R

recm – reenkarnasyonin

143 words

recm

Noun
  1. kevir û ber li kesekî cezakirî dan daku ew bêt kuştin,
  2. bi kevir û beran kuştin (yan êşandin)
  3. bi dijwarî nefret kirin

Arabicرجم

recma

Noun form recm
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya recm.

recman

Noun form recm
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya recm.

recmek

Noun form recm
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya recm.

recmeke

Noun form recm
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya recm.

recmekê

Noun form recm
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya recm.

recmê

Noun form recm
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya recm.

recmên

Noun form recm
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya recm.

recmin

Noun form recm
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya recm.

recminan

Noun form recm
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya recm.

recmine

Noun form recm
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya recm.

recmiya

Noun form recmî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya recmî.

recmiyên

Noun form recmî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya recmî.

recmkera

Noun form recmker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya recmker.

recmkeran

Noun form recmker
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya recmker.

recmkerek

Noun form recmker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya recmker.

recmkereke

Noun form recmker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya recmker.

recmkerekê

Noun form recmker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya recmker.

recmkerekî

Noun form recmker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya recmker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya recmker.

recmkerê

Noun form recmker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya recmker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya recmker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a recmker.

recmkerin

Noun form recmker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya recmker.

recmkerinan

Noun form recmker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya recmker.

recmkerine

Noun form recmker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya recmker.

recmkerî

Noun form recmker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya recmker.

recmkero

Noun form recmker
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya recmker.

Reco

Noun
  1. navek zelaman e,
  2. bernavê Recebî ye

reçav kirin

Verb
  1. wexta ku mirov karekî bike, şert û mercên heyî reçav dike ji bo ku karekî baştir derxe, li ber çavan girtin.

Synonymsli ber çavan girtin

reçel

Noun
  1. marmelad, mirabe,
  2. fêkiyên ku hatine kelandin û ligel şekirê hatine têkilkirin û di qutiyan yan şûşeyan tên parastin

Arabicمربى

reçela

Noun form reçel
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya reçel.

reçelan

Noun form reçel
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya reçel.

reçelek

Noun form reçel
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya reçel.

reçeleke

Noun form reçel
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya reçel.

reçelekê

Noun form reçel
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya reçel.

reçelê

Noun form reçel
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya reçel.

reçelên

Noun form reçel
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya reçel.

reçelin

Noun form reçel
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya reçel.

reçelinan

Noun form reçel
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya reçel.

reçeline

Noun form reçel
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya reçel.

reçeteya

Noun form reçete
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya reçete.

reçeteyek

Noun form reçete
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya reçete.

reçeteyeke

Noun form reçete
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya reçete.

reçeteyên

Noun form reçete
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya reçete.

reçeteyin

Noun form reçete
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya reçete.

reçîne

Meaning
  1. xîç, xîj, cewî, mestekî, miştek, benîştê qajê, benîştok, mistek

re'd

Noun
  1. Guhartoyeke red.
  2. şop, dews, şûnpê, şûn:
Adjective
  1. tirotî, tirotandin, tirotî kirin, ne qebûl, ne pejirandî, ne qebûlkirî, ne qebûlbûyî, ne qebilandî, ne qebilî, ne pejirî

Arabicاعتراض·رفض·معارضة·عدم قبول·استنكار·استياء·امتناع·ممانعة·احتجاج·شجب·تنسك

redakte

Adjective
  1. Nivîsa sererastkirî.

redakte dikim

Verb form redakte kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera redakte kirin.

redakte dikî

Verb form redakte kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera redakte kirin.

redakteker

Noun
  1. redaktor, sererastker, ya/ê redakte dike

redaktekerekî

Noun form redakteker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya redakteker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya redakteker.

redaktekerê

Noun form redakteker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya redakteker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya redakteker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a redakteker.

redaktekirina

Noun form redaktekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya redaktekirin.

redaktekirinek

Noun form redaktekirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya redaktekirin.

redaktekirineke

Noun form redaktekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya redaktekirin.

redaktekirinekê

Noun form redaktekirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya redaktekirin.

redaktekirinên

Noun form redaktekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya redaktekirin.

redakte nake

Verb form redakte kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera redakte kirin.

redakte nakim

Verb form redakte kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera redakte kirin.

redakte nakî

Verb form redakte kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera redakte kirin.

redaktetir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra redakte.

redaktetirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîv ji rengdêra redakte.

redaktora

Noun form redaktor
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya redaktor.

redaktoran

Noun form redaktor
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya redaktor.

redaktoreke

Noun form redaktor
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya redaktor.

redaktorekî

Noun form redaktor
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya redaktor.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya redaktor.

redaktorê

Noun form redaktor
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya redaktor.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya redaktor.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a redaktor.

redaktorên

Noun form redaktor
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya redaktor.

redaktorinan

Noun form redaktor
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya redaktor.

redaktorine

Noun form redaktor
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya redaktor.

redaktorî

Noun
  1. rewşa redaktorbûnê
  2. teshîhkerî, dûzkerî, rastkerî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

redandin

Verb
  1. tirotîkirin, tirotî, tirotandin, redkirin, red kirin, lê zivartin

redandinek

Noun form redandin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya redandin.

redane

Adjective
  1. bi awayekî red

red bike

Verb form red kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera red kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera red kirin (tewandin).

red bikim

Verb form red kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ji lêkera red kirin (tewandin).

red bikin

Verb form red kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera red kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera red kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera red kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera red kirin (tewandin).

red bikî

Verb form red kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ji lêkera red kirin (tewandin).

red dike

Verb form red kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera red kirin (tewandin).

red dikim

Verb form red kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera red kirin (tewandin).

red dikin

Verb form red kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera red kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera red kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera red kirin (tewandin).

red dikî

Verb form red kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera red kirin (tewandin).

redeke

Noun form red
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya red.

redekte

Adjective
  1. Guhartoyeke redakte.

redên

Noun form red
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya red.

redker

Noun
  1. kesê/a ku tiştan red dike

red kirin

Verb
  1. ne wergirtin, qebûl nekirin, ne pejirandin, refiz kirin, ne razî bûn

Arabicرَفَضَ

redkirina

Noun form redkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya redkirin.

red nake

Verb form red kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera red kirin (tewandin).

red nakim

Verb form red kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera red kirin (tewandin).

red nakin

Verb form red kirin
  1. Kesê yekem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera red kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera red kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera red kirin (tewandin).

red nakî

Verb form red kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera red kirin (tewandin).

red neke

Verb form red kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera red kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera red kirin (tewandin).

red nekim

Verb form red kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera red kirin (tewandin).

red nekin

Verb form red kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera red kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera red kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera red kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera red kirin (tewandin).

red nekî

Verb form red kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera red kirin (tewandin).

redtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra red.

redtirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîv ji rengdêra red.

reel

Adjective
  1. realîst, li gor rewşa heyî

reel back

Verb
  1. xwe jê dûr kirin, paşve çûn

reenkarnasyon

Noun
  1. tenasuq, kirasguhertin, ronesans, jinûvebûn, vejîn
  2. donadon