R

rahanîn – rahmetlê

147 words

rahatin

Noun
  1. mirov xwe digel kawdan biyavekî bi guncînit, hînbûn

rahatina

Noun form rahatin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rahatin.

rahatinan

Noun form rahatin
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya rahatin.

rahatinek

Noun form rahatin
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rahatin.

rahatineke

Noun form rahatin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya rahatin.

rahatinekê

Noun form rahatin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rahatin.

rahatinê

Noun form rahatin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rahatin.

rahatinin

Noun form rahatin
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rahatin.

rahatininan

Noun form rahatin
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya rahatin.

rahatinine

Noun form rahatin
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya rahatin.

rahatî

Adjective
  1. fêrbûyî, bi ser hilbûn, elimtî, dema mirov karekî bi berdewamî dike mirov fêrdibe ku dibe tiştek adî li def mirovî

rahavêj

Adjective
  1. rihetker
  2. betran, kesê/a ko zêde mesrefê dike

Arabicالضروح

rahejandin

Verb
  1. hejandin,veleqandin, vehejandin, vezirziqandin,
  2. tiştek bi hêz bi hejînit bêkuta bi hejînit ji kerb bi hejînit,

Arabicهزة·ارتجاج·تزعزع·اهتزاز

rahejîn

Verb
  1. hejîn, hejikîn, hejhejîn, leqîn, hejan, hejikan, çengan
  2. qeliqîn, xwequraftin, xwe quraftin^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

rahejînek

Noun form rahejîn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya rahejîn.

raheşandin

Verb
  1. heşandin, gelek tişt bi kotekî kirin di tiştek teng de

rahet

Noun
  1. Guhartoyeke rehet.

rahêlan

Verb
  1. li pey kesekî yan tiştekî bezîn daku wî bigire,
  2. dan dû daku bigire
  3. xwezî kirin, gazî rahêlan, xuzî rahêlan, hêvî xwestin, ji dil hes kirin tiştê ku wî/ê bivê çêbibe

Arabicيطارد·مطاردة

rahêlana

Noun form rahêlan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rahêlan.

rahêlanek

Noun form rahêlan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rahêlan.

rahêlanê

Noun form rahêlan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rahêlan.

rahêlanin

Noun form rahêlan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rahêlan.

rahênana

Noun form rahênan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya rahênan.

rahênan dikim

Verb form rahênan kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera rahênan kirin.

rahênan dikî

Verb form rahênan kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera rahênan kirin.

rahênanek

Noun form rahênan
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rahênan.

rahênanê

Noun form rahênan
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya rahênan.

rahênanin

Noun form rahênan
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rahênan.

rahênankirina

Noun form rahênankirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya rahênankirin.

rahênankirinek

Noun form rahênankirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rahênankirin.

rahênankirineke

Noun form rahênankirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rahênankirin.

rahênankirinekê

Noun form rahênankirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya rahênankirin.

rahênankirinên

Noun form rahênankirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rahênankirin.

rahênan nake

Verb form rahênan kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rahênan kirin.

rahênan nakim

Verb form rahênan kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rahênan kirin.

rahênan nakî

Verb form rahênan kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera rahênan kirin.

rahêner

Noun
  1. perwerdekerê/a werzişvanan, antrenor, miderib

Arabicمدرب

rahib

Noun
  1. rihban, keşîş, abid, feqe,
  2. kesên ku hemû karê jiyana xwe kiriye îbadetkirin û bûye endamê xilwetxaneyekê (bi taybetî di filetiyê de)

Arabicرَاهِب·نَاسِك

rahibek

Noun form rahib
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya rahib.

rahibê

Noun form rahib
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya rahib.

rahibên

Noun form rahib
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya rahib.

rahibiya

Noun form rahibî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya rahibî.

rahilandin

Verb
  1. êrîş kirin, dadan, dest avêtin, gurmişandin, herişîn, rakişandin, rikifandin, rikêf kirin, xîş kirin, çûn yekî, êrîşkirin, herîşîn, hicûm kirin, çûn (yekî)

rahiştin

Verb
  1. dest avêtinê, rakirin, hilgirtin, girtin, hildan, bilind kirin, bilindkirin,
  2. xwe gihandin tiştekî

rahiştin hev

Meaning
  1. pevgirtin, rabûn hev, rapelîn hev, çûn hev

rahiştî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye rahiştin

rahîb

Noun
  1. keşîş, abid, feqe,
  2. kesên ku hemû karê jiyana xwe kiriye îbadetkirin û bûye endamê xilwetxaneyekê

rahîbe

Noun
  1. rebene, rexbik, raxîbe, rehbik,
  2. abidên jin, keşîşên jin,
  3. jinên ku li xelwetxaneyan dijîn û peristîşê dikin

rahîbeya

Noun form rahîbe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya rahîbe.

rahîbeyek

Noun form rahîbe
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya rahîbe.

rahîbeyeke

Noun form rahîbe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya rahîbe.

rahîbeyên

Noun form rahîbe
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rahîbe.

rahîbeyin

Noun form rahîbe
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya rahîbe.

rahîbiyên

Noun form rahîbî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya rahîbî.

rahîm

Adjective
  1. Guhartoyeke rehîm.

rahîştin

Verb
  1. Guhartoyeke rahiştin.
Noun
  1. Guhartoyeke rahiştin.

rahm

Noun
  1. Binêre rehm.