Hevalo
Log in Get started

K

kîr – kîvrûşk

150 words

kîr

Noun
  1. xirr, pidok, batî, terrik, xiyar,
  2. organê cinsî yê zelaman û candarên din yên nêr, parçeyê ganpêkirinê yê leşê zelaman û candarên din yên nêr
  3. cûc, tilêtik, bêtir ji bo organên cinsî yê "Zarokên kur" tê bikaranîn.

Soranikêr

Arabicقَضِيب·ذَكَر·قضيب الذكر·أَيْر·زِبّ

Synonymsxir·xirr·terrik·doqişk·pido·pidok·belik·(kirê zarokan)

+4·bilik·buluk·cûc·cûcik

kîran

Noun form kîr
  1. Rewşa çemandî ya binavkirî ya pirjimar ya kîr.

kîre

Noun
  1. Guhartoyeke kirê.

kîre bike

Verb form kîre kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera kîre kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera kîre kirin.

kîre bikin

Verb form kîre kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera kîre kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera kîre kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera kîre kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera kîre kirin.

kîre dikin

Verb form kîre kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera kîre kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera kîre kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera kîre kirin.

kîrek

Noun form kîr
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya pirjimar ya kîr.

kîre kirin

Verb
  1. Binêre kirê kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke kirêkirin.

kîrekî

Noun form kîr
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kîr.
  2. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kîr.

kîre nakin

Verb form kîre kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kîre kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kîre kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kîre kirin.

kîre neke

Verb form kîre kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera kîre kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera kîre kirin.

kîre nekin

Verb form kîre kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera kîre kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera kîre kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera kîre kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera kîre kirin.

kîrê

Adverb
  1. (kû derê) Binêre: kû
Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kîr.

kîrêek

Noun form kîrê
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kîrê.

kîrê kalo

Noun
  1. Karî, kardî, kero, kîrikê kero, ereblepo, kîrmiço,
  2. pincarek wek siyaleyê anku spînaxê ye lê eger nekelandî were xwarin, jehrewî ye.

Arabicقلقاس·أذن الفيل·لوف

kîrên

Noun form kîr
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya kîr.

kîrin

Noun form kîr
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya pirjimar ya kîr.

kîrinan

Noun form kîr
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya pirjimar ya kîr.

kîrine

Noun form kîr
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya pirjimar ya kîr.

kîriya

Noun form kîrî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kîrî.

kîrîbatî

Noun
  1. gelê yan zimanê yan malê welatê Kîrîbatiyê
  2. welatek e li Okyanûsa Aram li rojhilata Awistralyayê

Arabicكيريباس

kîrkujin

Adjective
  1. Ji kesên ku kîrê wan hatiye xesandin/kuştin re tê gotin.

kîrmiço

Noun
  1. Karî, kardî, kero, kîrikê kero, kîrê kalo, ereblepo,
  2. pincarek wek siyaleyê anku spînaxê ye lê eger nekelandî were xwarin, jehrewî ye.

Arabicقلقاس·أذن الفيل·لوف

kîro

Noun form kîr
  1. Rewşa baneşanî ya binavkirî ya yekjimar ya kîr.

kîrquz

Noun
  1. Dijûnekê ye.
  2. Peyveke çêr û dijûnkirinê ji bo hevokan, nêzîkê ingilîzî "fuck" û tirkî "amına koyayım".
  3. Gan, guhnêlî, seks.

kîrquzdê

Noun
  1. Dijûnekê ye.
  2. ê ku di diya xwe dine.

Synonymsdêgê·, dêga·daga·, dayikga

kîrûgî

Noun
  1. ortopedî
  2. cerahî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kîs

Noun
  1. Tûr, telîs, torbe, çewal, tûrik, ferde.
  2. Çentikê pare.
  3. Cizdan, berîk, mal(ê kesekî).

Arabicحقيبة·جيب·كيس

kîsandin

Verb
  1. kirmişandin, civitandin, quncifandin, quncisandin, çingizandin, gelpiçandin, qermûçandin, qurmiçandin, qincilandin, racivandin, çermandin, çermixandin

kîse

Meaning
  1. lûf, lûfik, kîsik, kîsika pereyan

kîsek

Noun form kîs
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya kîs.

kîsele

Noun
  1. Binêre kûsî.
  2. Cureyekî buxikan e ku libên genim û cêyê dixwin û zerarê didin.

Synonymssûnî·qimil·reqik

kîsê

Noun form kîs
  1. Rewşa îzafeyî binavkirî yekjimar ya kîs.

kîsên

Noun form kîs
  1. Rewşa îzafeyî binavkirî pirjimar ya kîs.

kîsê xwe

Idiom
  1. di vê qalme-qalê de kê hate kuştinê, çû kîsê xwe

kîsî

Adjective
  1. taybet, xusûsî, aîd

kîsk

Noun
  1. Guhartoyeke kîs.

kîsoka

Noun form kîsok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kîsok.

kîsokek

Noun form kîsok
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kîsok.

kîsokekê

Noun form kîsok
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kîsok.

kîsokê

Noun form kîsok
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya kîsok.

kîsokin

Noun form kîsok
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kîsok.

kîst

Noun
  1. Guhartoyeke kîs.

kîstan

Noun
  1. zozan
  2. bi soranî: کوێستان (kwêstan)

kîş

Pronoun
  1. Guhartoyeke kîjan.

kîşk

Pronoun
  1. Guhartoyeke kîjan.

kîşwar

Noun
  1. Awayekî din yê nivîsîna kişwer.

kît

Noun
  1. Guhartoyeke kite.

kîtabe

Meaning
  1. nivîs, nivîsk, nivîstek, nivîswar

kîtabên

Noun form kîtab
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kîtab.

kîtandibe

Verb form kîtandin
  1. Kesê sêyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera kîtandin (tewandin).

kîtandibim

Verb form kîtandin
  1. Kesê yekem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera kîtandin (tewandin).

kîtandibin

Verb form kîtandin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera kîtandin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera kîtandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera kîtandin (tewandin).

kîtandibî

Verb form kîtandin
  1. Kesê duyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera kîtandin (tewandin).

kîtandibû

Verb form kîtandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera kîtandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera kîtandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera kîtandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera kîtandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera kîtandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera kîtandin (tewandin).

kîtandibûya

Verb form kîtandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera kîtandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêkera kîtandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêkera kîtandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêkera kîtandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera kîtandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera kîtandin (tewandin).

kîtandiye

Verb form kîtandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kîtandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kîtandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kîtandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kîtandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kîtandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kîtandin (tewandin).

kîte

Noun
  1. Guhartoyeke kite.

Arabicمَقْطَع لَفْظِيّ·مَقْطَع

kîte kirin

Verb
  1. Binêre kite kirin.
Noun
  1. Binêre kitekirin.

kîteya

Noun form kîte
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kîte.

kîteyeke

Noun form kîte
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kîte.

kîteyên

Noun form kîte
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kîte.

kîva

Noun
  1. Guhartoyeke kû.

kîve

Noun
  1. Guhartoyeke kû.

kîvî

Noun
  1. (fêkiyek û firindeyek) Binere: kîwî
Adjective
  1. (ne kedî, ne kehî) Binere: kûvî

kîvroşk

Noun
  1. Cureyek heywanên guhandar yên giyaxwer û xwedî guhên dirêj û lingên wan ên pêşiyê kurt û lingên wan ên piştî dirêj in.

Arabicأرنب·ارنب

Synonymsxirnîfk