Hevalo
Log in Get started

T

terqilan – terşvanin

138 words

terqilandin

Verb
  1. varqilandin, veciniqandin, hilceniqandin
  2. hişyar kirin, haydar kirin, agadar kirin, pê hesandin^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

terqilîn

Verb
  1. veciniqîn, varqilîn, hilceniqîn,
  2. ji nişkê ve hay ji tiştekê/î bûn,
  3. ji nişkê ve hişyar bûn

terr

Adjective
  1. ne hişk
  2. (riwekên) teze, ne pîr
  3. şil, bêav

Arabicطَازَج

Synonymsşil·têrr·têr

terra berra

Adjective
  1. pert û belave, her yek li dû serê xwe çûn, bê pilan bijalle bûn

terrad

Noun
  1. Nêrza, rişîyên çirr di nav goştî de ku zû nayên kutan an hûrkirin û baş nakelin.

terral

Adjective
  1. Guhartoyeke tiral.

terrane

Adverb
  1. bi terrî, ne hişkane
Noun
  1. (henek, tinazî) Binêre: tirrane

terraneyên

Noun form terrane
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya terrane.

terraş

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre teraş.

terraşa

Noun form teraş
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya teraş.

terraş dikim

Verb form terraş kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera terraş kirin.

terraş dikî

Verb form terraş kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera terraş kirin.

terraşek

Noun form teraş
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya teraş.

terraşeke

Noun form terraş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya terraş.

terraşekê

Noun form terraş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya terraş.

terraşê

Noun form terraş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya terraş.

terraşên

Noun form teraş
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya teraş.

terraşin

Noun form terraş
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya terraş.

terraşinan

Noun form terraş
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya terraş.

terraşî

Noun
  1. rewşa terraşbûnê

Arabicأوسى·حص·حلت·حلق·زلق·سبد·سحف·سحق·صلفع·صلقع·صلمع·ماس·مسلوت·ملط·نجر·وشى

terraşkirina

Noun form terraşkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya terraşkirin.

terraşkirinek

Noun form terraşkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya terraşkirin.

terraşkirineke

Noun form terraşkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya terraşkirin.

terraşkirinekê

Noun form terraşkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya terraşkirin.

terraşkirinên

Noun form terraşkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya terraşkirin.

terraş nake

Verb form terraş kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera terraş kirin.

terraş nakim

Verb form terraş kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera terraş kirin.

terraş nakî

Verb form terraş kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera terraş kirin.

terr bûn

Verb
  1. şil bûn, bi av bûn, ne hişk bûn, ne ziwa bûn

Arabicبلل

terrbûna

Noun form terrbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya terrbûn.

terrbûnek

Noun form terrbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya terrbûn.

terrbûnên

Noun form terrbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya terrbûn.

terr dikim

Verb form terr kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera terr kirin.

terr dikî

Verb form terr kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera terr kirin.

terrik

Noun
  1. (Devkî) organê cinsî yê zelaman û candarên din yên nêr, parçeyê ganpêkirinê yê leşê zelaman û candarên din yên nêr

Synonymskîr·xirr·doqişk·pido·pidok·xiyar

terrikî

Noun
  1. bed, fena, ecîb, derîedet, mezin, pirmezin, girseyî, dêw, dêwane, miezem

terrişandin

Verb
  1. çirandin, perritandin, dirandin, verûçandin, verûçikandin, verîşandin

terrişîn

Verb
  1. çirîn, peritîn, dirîn, verûçîn, verûçikîn, verîşîn
  2. şemitîn

terriya

Noun form terrî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya terrî.

terriyên

Noun form terrî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya terrî.

terrî

Noun
  1. rewşa terrbûnê
  2. dûvik, kil, kurî, doç, kurîk, boç, daw, derqûn, terî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicالغضاضة·النداوة·النضارة·بلال·طراوة

terrk

Noun
  1. Guhartoyeke tirrik.

terrkirina

Noun form terrkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya terrkirin.

terrkirinek

Noun form terrkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya terrkirin.

terrkirineke

Noun form terrkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya terrkirin.

terrkirinekê

Noun form terrkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya terrkirin.

terrkirinên

Noun form terrkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya terrkirin.

terr man

Verb
  1. Binêre terr.
Noun
  1. Binêre terr.

terr nake

Verb form terr kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera terr kirin.

terr nakim

Verb form terr kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera terr kirin.

terr nakî

Verb form terr kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera terr kirin.

terrtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra terr.

terr û tol

Adjective
  1. sipehî, can, taze

Arabicطري·البض·الغضیض·أملود

ters

Adverb
  1. dij, zid, eks, hember, li rexê din, bi temamî jê cuda, qet ne wek hev
Noun
  1. gûyê yeksiman mîna hesp û ker û qantiran, nexasma ker.

tersane

Meaning
  1. cihê ku lê keştî têne çêkirin an jî tamîrkirin

tersiya

Noun form tersî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya tersî.

tersiyeke

Noun form tersî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya tersî.

tersiyên

Noun form tersî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya tersî.

tersî

Noun
  1. dijî, dijîtî, dijberî, zidî, hevberî, berberî, hemberî, reqabet, mixalefet, ixtilaf, dijî bûn, dijî xebitîn
  2. hevrikî, hevber bûn^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

terskiya

Noun form terskî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya terskî.

terskî

Noun
  1. berepaş, paşpê
  2. berevajkî, beroçeqî, paşpêkî

terşiya

Noun form terşî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya terşî.

terşî

Noun
  1. çêre, warkoz, koz, çîm, çeran, giya, pinçar, aran, çerangeh, çêregeh, mêrg, çere, lewer, çerandin

terş û kewal

Noun
  1. Guhartoyeke terşûkewal.
  2. heywanên malane, canewerên kedî, weke mirîşk, pez û bizin

Arabicدواب·ماشية·دواجن

terşvana

Noun form terşvan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya terşvan.

terşvanek

Noun form terşvan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya terşvan.

terşvanin

Noun form terşvan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya terşvan.