T

tû – tûgay

55 words

tû

Noun
  1. Dartû; darek e ku dirîkên nerm yên têrav û xwerbar dide.
  2. Dirîkên wê darê.
  3. çermikê ku ser mastê meyandî digire
  4. (ava ji devî têt avêtin) Binêre tif.

Arabicتوت·توتة·قِشْطة·قِشْدة

Synonymstûk·to·sertû·sertûk·qeymax·krêm

tûbik

Noun
  1. tûb, deste
  2. gurz^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

tûbika

Noun form tûbik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya tûbik.

tûbikan

Noun form tûbik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya tûbik.

tûbikek

Noun form tûbik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tûbik.

tûbikeke

Noun form tûbik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya tûbik.

tûbikekê

Noun form tûbik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tûbik.

tûbikê

Noun form tûbik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya tûbik.

tûbikin

Noun form tûbik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tûbik.

tûbikinan

Noun form tûbik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya tûbik.

tû dike

Verb form tû kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera tû kirin (tewandin).

tû dikim

Verb form tû kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera tû kirin (tewandin).

tû dikin

Verb form tû kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera tû kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera tû kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera tû kirin (tewandin).

tû dikî

Verb form tû kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera tû kirin (tewandin).

tûerd

Noun
  1. Tûfiringî, çîlek, firawla,
  2. cûnek mêweyên sor û şîrîn yan tirş in.
  3. (Dişibin tûyan lê bi terraşan ve şên dibin.)

Arabicفَرَاوِلَة·فِرِيز·تُوت اَلْأَرْض

tûerda

Noun form tûerd
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya tûerd.

tûerdan

Noun form tûerd
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya tûerd.

tûerdek

Noun form tûerd
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tûerd.

tûerdeke

Noun form tûerd
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya tûerd.

tûerdekê

Noun form tûerd
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tûerd.

tûerdê

Noun form tûerd
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya tûerd.

tûerdên

Noun form tûerd
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya tûerd.

tûerdin

Noun form tûerd
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tûerd.

tûerdinan

Noun form tûerd
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya tûerd.

tûerdine

Noun form tûerd
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya tûerd.

tûfan

Noun
  1. avrabûna mezin, lehiyên pir mezin
  2. ba û bahozên gelekî xurt
  3. karesat, bobelat, bela
  4. guherîna pir mezin

Arabicطوفان

tûfana

Noun form tûfan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya tûfan.

tûfanan

Noun form tûfan
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya tûfan.

tûfanek

Noun form tûfan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tûfan.

tûfaneke

Noun form tûfan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya tûfan.

tûfanekê

Noun form tûfan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tûfan.

tûfanê

Noun form tûfan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya tûfan.

tûfanên

Noun form tûfan
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya tûfan.

tûfanin

Noun form tûfan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tûfan.

tûfaninan

Noun form tûfan
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya tûfan.

tûfanine

Noun form tûfan
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya tûfan.

tûfanino

Noun form tûfan
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya tûfan.

tûfaniyên

Noun form tûfanî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya tûfanî.

tûfil

Noun
  1. ker,
  2. (ji bo petêx, zebeş, omdî, ecûr û hwd) parçeyê dirêj û biçûk ku bi kêrê hatiye birîn

tûfilek

Noun form tûfil
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya tûfil.

tûfilê

Noun form tûfil
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya tûfil.

tûfilên

Noun form tûfil
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya tûfil.

tûfiringî

Noun
  1. Tûerd, çîlek,
  2. cûnek mêweyên sor û şîrîn yan tirş in
  3. (dişibin tûyan lê bi terraşan ve şên dibin.

Arabicفَرَاوِلَة·فِرِيز·تُوت اَلْأَرْض