Ş

ş'er – şer dikî

140 words

ş'er

Noun
  1. Guhartoyeke şer.
  2. Binêre şiîr.
  3. lihevdan, lihevxistin (bi dest û piyan yan jî bi dar û beran bo êşandina hev)
  4. ceng, herb, sewaş, bikaranîna çekan anku sîlehan dijî hev.
  5. bikaranîna gotinên tûj yan tal dijî hev
  6. xirabî, guneh

Arabicحَرْب·مُحَارَبَة·خَطِيئَة·إِثْم·ذَنْب·مَعْصِيَة·خِطْء

şerab

Noun
  1. vexwirak, alkol, mey, bade, ereq

Arabicشراب

şeraba

Noun form şerab
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şerab.

şeraban

Noun form şerab
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şerab.

şerabek

Noun form şerab
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şerab.

şerabeke

Noun form şerab
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şerab.

şerabekê

Noun form şerab
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şerab.

şerabê

Noun form şerab
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şerab.

şerabên

Noun form şerab
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya şerab.

şerabin

Noun form şerab
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şerab.

şerabinan

Noun form şerab
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şerab.

şerabine

Noun form şerab
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya şerab.

şerabiyên

Noun form şerabî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şerabî.

şerabî

Noun
  1. rewşa şerabbûnê
  2. şekirî, mest^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

şerabker

Noun
  1. ya/ê şerab dike
  2. meyker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

şeraboka

Noun form şerabok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şerabok.

şerabokek

Noun form şerabok
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şerabok.

şerabokê

Noun form şerabok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şerabok.

şerabokin

Noun form şerabok
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şerabok.

şeraket

Noun
  1. şirîkatî, hevparî, hevpişkî, hevbeşî, şirîkbûn

şeraketa

Noun form şeraket
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şeraket.

şeraketek

Noun form şeraket
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şeraket.

şeraketin

Noun form şeraket
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şeraket.

şerandin

Noun
  1. inkar, mandele, şemartin, haşatî, nikolî
  2. derewandin^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

şeraret

Noun
  1. israr, pêkolî, biryardarî, qerardarî, bibiryarî, bergirî, rijdî, berxwedan, heter, berkî, ûd, surî, tenezilnekirin, sist
  2. dest berdan^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

şerareta

Noun form şeraret
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şeraret.

şeraretek

Noun form şeraret
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şeraret.

şeraretê

Noun form şeraret
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şeraret.

şeraretin

Noun form şeraret
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şeraret.

şerb

Noun
  1. cer, kûz, şerbik, kuloz, den, kûzik, kuloz,
  2. hin cûn aman in ku ji axa sor hatine çêkirin û bi pirranî biçembil in
  3. (û berê bi taybetî bo hilgirtina avê ji kaniyan ta malê dihatin bikaranîn)
  4. hebreşk, hebxurî, tebe

şerba

Noun form şerb
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şerb.

şerbek

Noun form şerb
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya şerb.

şerbet

Noun
  1. ava fêkî, ava şîrîn

Arabicعَصِير

şerbeta

Noun form şerbet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şerbet.

şerbetan

Noun form şerbet
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şerbet.

şerbet dike

Verb form şerbet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera şerbet kirin (tewandin).

şerbet dikim

Verb form şerbet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera şerbet kirin (tewandin).

şerbet dikin

Verb form şerbet kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şerbet kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şerbet kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şerbet kirin (tewandin).

şerbet dikî

Verb form şerbet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera şerbet kirin (tewandin).

şerbetek

Noun form şerbet
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şerbet.

şerbeteke

Noun form şerbet
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şerbet.

şerbetekê

Noun form şerbet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şerbet.

şerbetê

Noun form şerbet
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şerbet.

şerbetin

Noun form şerbet
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şerbet.

şerbetinan

Noun form şerbet
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şerbet.

şerbetine

Noun form şerbet
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya şerbet.

şerbetkirina

Noun form şerbetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya şerbetkirin.

şerbetkirinek

Noun form şerbetkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şerbetkirin.

şerbetkirineke

Noun form şerbetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şerbetkirin.

şerbetkirinekê

Noun form şerbetkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şerbetkirin.

şerbetkirinên

Noun form şerbetkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şerbetkirin.

şerbet nake

Verb form şerbet kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şerbet kirin (tewandin).

şerbet nakim

Verb form şerbet kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şerbet kirin (tewandin).

şerbet nakî

Verb form şerbet kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şerbet kirin (tewandin).

şerbetnekirî

Adjective
  1. bêbadena, spînekirî, bêspîkirin, badenanekirî

şerbê

Noun
  1. êşa zirav, tuberkuloz, sîl, werem, beynûtî
  2. jana zirav^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

şerbên

Noun form şerb
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya şerb.

şerbik

Noun
  1. kûp^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

şer bike

Verb form şer kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera şer kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera şer kirin (tewandin).

şerbikek

Noun form şerbik
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya şerbik.

şerbikê

Noun form şerbik
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya şerbik.

şerbikên

Noun form şerbik
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya şerbik.

şer bikin

Verb form şer kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera şer kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera şer kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera şer kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera şer kirin (tewandin).

şerbiya

Noun form şerbê
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şerbê.

şerd

Noun
  1. Guhartoyeke şert.

şerdar

Adjective
  1. şerker, şervan, cengawer, şerkar

şerde

Meaning
  1. edeb, hêvotin, perwerde, hêvoj, perwerî, pûşil, biedeb, terbiye, gihandin, hêvotî, şerdekirî, perwerdekirî, salor, zibade, biterbiye, nazik, giramgir

şer dike

Verb form şer kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera şer kirin (tewandin).

şer dikin

Verb form şer kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şer kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şer kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şer kirin (tewandin).