Hevalo
Têkeve Dest pê bike

D

dûpaşk – dûrîtî

132 peyv

dûpişk

Navdêr
  1. Heywanek adî yê heşt-ling û jehrewî ye, dorpî.
  2. Komek stêran e.
  3. Bircek ku dikeve navbera mehên kewçer û sarmawazê yan sarmawaz û berfanbarê.
Mane
  1. Guhartoyeke dûpişk.

Erebîعَقْرَب

dûpişka

Formeke navdêrê dûpişk
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya dûpişk.

dûpişkek

Formeke navdêrê dûpişk
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya dûpişk.

dûpişkeke

Formeke navdêrê dûpişk
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya dûpişk.

dûpişkê

Formeke navdêrê dûpişk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dûpişk.

dûpişkên

Formeke navdêrê dûpişk
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dûpişk.

dûr

Rengdêr
  1. Ne nêzîk, ne nêz; cihê ku bo gihiştina wî divê mirov rêyeke dirêj biçe.

Soranîdûr

Erebîبَعِيد

dûrahiya

Formeke navdêrê dûrahî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya dûrahî.

dûrahiyeke

Formeke navdêrê dûrahî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya dûrahî.

dûrahiyên

Formeke navdêrê dûrahî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dûrahî.

dûrahî

Navdêr
  1. dûrbûn
  2. mesafe, mewda, dîstans,
  3. dirêjahiya navbera ku deran anku cihan

Erebîمسافة·البطحة·البوص·العادیة·الغرب

dûraqil

Rengdêr
  1. Guhartoyeke dûrî aqil.

dûravî

Rengdêr
  1. Giya û jîndarên ku li bejahiyên bê av dijîn.

Hevmanebejî

dûr bike

Formeke lêkerê
  1. Forma dema fermanî ya yekjimar ya dûr kirin.

dûr bikin

Formeke lêkerê
  1. Forma dema fermanî ya pirjimar ya dûr kirin.

dûrbîn

Navdêr
  1. amûrek e ku mirov dide ber çavên xwe bo dîtina dûr
Rengdêr
  1. kesa/ê dikare planên xwe bo rojên bên bike
  2. kesa/ê li gor berjewendiyên demdirêj planên xwe datîne

Erebîالمرقب·المنظار·المنظرة·الناظورة·حدید·طامح

dûrbîna

Formeke navdêrê dûrbîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya dûrbîn.

dûrbînan

Formeke navdêrê dûrbîn
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya dûrbîn.

dûrbînek

Formeke navdêrê dûrbîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dûrbîn.

dûrbîneke

Formeke navdêrê dûrbîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya dûrbîn.

dûrbînekê

Formeke navdêrê dûrbîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dûrbîn.

dûrbînê

Formeke navdêrê dûrbîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dûrbîn.

dûrbînên

Formeke navdêrê dûrbîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya dûrbîn.

dûrbînin

Formeke navdêrê dûrbîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya dûrbîn.

dûrbîninan

Formeke navdêrê dûrbîn
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya dûrbîn.

dûrbînine

Formeke navdêrê dûrbîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya dûrbîn.

dûrbînî

Navdêr
  1. rewşa dûrbînbûnê
  2. kêmasiyek (qisûr) çav mirov tiştên dûr dibîne lê yên nezik baş nabîne,hîpermetrop
  3. jîrî, pêşbînî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

dûr çûn

Lêker
  1. dûr ketin
Navdêr
  1. Binêre dûr.

Erebîطس

dûrd

Mane
  1. arava ku dadirive binê tiştê avî; torte

dûrdana

Formeke navdêrê dûrdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûrdan.

dûr danîn

Lêker
  1. dûr xistin, dûr birin, şûn guhertin

dûrdest

Rengdêr
  1. perîferî, veder, varê, avarê, dûr, marjînal, îzole, ne berdest

dûrdesta

Formeke navdêrê dûrdest
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya dûrdest.

dûrdestan

Formeke navdêrê dûrdest
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya dûrdest.

dûrdestek

Formeke navdêrê dûrdest
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dûrdest.

dûrdesteke

Formeke navdêrê dûrdest
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya dûrdest.

dûrdestekê

Formeke navdêrê dûrdest
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dûrdest.

dûrdestê

Formeke navdêrê dûrdest
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dûrdest.

dûrdestên

Formeke navdêrê dûrdest
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya dûrdest.

dûrdestin

Formeke navdêrê dûrdest
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya dûrdest.

dûrdestinan

Formeke navdêrê dûrdest
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya dûrdest.

dûr dibim

Formeke lêkerê
  1. Forma dema niha ya kesê yekem a yekjimar ya dûr bûn.

dûr dike

Formeke lêkerê dûr kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera dûr kirin (tewandin).

dûr dikim

Formeke lêkerê dûr kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera dûr kirin (tewandin).

dûr dikin

Formeke lêkerê dûr kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera dûr kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera dûr kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera dûr kirin (tewandin).

dûr dikî

Formeke lêkerê dûr kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera dûr kirin (tewandin).

dûr dirêj

Navdêr
  1. bi dorfireyî, bi dûvdirêjî, dûvdirêjk

dûr dirêja

Formeke navdêrê
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûr dirêj.

dûrebîn

Lêker
  1. xwedîferaset
  2. alava ku dûriyê nezîk nîşan dide

dûre dike

Formeke lêkerê dûre kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera dûre kirin (tewandin).

dûre dikin

Formeke lêkerê dûre kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera dûre kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera dûre kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera dûre kirin (tewandin).

dûredûr

Rengdêr
  1. pirr wêde, pirr zêde, ji dûr ve

dûre hatin

Lêker
  1. rû dan, da bûn, qewimîn, pêde hatin

dûre kirin

Lêker
  1. gîro kirin, qedexe kirin, hînan der
  2. avetin

dûre nake

Formeke lêkerê dûre kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûre kirin (tewandin).

dûre nakim

Formeke lêkerê dûre kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûre kirin (tewandin).

dûre nakî

Formeke lêkerê dûre kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûre kirin (tewandin).

dûrendîş

Mane
  1. degel, bibesîret, xweybasîret, dûrbîn

dûr e, nûr e

Gotineke pêşiyan
  1. dema mirov ji hevdû dûr bin tim bi hisretin ku hev dû bibînin û her tim ji hevdû hez dikin. lê dema ku mirovhertim li ba havdû be mirov di demeke kin de ji hevdû sar dibe.

dûresaz

Navdêr
  1. Amûrê ku mirov pê amûreke din ji dûrî ve bi rê dibe

dûreşer

Rengdêr
  1. şernexwaz, kesê ku ji şer û dewan dûr disekine, kesê ku tevlî lêdan û pevçûnan nabe.

dûrê can be

Biwêj
  1. dûrê canê te be, pizik û birîn çavê wî karkiribûn

dû rêçê ketin

Biwêj
  1. miraz here dû rêçê bike, gelo nizanim rast dibêje an na, esse hîn bibe û paş de vegere were

dûrê gotina

Biwêj
  1. dûrê gotina be, tiştên pir neçê li wira qewimîn

dûrga

Navdêr
  1. Guhartoyeke girav.

dûrgeh

Navdêr
  1. Devera di avê de (bi taybetî di deryayekê de), devera ku li her aliyê wê av heye.

Erebîجَزِيرَة

Hevmanegirav·cizîre

dûrgeha

Formeke navdêrê dûrgeh
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûrgeh.

dûrgehên

Formeke navdêrê dûrgeh
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dûrgeh.

dûrgera

Formeke navdêrê dûrger
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûrger.

dûrik

Navdêr
  1. stiran, kilam, goranî,
  2. gotinên li gel muzîkê tên gotin
  3. (curek nanî) Binêre dorik.

dûrikiya

Formeke navdêrê dûrikî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûrikî.

dûrikiyên

Formeke navdêrê dûrikî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dûrikî.

dûriya

Formeke navdêrê dûrî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya dûrî.

dûriyeke

Formeke navdêrê dûrî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya dûrî.

dûriyên

Formeke navdêrê dûrî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dûrî.

dûrî

Navdêr
  1. dûrbûn, ne nêzîkî
  2. mesafe, dîstans, dirêjiya navbera du cihan

Erebîالبعد·البون·البین·الحواذ·الزحزح·الزورة·السیفة·الشحط·الشطاط·الشطاطة·الشطر·الشظاف·الشقة·الشمم·الشوهة·العداء·العران·المنتزح·المنتسأ·النطو·النوى·الهوب·بعاد·نضوب

dûrî aqil

Rengdêr
  1. dûraqil, gewc, batil, ne mantiqî, ne lojîk, ne beraqil, ne aqilane,
  2. absûrd, tişta/ê ku dijî eqilî ye,
  3. tişta/ê aqilê selîm nikare bipejirîne
  4. beredayî, berbad, pûç, bêbingeh, şaş, çewt, xelet
  5. axiftin an jî reftarkirineka bêaqilane

dûrî aqiltir

Formeke rengdêrê
  1. Forma komparatîv ji rengdêra dûrî aqil.

dûrî çava dûrî dila ye

Gotineke pêşiyan
  1. ev jî berevajî gotina “dûr e nûr e” ku mirov her ku ji hev dû bi dûr bikeve hêdî hêdî mirov hevdû ji bîr dike.