêrê xwazokî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya xwazokî.

xwazokî

Navdêr
  1. parsekî, karê xwazokan, xwestina pare yan tiştan ji xelkê, dema kesek pare ji xelkî dixwaze

Erebîتوسل·تسول·شحاذة

xwazokî dike

Formeke lêkerê xwazokî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).

xwazokî dikim

Formeke lêkerê xwazokî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).

xwazokî dikin

Formeke lêkerê xwazokî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).

xwazokî dikî

Formeke lêkerê xwazokî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).

xwazokîkirina

Formeke navdêrê xwazokîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya xwazokîkirin.

xwazokîkirinek

Formeke navdêrê xwazokîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xwazokîkirin.

xwazokîkirineke

Formeke navdêrê xwazokîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xwazokîkirin.

xwazokîkirinekê

Formeke navdêrê xwazokîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xwazokîkirin.

xwazokîkirinên

Formeke navdêrê xwazokîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya xwazokîkirin.

xwazokî nake

Formeke lêkerê xwazokî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).

xwazokî nakim

Formeke lêkerê xwazokî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).

xwazokî nakî

Formeke lêkerê xwazokî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).

xwaztî

Rengdêr
  1. Guhartoyeke xwestî.

xwazyartir

Formeke rengdêrê
  1. Forma komparatîv ji rengdêra xwazyar.

xwe

Cînav
  1. cînavê vegerandî: her ew kes yan tişt.
Pêşgir
  1. bi xwe kirina tiştekî li xwe

Soranîxo

Erebîنَفْس

Hevmaneoto-

xweajo

Navdêr
  1. motîv, tehrîk, dozîn

xweajoya

Formeke navdêrê xweajo
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya xweajo.

xwealîstin

Navdêr
  1. xwe balastîn, xwe dalastin
  2. xwebalastîn, xwedalastin

xweamadekirin

Navdêr
  1. amade bûn

Erebîالإستعداد·التوكز·الحذفار

xwe arastina

Formeke navdêrê
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya xwe arastin.

xweaziya

Formeke navdêrê xweazî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya xweazî.