X

-xwaz – xweazî

115 words

-xwaz

Suffix
  1. kesa/ê ku tiştekî dixwaze, kesa/ê ku ji tiştekî hez dike:
Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema niha ji lêkera xwestin (tewandin).

Synonyms-xwest-

xwaza

Noun
  1. Guhartoyeke xweza.

xwazekî

Noun
  1. bi xwazeyî, hişî, viyanbar, ihtiyarî, bijarbar, viyanî, qestî

xwazgîn

Noun
  1. Kesê ku teleba / daxwaza tiştekî dike, kesê tiştekî dixwaze.
  2. Kesê ku bi meqseda zewacê keçikekê ji bo nasê xwe (bi piranî yê pir nêzîk, wek kurê xwe) dixwaze, kesên çûne xwazgîniyê.

Synonymstalib·daxwazker·dilxwaz·xwazkar·telebkar·viyer·karniyar

xwazgînî

Noun
  1. rewşa xwazgînbûnê
  2. xwezgînî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

-xwazî

Suffix
  1. Guhartoyeke -xwaz.
Noun
  1. Guhartoyeke xwezî.

xwazkar

Noun
  1. daxwazker, talib, xwazgîn, dilxwaz, viyer, karniyar, telebkar

xwazkara

Noun form xwazkar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya xwazkar.

xwazkaran

Noun form xwazkar
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya xwazkar.

xwazkarek

Noun form xwazkar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xwazkar.

xwazkareke

Noun form xwazkar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya xwazkar.

xwazkarekê

Noun form xwazkar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya xwazkar.

xwazkarê

Noun form xwazkar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya xwazkar.

xwazkarin

Noun form xwazkar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya xwazkar.

xwazkarinan

Noun form xwazkar
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya xwazkar.

xwazok

Noun
  1. Kesê ku tiştan (bi taybetî pare) ji xelkê dixwaze.

Arabicسائل·متسول·شاحذ·شحاز

Synonymsparsek

xwazokiya

Noun form xwazokî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya xwazokî.

xwazokiyeke

Noun form xwazokî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya xwazokî.

xwazokiyên

Noun form xwazokî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya xwazokî.

xwazokî

Noun
  1. parsekî, karê xwazokan, xwestina pare yan tiştan ji xelkê, dema kesek pare ji xelkî dixwaze

Arabicتوسل·تسول·شحاذة

xwazokî dike

Verb form xwazokî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).

xwazokî dikim

Verb form xwazokî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).

xwazokî dikin

Verb form xwazokî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).

xwazokî dikî

Verb form xwazokî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).

xwazokîkirina

Noun form xwazokîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya xwazokîkirin.

xwazokîkirinek

Noun form xwazokîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xwazokîkirin.

xwazokîkirineke

Noun form xwazokîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xwazokîkirin.

xwazokîkirinekê

Noun form xwazokîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya xwazokîkirin.

xwazokîkirinên

Noun form xwazokîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya xwazokîkirin.

xwazokî nake

Verb form xwazokî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).

xwazokî nakim

Verb form xwazokî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).

xwazokî nakî

Verb form xwazokî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera xwazokî kirin (tewandin).

xwaztî

Adjective
  1. Guhartoyeke xwestî.

xwazyartir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra xwazyar.

xwe

Pronoun
  1. cînavê vegerandî: her ew kes yan tişt.
Prefix
  1. bi xwe kirina tiştekî li xwe

Soranixo

Arabicنَفْس

Synonymsoto-

xweajo

Noun
  1. motîv, tehrîk, dozîn

xweajoya

Noun form xweajo
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya xweajo.

xwealîstin

Noun
  1. xwe balastîn, xwe dalastin
  2. xwebalastîn, xwedalastin

xweamadekirin

Noun
  1. amade bûn

Arabicالإستعداد·التوكز·الحذفار

xwe arastina

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya xwe arastin.

xweaziya

Noun form xweazî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya xweazî.