T

to – Tokyo

127 words

to

Noun
  1. toşîr

toba darkokê ye

Proverb
  1. Dema kesek xeletiyê di hêlît lê li demekê nêzîk dest bi xeletiya di kete ve mina darkokey dema di bêjît es êdî dara na kelêşît lê neşêt wî karî bi hêlît.

tobe

Noun
  1. poşmanbûna li gunehên xwe,
  2. sozdan ku êdî tiştek xirab nake

tobe bike

Verb form tobe kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera tobe kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera tobe kirin (tewandin).

tobe bikim

Verb form tobe kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ji lêkera tobe kirin (tewandin).

tobe bikin

Verb form tobe kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera tobe kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera tobe kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera tobe kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera tobe kirin (tewandin).

tobe bikî

Verb form tobe kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ji lêkera tobe kirin (tewandin).

tobe dike

Verb form tobe kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera tobe kirin (tewandin).

tobe dikim

Verb form tobe kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera tobe kirin (tewandin).

tobe dikin

Verb form tobe kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera tobe kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera tobe kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera tobe kirin (tewandin).

tobe dikî

Verb form tobe kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera tobe kirin (tewandin).

tobekara

Noun form tobekar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya tobekar.

tobekarek

Noun form tobekar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tobekar.

tobekareke

Noun form tobekar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya tobekar.

tobekarekê

Noun form tobekar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tobekar.

tobekarê

Noun form tobekar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya tobekar.

tobekarin

Noun form tobekar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tobekar.

tobekarinan

Noun form tobekar
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya tobekar.

tobekera

Noun form tobeker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya tobeker.

tobekeran

Noun form tobeker
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya tobeker.

tobekerek

Noun form tobeker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tobeker.

tobekereke

Noun form tobeker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya tobeker.

tobekerekê

Noun form tobeker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tobeker.

tobekerekî

Noun form tobeker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya tobeker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya tobeker.

tobekerê

Noun form tobeker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya tobeker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya tobeker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a tobeker.

tobekerin

Noun form tobeker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tobeker.

tobekerinan

Noun form tobeker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya tobeker.

tobekerine

Noun form tobeker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya tobeker.

tobekerî

Noun form tobeker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya tobeker.

tobekero

Noun form tobeker
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya tobeker.

tobekirina

Noun form tobekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya tobekirin.

tobekirinek

Noun form tobekirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya tobekirin.

tobekirineke

Noun form tobekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya tobekirin.

tobekirinekê

Noun form tobekirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya tobekirin.

tobekirinê

Noun form tobekirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya tobekirin.

tobekirinên

Noun form tobekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya tobekirin.

tobe nake

Verb form tobe kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera tobe kirin (tewandin).

tobe nakim

Verb form tobe kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera tobe kirin (tewandin).

tobe nakin

Verb form tobe kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera tobe kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera tobe kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera tobe kirin (tewandin).

tobe nakî

Verb form tobe kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera tobe kirin (tewandin).

tobe neke

Verb form tobe kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera tobe kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera tobe kirin (tewandin).

tobe nekim

Verb form tobe kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera tobe kirin (tewandin).

tobe nekin

Verb form tobe kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera tobe kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera tobe kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera tobe kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera tobe kirin (tewandin).

tobe nekî

Verb form tobe kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera tobe kirin (tewandin).

to berra

Adverb
  1. gotinek e dema tiştekî jibîrkirî dihê hişê mirov, tê bikaranîn..

tobeya

Noun form tobe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya tobe.

tobeyek

Noun form tobe
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tobe.

tobeyeke

Noun form tobe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya tobe.

tobeyên

Noun form tobe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya tobe.

tobeyin

Noun form tobe
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tobe.

tobiya

Noun form tobî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya tobî.

tobiyeke

Noun form tobî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya tobî.

tobiyên

Noun form tobî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya tobî.

tobî

Noun
  1. Zimanekî awistronezî ye û bi taybetî li giravê Palaw tê peyivîn
  2. têkildarî zimanê tobî

tobîtiyên

Noun form tobîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya tobîtî.

tofan

Noun
  1. Guhartoyeke tûfan.

tofça

Noun
  1. Guhartoyeke tovçay.

tofk

Noun
  1. Guhartoyeke tovik.

tofkî

Noun
  1. Guhartoyeke tovikî.

Tofo

Proper noun
  1. navekî mêran e,
  2. bernavê Tofîqî

tog

Noun
  1. qehpe, qehbik, fahîşe, orispî, bilh, forq, felte

togan

Noun form tog
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya tog.

togek

Noun form tog
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tog.

togeke

Noun form tog
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya tog.

togekê

Noun form tog
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tog.

togê

Noun form tog
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya tog.

togên

Noun form tog
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya tog.

togin

Noun form tog
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tog.

toginan

Noun form tog
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya tog.

togine

Noun form tog
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya tog.

Togo

Proper noun
  1. Welatek e li Afrîkayê.

Arabicتُوغُو·تُوجُو

toj

Adjective
  1. Guhartoyeke tûj.

tojen

Noun
  1. torbe, kîse, hinban, corik, ferde, cante

tojena

Noun form tojen
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya tojen.

tojenan

Noun form tojen
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya tojen.

tojenek

Noun form tojen
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tojen.

tojeneke

Noun form tojen
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya tojen.

tojenekê

Noun form tojen
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tojen.

tojenê

Noun form tojen
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya tojen.

tojenên

Noun form tojen
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya tojen.

tojenin

Noun form tojen
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tojen.

tojeninan

Noun form tojen
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya tojen.

tojenine

Noun form tojen
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya tojen.

tok

Noun
  1. gerdenî, gergo, ristik, koter, kolye, qolye, gerdenbend, gerdane,
  2. xişira ku mirov dixe gerdena xwe anku stuyê xwe

Arabicالطوق·الهجار·بومة أذناء صغیرة·دائرة

tokan

Noun form tok
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya tok.

tokek

Noun form tok
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tok.

tokeke

Noun form tok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya tok.

tokekê

Noun form tok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya tok.

Tokelaw

Proper noun
  1. herêmek 3-giravî ye û ser bi Nû Zelendayê ve ye

tokelawiya

Noun form tokelawî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya tokelawî.

tokelawî

Noun
  1. Welatiya/ê Tokelawê.
  2. Zimanê Tokelawê

tokê

Noun form tok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya tok.

tokên

Noun form tok
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya tok.

tokin

Noun form tok
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya tok.

tokinan

Noun form tok
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya tok.

tokine

Noun form tok
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya tok.

tokofobiya

Noun
  1. tokofobiya,
  2. tirsa ji bizarokbûnê an hemlebûnê

tokofobî

Noun
  1. tokofobiya,
  2. tirsa ji bizarokbûnê an hemlebûnê

tok pisinî

Noun
  1. Guhartoyeke tokpisinî.
  2. Zimanek kreolî ye li ser bingehê îngilîzî hatiye avakirin û li Papua Gîneya Nû tê peyivîn.
Adjective
  1. Her tişta/ê bi wî zimanî.

Tokyo

Proper noun
  1. Paytextê Japonyayê

Arabicطُوكْيُو·تُوكْيُو