Î

îfade – îftîxar

149 words

îfade

Noun
  1. derbirîn, derbirin

Arabicتعبير·بيان·جواب·تصريح·إفادة·كلام·إجابة·نطق·قول

îfade dikin

Verb form îfade kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îfade kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îfade kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îfade kirin (tewandin).

îfadekerekî

Noun form îfadeker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya îfadeker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya îfadeker.

îfadekerê

Noun form îfadeker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya îfadeker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îfadeker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a îfadeker.

îfade kirin

Verb
  1. daxwazek anîn zimên
  2. (ji saziya têkildar re) bersiva rapirsîneke fermî dan

îfade nake

Verb form îfade kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îfade kirin (tewandin).

îfadeya

Noun form îfade
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya îfade.

îfadeya yekî girtin

Meaning
  1. (wekî saziya fermî) ji kesê têkildar bersiva rapirsînê wergirtin
  2. li yekî xistin

îfadeyek

Noun form îfade
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îfade.

îfadeyeke

Noun form îfade
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya îfade.

îfadeyên

Noun form îfade
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îfade.

îfadeyin

Noun form îfade
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya îfade.

îfet

Noun
  1. namûs, heysiyet
  2. anor

Îfis

Proper noun
  1. Guhartoyeke Ûsiv.

îflas

Noun
  1. Werritîna aborî, têkçûna aborî; xesara aborî yan deyndariya ku wisa mezin e ku êdî fîrma nikare xwe bigire û divê bêt girtin û beskirin.

Arabicمفلس

îflasa

Noun form îflas
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya îflas.

îflasan

Noun form îflas
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya îflas.

îflas bike

Verb form îflas kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera îflas kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera îflas kirin (tewandin).

îflas bikin

Verb form îflas kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera îflas kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera îflas kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera îflas kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera îflas kirin (tewandin).

îflas dikin

Verb form îflas kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îflas kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îflas kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îflas kirin (tewandin).

îflasek

Noun form îflas
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îflas.

îflaseke

Noun form îflas
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya îflas.

îflasekê

Noun form îflas
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îflas.

îflasê

Noun form îflas
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îflas.

îflasên

Noun form îflas
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya îflas.

îflasin

Noun form îflas
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya îflas.

îflasinan

Noun form îflas
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya îflas.

îflasine

Noun form îflas
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya îflas.

îflaskerekî

Noun form îflasker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya îflasker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya îflasker.

îflaskerê

Noun form îflasker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya îflasker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îflasker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a îflasker.

îflas nake

Verb form îflas kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îflas kirin (tewandin).

îflas nakin

Verb form îflas kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îflas kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îflas kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îflas kirin (tewandin).

îflas neke

Verb form îflas kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera îflas kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera îflas kirin (tewandin).

îflas nekin

Verb form îflas kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îflas kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îflas kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera îflas kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera îflas kirin (tewandin).

îfleh bûn

Verb
  1. Guhartoyeke ifleh bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke iflehbûn.

îfleh kirin

Verb
  1. Guhartoyeke ifleh kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke iflehkirin.

îfrat

Noun
  1. zêdekirin, ziyadekirin, mezin hesibandin,
  2. tiştek ji rastiya wî zêdetir hesibandin

îfrata

Noun form îfrat
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya îfrat.

îfratan

Noun form îfrat
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya îfrat.

îfratek

Noun form îfrat
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îfrat.

îfrateke

Noun form îfrat
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya îfrat.

îfratekê

Noun form îfrat
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya îfrat.

îfratê

Noun form îfrat
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya îfrat.

îfratên

Noun form îfrat
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya îfrat.

îfratin

Noun form îfrat
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya îfrat.

îfratinan

Noun form îfrat
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya îfrat.

îfratine

Noun form îfrat
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya îfrat.

îfşa

Noun
  1. diyarkirin, daxwiyandin, aşkerekirin, xwiyakirin

îfşa dike

Verb form îfşa kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera îfşa kirin (tewandin).

îfşa dikim

Verb form îfşa kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera îfşa kirin (tewandin).

îfşa dikin

Verb form îfşa kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera îfşa kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera îfşa kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera îfşa kirin (tewandin).

îfşa dikî

Verb form îfşa kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera îfşa kirin (tewandin).

îfşakirina

Noun form îfşakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya îfşakirin.

îfşakirinek

Noun form îfşakirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îfşakirin.

îfşakirineke

Noun form îfşakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îfşakirin.

îfşakirinekê

Noun form îfşakirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya îfşakirin.

îfşakirinên

Noun form îfşakirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îfşakirin.

îfşa nake

Verb form îfşa kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îfşa kirin (tewandin).

îfşa nakim

Verb form îfşa kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îfşa kirin (tewandin).

îfşa nakî

Verb form îfşa kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera îfşa kirin (tewandin).

îfşaya

Noun form îfşa
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya îfşa.

îfşayek

Noun form îfşa
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya îfşa.

îfşayeke

Noun form îfşa
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya îfşa.

îfşayên

Noun form îfşa
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya îfşa.

îftiraker

Noun
  1. ya/ê îftira dike
  2. bêbext, nebîker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

îftixar kirin

Verb
  1. Guhartoyeke iftixar kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke iftixarkirin.

îftîra kirin

Verb
  1. Guhartoyeke iftira kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke iftirakirin.