D

dûrk – dû û derman

141 peyv

dûrk

Navdêr
  1. Guhartoyeke dûrik.

dûrka

Hoker
  1. li yan ji dûr yan ber bi dûr ve

dûrker

Navdêr
  1. ya/ê dûr dike
  2. derker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Erebîباین

dûrkera

Formeke navdêrê dûrker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dûrker.

dûrkeran

Formeke navdêrê dûrker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya dûrker.

dûrkerek

Formeke navdêrê dûrker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dûrker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya dûrker.

dûrkereke

Formeke navdêrê dûrker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dûrker.

dûrkerekê

Formeke navdêrê dûrker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dûrker.

dûrkerekî

Formeke navdêrê dûrker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya dûrker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya dûrker.

dûrkerê

Formeke navdêrê dûrker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya dûrker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dûrker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a dûrker.

dûrkerên

Formeke navdêrê dûrker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya dûrker.

dûrkerin

Formeke navdêrê dûrker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya dûrker.

dûrkerinan

Formeke navdêrê dûrker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya dûrker.

dûrkerine

Formeke navdêrê dûrker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya dûrker.

dûrkerino

Formeke navdêrê dûrker
  1. Rewşa bangkirinê ya mê û nêr pirjimar a dûrker.

dûrkerî

Formeke navdêrê dûrker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya dûrker.

dûrkero

Formeke navdêrê dûrker
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya dûrker.

dûr ketin

Lêker
  1. Çûn dûr, gihiştin dûr, qewirîn,
  2. ber bi cihekê dûr çûn
Navdêr
  1. Mezinbûn yan firehbûna delîve di navbera tiştan yan kesan da.

Erebîابتعاد·التجافي·الجفـــاء·النزوح·النفار·نضب

dûrketina

Formeke navdêrê dûrketin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya dûrketin.

dûrketinek

Formeke navdêrê dûrketin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya dûrketin.

dûrketineke

Formeke navdêrê dûrketin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya dûrketin.

dûrketinê

Formeke navdêrê dûrketin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dûrketin.

dûrketinên

Formeke navdêrê dûrketin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dûrketin.

dûrketî

Rengdêr
  1. Binêre dûr.

Erebîالناب

dûr kevtin

Lêker
  1. Guhartoyeke dûr ketin.
Navdêr
  1. Guhartoyeke dûrketin.

dûr kirin

Lêker
  1. dûr xistin, dûr mayîn, nehiştin li cem, nehêlan li def, ji def birin
Navdêr
  1. ji hev dûr kirin, ji hev dûr xistin, dûrxistin, ji hev dane paş, jêk cudakirin

Erebîبعد·استقصى·ودع·نفى·الإبعاد·الإزاحة·الإستبعاد·الإقصاء·إسحاق·التبعید·التجنیب·التنحیة·الدفع·المباعدة

dûrkirina

Formeke navdêrê dûrkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya dûrkirin.

dûrkirinên

Formeke navdêrê dûrkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dûrkirin.

dûrkirî

Rengdêr
  1. ya / yê ku hatiye dûr kirin

Erebîداحر·دحور·مستبعد

dûr man

Lêker
  1. dûr rawestîn, dûr sekinîn
Navdêr
  1. dûrbûn

dûrmana

Formeke navdêrê dûrman
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûrman.

dûr nake

Formeke lêkerê dûr kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûr kirin (tewandin).

dûr nakim

Formeke lêkerê dûr kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûr kirin (tewandin).

dûr nakî

Formeke lêkerê dûr kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûr kirin (tewandin).

dûroj

Navdêr
  1. siberoj

Erebîمُسْتَقْبَل

dûrok

Navdêr
  1. Guhartoyeke dîrok.

dûrpîva

Formeke navdêrê dûrpîv
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûrpîv.

dûrr

Navdêr
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre dur.

dûrşer

Rengdêr
  1. şernexwaz, kesê ku ji şer û dewan dûr disekine, kesê ku tevlî lêdan û pevçûnan nabe.

dûrtir

Formeke rengdêrê
  1. Forma komparatîv ji rengdêra dûr.

dûrû

Rengdêr
  1. Guhartoyeke durû.

dûr û dirêj

Rengdêr
  1. Guhartoyeke dûrûdirêj.
  2. gelek dirêj, demdirêj

dûrûdirêjtir

Formeke rengdêrê
  1. Forma komparatîv ji rengdêra dûrûdirêj.

dûrveker

Navdêr
  1. derker, dûrker, qewirîner, dijber, rikeber

dûrwelatî

Navdêr
  1. biyanistan, xurbet, xerîbî, sirgûn, mişextî, awaretî, derbiderî, biyanistan, dûrwelatî, sergom, diyaspora,
  2. cihê ku ne war û welatê mirovî bi xwe ye,
  3. dûrbûna ji war û welatê xwe
  4. koçberî, penaberî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

dûr xistin

Lêker
  1. Jê dûr kirin, birin dûr, şandin dûr, hinartin dûr, qewirandin, derxistin, dûr kirin, qewitandin, derkirin.
Navdêr
  1. dûrkirin

Erebîأبعد·الابتعاد·ابعاد·اقصاء

dûryiya

Formeke navdêrê dûryî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûryî.

dûst

Navdêr
  1. Guhartoyeke dost.

dûş

Navdêr
  1. Henefa ku ava wê ji serî de bi leşê mirovî de dirije daku leşî bişo.
  2. Şûştina leşê xwe li ber wê henefê.

Erebîدوش

dûşa

Formeke navdêrê dûş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya dûş.

dûşan

Formeke navdêrê dûş
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya dûş.

dûşdar

Rengdêr
  1. alîgir, piştevan, piştvan, layengir, terefdar
  2. piştgir, piştvanek, parêzmend, piştdar, parêzker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

dûşdarî

Navdêr
  1. piştevanî, piştvanî, layengirî, terefdarî
  2. piştvanekî, piştgirî, pîberî, alîkarî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

dûş dike

Formeke lêkerê dûş kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera dûş kirin (tewandin).

dûş dikim

Formeke lêkerê dûş kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera dûş kirin (tewandin).

dûş dikin

Formeke lêkerê dûş kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera dûş kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera dûş kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera dûş kirin (tewandin).

dûş dikî

Formeke lêkerê dûş kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera dûş kirin (tewandin).

dûşek

Formeke navdêrê dûş
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dûş.

dûşeke

Formeke navdêrê dûş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya dûş.

dûşekê

Formeke navdêrê dûş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dûş.

dûşê

Formeke navdêrê dûş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dûş.

dûşên

Formeke navdêrê dûş
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya dûş.

dûşin

Formeke navdêrê dûş
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya dûş.

dûşinan

Formeke navdêrê dûş
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya dûş.

dûşine

Formeke navdêrê dûş
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya dûş.

dûşino

Formeke navdêrê dûş
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya dûş.

dûşiya

Formeke navdêrê dûşî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûşî.

dûşiyên

Formeke navdêrê dûşî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dûşî.

dûşîze

Navdêr
  1. zerî, keçik, canik, sitî
  2. (ya ku hê şû nekiriye)

dûşîzeya

Formeke navdêrê dûşîze
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya dûşîze.

dûşkirina

Formeke navdêrê dûşkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya dûşkirin.

dûşkirinek

Formeke navdêrê dûşkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya dûşkirin.

dûşkirineke

Formeke navdêrê dûşkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya dûşkirin.

dûşkirinekê

Formeke navdêrê dûşkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya dûşkirin.

dûşkirinê

Formeke navdêrê dûşkirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dûşkirin.

dûşkirinên

Formeke navdêrê dûşkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dûşkirin.

dûş nake

Formeke lêkerê dûş kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûş kirin (tewandin).

dûş nakim

Formeke lêkerê dûş kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûş kirin (tewandin).

dûş nakî

Formeke lêkerê dûş kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûş kirin (tewandin).

dûtin

Lêker
  1. seyandin, ceyirandin, mole kirin, sewax kirin, malandin, seyinandin, delikandin, molekirin

dûtina

Formeke navdêrê dûtin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûtin.

dûtinek

Formeke navdêrê dûtin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya dûtin.

dûtiya

Formeke navdêrê dûtî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûtî.

dûtî

Navdêr
  1. seyandî, ceyirandî, sewaxkirî, vemalandî, hilçandî, çikandî, çikûrandî