A

azib – azlûtî

139 words

azib

Noun
  1. Kurrê nezewicî, zilamê jin bo xwe neaniye.
Adjective
  1. Kurrê nezewicî, zilamê jin bo xwe neaniye.

Arabicاعزب

Synonymsbekar·bêjin·nezewicî

aziba

Noun form azib
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya azib.

aziban

Noun form azib
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya azib.

azibek

Noun form azib
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya azib.

azibeke

Noun form azib
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya azib.

azibekê

Noun form azib
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya azib.

azibê

Noun form azib
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya azib.

azibên

Noun form azib
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya azib.

azibin

Noun form azib
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya azib.

azibinan

Noun form azib
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya azib.

azibine

Noun form azib
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya azib.

azibino

Noun form azib
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya azib.

azibiya

Noun form azibî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya azibî.

azibiyên

Noun form azibî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya azibî.

azif

Noun
  1. mûzîkjen, mûzîkvan, kesê/a ku jenîna amûrekê mûzîkê dike, kesê/a li amûrekê mûzîkê dide

Arabicالعازف

Synonymslêder

azil

Noun
  1. Ew keresteye yê kareb û germ tê re derbaz nebin.
  2. Egerê vederkirina tiştî ji tiştî.

azip

Noun
  1. Guhartoyeke azib.

azir

Noun
  1. azirandin yan azirîn
  2. agir, şewat, ateş

-azirand-

Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema borî ji lêkera azirandin (tewandin).

azirandibe

Verb form azirandin
  1. Kesê sêyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera azirandin (tewandin).

azirandibim

Verb form azirandin
  1. Kesê yekem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera azirandin (tewandin).

azirandibin

Verb form azirandin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera azirandin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera azirandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera azirandin (tewandin).

azirandibî

Verb form azirandin
  1. Kesê duyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera azirandin (tewandin).

azirandibû

Verb form azirandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera azirandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera azirandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera azirandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera azirandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera azirandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera azirandin (tewandin).

azirandibûya

Verb form azirandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera azirandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêkera azirandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêkera azirandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêkera azirandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera azirandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera azirandin (tewandin).

azirandin

Verb
  1. Êşandin.
  2. Xeyidandin, sil kirin, qehirandin, zilqitandin, aciz kirin.
Noun
  1. Arandin, esebîkirin, cixirandin

Arabicاثار·عنف

azirandiye

Verb form azirandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker azirandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker azirandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker azirandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker azirandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker azirandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker azirandin (tewandin).

azirandî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye azirandin

azirî bûn

Verb
  1. Guhartoyeke azerî bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke azerîbûn.

azirîn

Verb
  1. Êşîn, di nav leşî de şewitîn.
  2. Xeyidîn, sil bûn, qehirîn, zilqitîn, aciz bûn, har bûn, haç bûn, hêç bûn.
  3. Arîn, cixirîn, şarîn, sîqilîn, halîn, tehrîk bûn, lê sor bûn, teşwîq bûn, engizîn, belişîn,
  4. pîj bûn, ajawe bûn, provoke bûn, hatin handan, fît bûn, xiroşme bûn, cilixîn, lê gur bûn.
Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema niha ji lêkera azirandin (tewandin).

azirîna

Noun form azirîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya azirîn.

azirînan

Noun form azirîn
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya azirîn.

azirînek

Noun form azirîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya azirîn.

azirîneke

Noun form azirîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya azirîn.

azirînekê

Noun form azirîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya azirîn.

azirînê

Noun form azirîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya azirîn.

azirînin

Noun form azirîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya azirîn.

azirîninan

Noun form azirîn
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya azirîn.

azirînine

Noun form azirîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya azirîn.

azirîteya

Noun form azirîte
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya azirîte.

azirme

Adjective
  1. Guhartoyeke azerme.

aziv

Noun
  1. Guhartoyeke azib.
Adjective
  1. Guhartoyeke azib.

azix

Meaning
  1. azûqe, azûxe, hevran, cirî

azixro

Adjective
  1. şîm, nerawestiyayî, nehecimtî, ...

aziya

Noun form azî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya azî.

aziyeke

Noun form azî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya azî.

aziyên

Noun form azî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya azî.

azî

Noun
  1. nexweşî
  2. bêhalî
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

azîl

Noun
  1. penaberî, iltica, licû, mihacirî, mihacirî, refûj, sitargeh, penageh, pena, sitare

Arabicلاجئ

azîla

Noun form azîl
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya azîl.

azîlek

Noun form azîl
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya azîl.

azîleke

Noun form azîl
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya azîl.

azîlê

Noun form azîl
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya azîl.

azîlên

Noun form azîl
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya azîl.

azîliya

Noun form azîlî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya azîlî.

azîliyên

Noun form azîlî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya azîlî.

azîlkera

Noun form azîlker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya azîlker.

azîlkeran

Noun form azîlker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya azîlker.

azîlkerek

Noun form azîlker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya azîlker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya azîlker.

azîlkereke

Noun form azîlker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya azîlker.

azîlkerekî

Noun form azîlker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya azîlker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya azîlker.

azîlkerê

Noun form azîlker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya azîlker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya azîlker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a azîlker.

azîlkerên

Noun form azîlker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya azîlker.

azîlkerin

Noun form azîlker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya azîlker.

azîlkerinan

Noun form azîlker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya azîlker.

azîlkerine

Noun form azîlker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya azîlker.

azîlkerî

Noun form azîlker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya azîlker.

azîm

Adjective
  1. Guhartoyeke ezîm.

Azîn

Proper noun
  1. Navekî keçan e.

azîne

Noun
  1. metod, rêç, rêbaz, pêşerê, dirb, teknîk, rûtîn, awayê ku karek pê tê kirin
  2. awa, standard, isûl, islûb^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

azînedar

Adjective
  1. rêbazdar, bimetod, biazîne

azîneya

Noun form azîne
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya azîne.

azîneyeke

Noun form azîne
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya azîne.

azîneyên

Noun form azîne
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya azîne.

azîz

Adjective
  1. Guhartoyeke ezîz.
Proper noun
  1. navek lawan e

azl kirin

Verb
  1. Awayekî din yê nivîsîna ezl kirin.
Noun
  1. Awayekî din yê nivîsîna ezlkirin.

azlû

Meaning
  1. azlûbûyî, derehî, deşîfre, xuya, wekat, darîçav, aşîkar

azlû bike

Verb form azlû kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera azlû kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera azlû kirin (tewandin).

azlû bikin

Verb form azlû kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera azlû kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera azlû kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera azlû kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera azlû kirin (tewandin).

azlû bûn

Meaning
  1. deşifre bûn, xuya bûn, darîçav bûn, berçav kirin, aşîkar bûn, wekat bûn, diyar bûn
  2. xuyabûn, darîçavbûn, berçavbûn, aşîkarbûn, wekatbûn, diyarbûn

azlû dikin

Verb form azlû kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera azlû kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera azlû kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera azlû kirin (tewandin).

azlû kirin

Verb
  1. xuya kirin, diyar kirin, darîçav kirin, wekat kirin, berçav kirin, aşîkar kirin, daxuyandin, daxuyan dan, pandin, beyan kirin, deşîfre kirin, derbirîn, dan der, derdan, aşkere kirin
Meaning
  1. xuyakirin, diyarkirin, darîçavkirin, wekatkirin, berçavkirin, aşîkarkirin

azlû nake

Verb form azlû kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera azlû kirin (tewandin).

azlû nakim

Verb form azlû kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera azlû kirin (tewandin).

azlû nakin

Verb form azlû kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera azlû kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera azlû kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera azlû kirin (tewandin).

azlû nakî

Verb form azlû kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera azlû kirin (tewandin).

azlû neke

Verb form azlû kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera azlû kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera azlû kirin (tewandin).

azlû nekim

Verb form azlû kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera azlû kirin (tewandin).

azlû nekin

Verb form azlû kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera azlû kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera azlû kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera azlû kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera azlû kirin (tewandin).

azlû nekî

Verb form azlû kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera azlû kirin (tewandin).

azlûtî

Meaning
  1. darîçavî, aşîkarî, wekatî, berbiçavî, diyartî