Ş

şergeh – şerkirî

147 words

şergeh

Noun
  1. meydana şerî, cihê ku şer lê tê kirin, gorrepana cengê

şergeha

Noun form şergeh
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şergeh.

şergehan

Noun form şergeh
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şergeh.

şergehek

Noun form şergeh
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şergeh.

şergeheke

Noun form şergeh
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya şergeh.

şergehine

Noun form şergeh
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya şergeh.

şerhan

Noun form şerh
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şerh.

şerh dike

Verb form şerh kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera şerh kirin (tewandin).

şerh dikim

Verb form şerh kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera şerh kirin (tewandin).

şerh dikin

Verb form şerh kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şerh kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şerh kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şerh kirin (tewandin).

şerh dikî

Verb form şerh kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera şerh kirin (tewandin).

şerhek

Noun form şerh
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şerh.

şerheke

Noun form şerh
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şerh.

şerhekê

Noun form şerh
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şerh.

şerhez

Noun
  1. şervan, şerûd, şerxwaz

şerheza

Noun form şerhez
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şerhez.

şerhê

Noun form şerh
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şerh.

şerhên

Noun form şerh
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya şerh.

şerhin

Noun form şerh
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şerh.

şerhinan

Noun form şerh
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şerh.

şerhine

Noun form şerh
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya şerh.

şerhino

Noun form şerh
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya şerh.

şerhiya

Noun form şerhî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya şerhî.

şerhiyên

Noun form şerhî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şerhî.

şerhkera

Noun form şerhker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şerhker.

şerhkerek

Noun form şerhker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şerhker.

şerhkerekî

Noun form şerhker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya şerhker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya şerhker.

şerhkerê

Noun form şerhker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya şerhker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şerhker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a şerhker.

şerhkerin

Noun form şerhker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şerhker.

şerhkerinan

Noun form şerhker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya şerhker.

şerhkerine

Noun form şerhker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya şerhker.

şerhkerî

Noun form şerhker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya şerhker.

şerhkirina

Noun form şerhkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya şerhkirin.

şerhkirinek

Noun form şerhkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şerhkirin.

şerhkirineke

Noun form şerhkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şerhkirin.

şerhkirinekê

Noun form şerhkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya şerhkirin.

şerhkirinê

Noun form şerhkirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şerhkirin.

şerhkirinên

Noun form şerhkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şerhkirin.

şerh nake

Verb form şerh kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şerh kirin (tewandin).

şerh nakim

Verb form şerh kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şerh kirin (tewandin).

şerh nakî

Verb form şerh kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şerh kirin (tewandin).

şeridandî

Adjective
  1. zelitî, çelitandî, çelitî, şermixî, şermixandî, rûçikandî, şeqitandî, xîşk

şeridîn

Meaning
  1. şewibîn, şemsî bûn, xericîn, zelitîn, çelitîn, qeşitîn, şermixîn, terişîn, çerixîn, çizirîn, xermişîn, şeqitîn, rûçikîn, fiştiqîn, cilhitîn

şerik

Noun
  1. Lûleya ku av û çirav têre derbas dibe ber bi jêr, cihoka biçûk.

şerika

Noun form şerik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şerik.

şerikan

Noun form şerik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya şerik.

şerikek

Noun form şerik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şerik.

şerikeke

Noun form şerik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya şerik.

şerikekê

Noun form şerik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şerik.

şerikê

Noun form şerik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya şerik.

şerikên

Noun form şerik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya şerik.

şerikin

Noun form şerik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şerik.

şerikinan

Noun form şerik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya şerik.

şerikine

Noun form şerik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya şerik.

şerimsar

Adjective
  1. Awayekî din yê nivîsîna şermezar.

şerimzar

Adjective
  1. Awayekî din yê nivîsîna şermezar.

şeriqandin

Verb
  1. herimandin, qewirandin, verevandin
  2. pûç kirin, xirab kirin

şeriqîn

Verb
  1. herimîn, qewirîn, verevîn
  2. pûç bûn, xirab bûn

şeriya

Noun form şerî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şerî.

şeriyên

Noun form şerî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya şerî.

şerî

Noun
  1. rewşa şerbûnê, cîhadî, micahidî, cengî

Arabicقانوني

şerî dikin

Verb form şerî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera şerî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera şerî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera şerî kirin (tewandin).

şerî'et

Noun
  1. Guhartoyeke şerîet.
  2. dadweriya Îslamî, qanûnên Îslamî
  3. dad, dadwerî, hiqûq, mafnasî, qanûn, zagon, yasa

Arabicالشرعة·الناموس

şerîetzana

Noun form şerîetzan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya şerîetzan.

şerîetzanek

Noun form şerîetzan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şerîetzan.

şerîetzanekê

Noun form şerîetzan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya şerîetzan.

şerîetzanê

Noun form şerîetzan
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya şerîetzan.

şerîetzanin

Noun form şerîetzan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya şerîetzan.

şerîf

Noun
  1. polîs (bi taybetî li welatin îngilîzîziman)
Adjective
  1. bişeref, binamûs, birûmet

Arabicشريف

şerîfî

Noun
  1. gûnî, telîs, tûr, çiwal, torbe, tûrik, şilîf, xirar, rewşa şerîfbûnê

şerî nake

Verb form şerî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera şerî kirin (tewandin).

şerjê kirin

Verb
  1. Guhartoyeke ser jê kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke serjêkirin.

şerkarî

Noun
  1. şerkerî, şervanî, cengawerî
  2. şervantî, cengebazî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

şerker

Noun
  1. leşker, esker, çekdar, serbaz, şervan, jenderme, pêşmerge, gerîla, cengawer
  2. kesa/ê şerî dike

Soraniجەنگاڤەر

Arabicجندي·عسكري·معارك

şerkera

Noun form şerker
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya şerker.

şerkerane

Adjective
  1. şeranî, şerûdane, cengawerane

şerkerî

Noun
  1. cengawerî, şervantî, şerevanîtî, cengebazî, şervanî, şerkarî

şer kirin

Verb
  1. ceng kirin, herb kirin, li hev dan, li hev xistin (bi dest û piyan yan jî bi dar û beran bo êşandina hev)

şerkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye şer kirin