Hevalo
Log in Get started

T

top – topî

146 words

top

Noun
  1. gule, bombeya dûr têt avêtinê daku di nav dijminî de biteqe
  2. gog, hol, tepik,
  3. pêlîstika girover ya mirov pê futbol, basketbolê, voleybolê û hin yariyên din pê dilîze
  4. her tişta/ê wek topê girover
  5. îflas, weritîn, têkçûn
  6. heste, çeqmaq, amûra ku cigare pê tê vêxistin anku berdanê
Adjective
  1. kom, berhev
  2. super, bijare, bilind:
  3. topmodel

Arabicمِدْفَع·كرة

topa

Noun form top
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya top.

topan

Noun form top
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya top.

topaneya

Noun form topane
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya topane.

topaneyek

Noun form topane
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya topane.

topaneyeke

Noun form topane
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya topane.

topaneyên

Noun form topane
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya topane.

topaneyin

Noun form topane
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya topane.

topavêj

Noun
  1. kesa/ê ku topan diavêje
  2. koma eskerî ya ku di şer de bi avêtina topan mijûl dibe

Arabicمدفعية

topavêjî

Noun
  1. rewşa topavêjbûnê
  2. top^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

top avêtin

Verb
  1. îflas kirin, hatin wê halê ku êdî nikaribe karê xwe bike
  2. mûşek avêtin, bombardiman kirin
Noun
  1. Binêre top.

topayiya

Noun form topayî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya topayî.

topayî

Noun
  1. xonçe, bişare, vexwendname, dawetiye

topbaran

Noun
  1. bombebaran, bombardiman, gelek top (bombe) avêtin

topbarana

Noun form topbaran
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya topbaran.

topbaran dikim

Verb form topbaran kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera topbaran kirin.

topbaran dikî

Verb form topbaran kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera topbaran kirin.

topbaranek

Noun form topbaran
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya topbaran.

topbaranê

Noun form topbaran
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya topbaran.

topbaranin

Noun form topbaran
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya topbaran.

topbarankerekî

Noun form topbaranker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya topbaranker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya topbaranker.

topbarankerê

Noun form topbaranker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya topbaranker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya topbaranker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a topbaranker.

topbaran nake

Verb form topbaran kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera topbaran kirin.

topbaran nakim

Verb form topbaran kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera topbaran kirin.

topbaran nakî

Verb form topbaran kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera topbaran kirin.

top bike

Verb form top kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera top kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera top kirin (tewandin).

top bikim

Verb form top kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ji lêkera top kirin (tewandin).

top bikin

Verb form top kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera top kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera top kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera top kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera top kirin (tewandin).

top bikî

Verb form top kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ji lêkera top kirin (tewandin).

topbûna

Noun form topbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya topbûn.

topbûnek

Noun form topbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya topbûn.

topbûneke

Noun form topbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya topbûn.

topbûnên

Noun form topbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya topbûn.

topçî

Adjective
  1. Eskerên ku di şerî de topan bi kar tînin.
  2. gogvan, tepikvan, lîstikvan, yarîker, toplîz
  3. Zilamê ku kiriyarên seksî digel regezê nêr encam dide, zilamê ku di qûna regezê nêr dine.

Synonymstopavêj

top dike

Verb form top kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera top kirin (tewandin).

top dikim

Verb form top kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera top kirin (tewandin).

top dikin

Verb form top kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera top kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera top kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera top kirin (tewandin).

top dikî

Verb form top kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera top kirin (tewandin).

topek

Noun
  1. qure, qurnas, qapiz, fiza, betran, nefsmezin
  2. kuşpene, pozbilind^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

topeka

Noun form topek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya topek.

topeke

Noun form top
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya top.

topekek

Noun form topek
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya topek.

topekeke

Noun form topek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya topek.

topekekê

Noun form topek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya topek.

topekê

Noun form topek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya topek.

topekin

Noun form topek
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya topek.

topekinan

Noun form topek
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya topek.

topekiya

Noun form topekî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya topekî.

topekî

Noun
  1. quretî, kurnasî, fîzatî, sergewezî

topê

Noun form top
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya top.

topên

Noun form top
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya top.

topgirtina

Noun form topgirtin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya topgirtin.

topgirtinek

Noun form topgirtin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya topgirtin.

topik

Noun
  1. gogik, holik, tepik, topên biçûk

topika

Noun form topik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya topik.

topikan

Noun form topik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya topik.

topikbûna

Noun form topikbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya topikbûn.

topikbûnek

Noun form topikbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya topikbûn.

topikbûnên

Noun form topikbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya topikbûn.

topik dikim

Verb form topik kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera topik kirin.

topik dikî

Verb form topik kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera topik kirin.

topikek

Noun form topik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya topik.

topikeke

Noun form topik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya topik.

topikekê

Noun form topik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya topik.

topikê

Noun form topik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya topik.

topikên

Noun form topik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya topik.

topikin

Noun form topik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya topik.

topikinan

Noun form topik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya topik.

topikine

Noun form topik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya topik.

topikino

Noun form topik
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya topik.

topikiya

Noun form topikî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya topikî.

topikî

Noun
  1. kutilkî, pimîk, giloverkî

topikî bûn

Verb
  1. kutilkî bûn, (yumrulma) girêkîbûn, gupikî bûn, giloverkîbûn
Noun
  1. kutilkîbûn

topikîtî

Noun
  1. kutilkîtî, kutilkîbûn, pirnîkî, kurtikî

topikkirina

Noun form topikkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya topikkirin.

topikkirinek

Noun form topikkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya topikkirin.

topikkirineke

Noun form topikkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya topikkirin.

topikkirinekê

Noun form topikkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya topikkirin.

topikkirinên

Noun form topikkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya topikkirin.

topik nake

Verb form topik kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera topik kirin.

topik nakim

Verb form topik kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera topik kirin.

topik nakî

Verb form topik kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera topik kirin.

topin

Noun form top
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya top.

topinan

Noun form top
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya top.

topine

Noun form top
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya top.

topino

Noun form top
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya top.

topiya

Noun form topî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya topî.

topiyên

Noun form topî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya topî.

topiz

Noun
  1. darekê serê wî stûr e ji bo berevanîyê mifa jê werdigirin, çîv
  2. şiv, ço^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

topî

Noun
  1. rewşa topbûnê