R

rût – rû û rûmeta yekî li nik kesî neman

117 words

rût

Adjective
  1. Ti tişt pê ve ne.
  2. Bêcil, rûs, tazî, çîplaq, cil li ber ne, cil lê ne.
  3. Ti tişt ne.
  4. Miflis, kesa/ê ku pare nemane yan nînin.
  5. Ji bo seriyê bêpor. Devera ku lê riwek nîn in.

Arabicعاري·الأجرد·الأمرد·الأمرط·أنجى·جعر·جعس·أحدث·خبخب·خرئ·سلح·نجا·ونم

Synonymsrûs

rûtal

Meaning
  1. rûtehl, miçûmor, mirûsî, sil, enirî, zîz, miçûmir, mat, mon, giriftar, melûl, xemdar, reşbîn, dilzar, pest, dilgiran, mirîto, mirûs, dir, bizdihîn

rûtalî

Meaning
  1. mirûs, girj, miçûmor, mon, rûtirşî, rûbadan

rûtandî

Adjective
  1. Guhartoyeke verûçikandî.

rûtayî

Noun
  1. rîsîtî, rûtîtî, tazîtî

rût bike

Verb form rût kirin
  1. kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêker rût kirin
  2. kesê duyem yekjimar forma fermanî ji lêker rût kirin

rût bikin

Verb form rût kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema bê ji lêker rût kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema bê ji lêker rût kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêker rût kirin
  4. kesê duyem pirjimar fermanî ji lêker rût kirin

rût bûn

Verb
  1. xalî bûn, rwîs bûn, rît bûn, çîplaq bûn, bêcil bûn

rût dike

Verb form rût kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera rût kirin (tewandin).

rût dikin

Verb form rût kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera rût kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera rût kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera rût kirin (tewandin).

rût dikir

Verb form rût kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya berdest ji lêker rût kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya berdest ji lêker rût kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya berdest ji lêker rût kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya berdest ji lêker rût kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya berdest ji lêker rût kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya berdest ji lêker rût kirin

rûtehl

Meaning
  1. rûtal, miçûmor, mirûsî

rûtenik

Meaning
  1. rûşen, rohn, ron, sa, sahî

rûtiq

Noun
  1. zilq, zîrç, çîrt, rîç, zîç, pîsatî

rûtiqa

Noun form rûtiq
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rûtiq.

rûtiqan

Noun form rûtiq
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rûtiq.

rûtiqek

Noun form rûtiq
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûtiq.

rûtiqeke

Noun form rûtiq
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rûtiq.

rûtiqekê

Noun form rûtiq
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûtiq.

rûtiqê

Noun form rûtiq
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rûtiq.

rûtiqin

Noun form rûtiq
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rûtiq.

rûtiqinan

Noun form rûtiq
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rûtiq.

rûtirş

Adjective
  1. mûr, rûsar, mirûto

Arabicالجهم·الشوهاء·العابس

rûtirşa

Noun form rûtirş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rûtirş.

rûtirş dikim

Verb form rûtirş kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera rûtirş kirin.

rûtirş dikî

Verb form rûtirş kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera rûtirş kirin.

rûtirşek

Noun form rûtirş
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûtirş.

rûtirşê

Noun form rûtirş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rûtirş.

rûtirşin

Noun form rûtirş
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rûtirş.

rûtirşkirina

Noun form rûtirşkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya rûtirşkirin.

rûtirşkirinek

Noun form rûtirşkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rûtirşkirin.

rûtirşkirineke

Noun form rûtirşkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rûtirşkirin.

rûtirşkirinekê

Noun form rûtirşkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rûtirşkirin.

rûtirş nake

Verb form rûtirş kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rûtirş kirin.

rûtirş nakim

Verb form rûtirş kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rûtirş kirin.

rûtirş nakî

Verb form rûtirş kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rûtirş kirin.

rûtîna

Noun form rûtîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rûtîn.

rûtînan

Noun form rûtîn
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rûtîn.

rûtînek

Noun form rûtîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûtîn.

rûtîneke

Noun form rûtîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rûtîn.

rûtînekê

Noun form rûtîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûtîn.

rûtînê

Noun form rûtîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rûtîn.

rûtînin

Noun form rûtîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rûtîn.

rûtîninan

Noun form rûtîn
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rûtîn.

rûtînine

Noun form rûtîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya rûtîn.

rûtîtî

Noun
  1. tazîbûn, rûtbûn, tazîtî, rîsîtî

rûtkara

Noun form rûtkar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rûtkar.

rûtkarek

Noun form rûtkar
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûtkar.

rûtkareke

Noun form rûtkar
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rûtkar.

rûtkarekê

Noun form rûtkar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rûtkar.

rûtkarê

Noun form rûtkar
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rûtkar.

rûtkarin

Noun form rûtkar
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rûtkar.

rût kiribû

Verb form rût kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêker rût kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêker rût kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêker rût kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêker rût kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêker rût kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêker rût kirin

rût kirin

Verb
  1. rîs kirin, bêcil kirin, cil êxistin
Noun
  1. rîkirin
  2. hejarkirin, pare jê sitandin, şelandin

Arabicخلع·جرد

rût kiriye

Verb form rût kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker rût kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker rût kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker rût kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker rût kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker rût kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker rût kirin

rûtkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye rût kirin

rûtkiya

Noun form rûtkî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rûtkî.

rût nakim

Verb form rût kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rût kirin (tewandin).

rût nakin

Verb form rût kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema niha neyînî ji lêker rût kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema niha neyînî ji lêker rût kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema niha neyînî ji lêker rût kirin

rût nedikir

Verb form rût kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya berdest neyînî ji lêker rût kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya berdest neyînî ji lêker rût kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya berdest neyînî ji lêker rût kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya berdest neyînî ji lêker rût kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya berdest neyînî ji lêker rût kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya berdest neyînî ji lêker rût kirin

rût neke

Verb form rût kirin
  1. kesê sêyem yekjimar dema bê neyînî ji lêker rût kirin
  2. kesê duyem yekjimar fermanî neyînî ji lêker rût kirin

rût nekim

Verb form rût kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera rût kirin (tewandin).

rût nekin

Verb form rût kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema bê neyînî ji lêker rût kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema bê neyînî ji lêker rût kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema bê neyînî ji lêker rût kirin
  4. kesê duyem pirjimar forma fermanî neyînî ji lêker rût kirin

rût nekir

Verb form rût kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya sade neyînî ji lêker rût kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya sade neyînî ji lêker rût kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya sade neyînî ji lêker rût kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya sade neyînî ji lêker rût kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya sade neyînî ji lêker rût kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya sade neyînî ji lêker rût kirin

rût nekiribû

Verb form rût kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûr neyînî ji lêker rût kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûr neyînî ji lêker rût kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûr neyînî ji lêker rût kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûr neyînî ji lêker rût kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûr neyînî ji lêker rût kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr neyînî ji lêker rût kirin

rût nekiriye

Verb form rût kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker rût kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker rût kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker rût kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker rût kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker rût kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker rût kirin

rût nekî

Verb form rût kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera rût kirin (tewandin).

rûto

Meaning
  1. genimê rûto, genime kose, nabot, bêpare, mendebûr

rûttir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra rût.

rûttirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr rût.

rût û repal

Adjective
  1. rût, şilfîtazî, çîplaq, bi temamî rût
  2. Guhartoyeke rût û repal.