Hevalo
Log in Get started

P

pûn – pûst

137 words

pûn

Verb
  1. damilandin, miçandin, miçkirin, damikandin

pûncik

Noun
  1. ges, temberî, perçem, pêçavk, temberîk, çûncik, pûlik, pirç
  2. temorî, xumbil^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

pûncika

Noun form pûncik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya pûncik.

pûncikan

Noun form pûncik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya pûncik.

pûncikek

Noun form pûncik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya pûncik.

pûncikeke

Noun form pûncik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya pûncik.

pûncikekê

Noun form pûncik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya pûncik.

pûncikê

Noun form pûncik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya pûncik.

pûncikin

Noun form pûncik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya pûncik.

pûncikinan

Noun form pûncik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya pûncik.

pûne

Noun
  1. Guhartoyeke pine.

pûng

Noun
  1. Giyayek li ber çeman şên dibe û ava wê ji kuxikê re baş e.

Arabicنَعْنَاع

pûnga

Noun form pûng
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya pûng.

pûngal

Noun
  1. Cihê ku firindeyên kedî yên wek mirîşk, elok, dîk, qaz tê de dihêwirin yan tên xwedîkirin.

Synonymspûnik·hêlîn

pûngala

Noun form pûngal
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya pûngal.

pûngalek

Noun form pûngal
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya pûngal.

pûngek

Noun form pûng
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya pûng.

pûngeke

Noun form pûng
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya pûng.

pûngên

Noun form pûng
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya pûng.

pûnij

Noun
  1. raman, fikir, hizir, di serê xwe de li ser tiştekê/î hûrbûn, di mejiyê xwe de li ser tiştekê/î axiftin
  2. îdea, fikirîn, hizirîn, pûnijîn^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

pûnija

Noun form pûnij
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya pûnij.

pûnijan

Noun form pûnij
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya pûnij.

pûnijek

Noun form pûnij
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya pûnij.

pûnijeke

Noun form pûnij
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya pûnij.

pûnijekê

Noun form pûnij
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya pûnij.

pûnijê

Noun form pûnij
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya pûnij.

pûnijên

Noun form pûnij
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya pûnij.

pûnijin

Noun form pûnij
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya pûnij.

pûnijinan

Noun form pûnij
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya pûnij.

pûnijine

Noun form pûnij
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya pûnij.

pûnijino

Noun form pûnij
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya pûnij.

pûnijîn

Verb
  1. kûr fikirîn, ramîn, hizirîn, hizir kirin, fikir kirin,
  2. di serê xwe de ji xwe re gotin

Arabicفكر

pûn kirin

Verb
  1. pûyîn, pûn, hasil kirin, debax kirin

pûn nake

Verb form pûn kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera pûn kirin.

pûpa

Noun
  1. Guhartoyeke pipa.

pûranka

Noun form pûrank
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya pûrank.

pûrankek

Noun form pûrank
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya pûrank.

pûrankekê

Noun form pûrank
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya pûrank.

pûrankê

Noun form pûrank
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya pûrank.

pûrankin

Noun form pûrank
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya pûrank.

pûr bike

Verb form pûr kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera pûr kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera pûr kirin.

pûr bikim

Verb form pûr kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ji lêkera pûr kirin.

pûr bikin

Verb form pûr kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera pûr kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera pûr kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera pûr kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera pûr kirin.

pûr bikî

Verb form pûr kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ji lêkera pûr kirin.

pûrdar

Adjective
  1. Guhartoyeke pirdar.

pûr dike

Verb form pûr kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera pûr kirin.

pûr dikim

Verb form pûr kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera pûr kirin.

pûr dikin

Verb form pûr kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera pûr kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera pûr kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera pûr kirin.

pûr dikî

Verb form pûr kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera pûr kirin.

pûre

Noun
  1. Guhartoyeke pire.

pûrg

Noun
  1. Awayekî din yê nivîsîna pirg.

pûrika

Noun form pûrik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya pûrik.

pûrikek

Noun form pûrik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya pûrik.

pûrikeke

Noun form pûrik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya pûrik.

pûrikekê

Noun form pûrik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya pûrik.

pûrikê

Noun form pûrik
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya pûrik.

pûrikin

Noun form pûrik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya pûrik.

pûrkirina

Noun form pûrkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya pûrkirin.

pûrkirinek

Noun form pûrkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya pûrkirin.

pûrkirineke

Noun form pûrkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya pûrkirin.

pûrkirinekê

Noun form pûrkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya pûrkirin.

pûrkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye pûr kirin

pûr nake

Verb form pûr kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera pûr kirin.

pûr nakim

Verb form pûr kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera pûr kirin.

pûr nakin

Verb form pûr kirin
  1. Kesê yekem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera pûr kirin.
  2. Kesê duyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera pûr kirin.
  3. Kesê sêyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera pûr kirin.

pûr nakî

Verb form pûr kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera pûr kirin.

pûr neke

Verb form pûr kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera pûr kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera pûr kirin.

pûr nekim

Verb form pûr kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera pûr kirin.

pûr nekin

Verb form pûr kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera pûr kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera pûr kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera pûr kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera pûr kirin.

pûr nekî

Verb form pûr kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera pûr kirin.

pûro

Noun
  1. Guhartoyeke puro.

pûrt

Noun
  1. Dezîkên zirav yên bi leşê mirovan û candarên din ve şên dibin (bo nimûne: rî, simêl, por û rêv).

Synonymsmû

pûrta

Noun form pûrt
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya pûrt.

pûrtek

Noun form pûrt
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya pûrt.

pûrteke

Noun form pûrt
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya pûrt.

pûrte vekirin

Idiom
  1. şeva çûyî di qumarê de usa kirine ku pûrte vekirine, tu tiştekî wî nemaye

pûrtên

Noun form pûrt
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya pûrt.

pûrtika

Noun form pûrtik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya pûrtik.

pûrtikandin

Verb
  1. rûçikandin, piçirandin, pirçikandin, pirtikandin, pûr kirin, şelipandin, pirçûkandin, vepirtikandin, vedirûtin, verûtin

pûrtikek

Noun form pûrtik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya pûrtik.

pûrtikeke

Noun form pûrtik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya pûrtik.

pûrtikekê

Noun form pûrtik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya pûrtik.

pûrtikê

Noun form pûrtik
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya pûrtik.

pûrtikin

Noun form pûrtik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya pûrtik.

pûrtikîn

Verb
  1. rûçikîn, piçirîn, pirçikîn, pirtikîn, pûrbûn, şelipîn, pirçûkîn, vepirtikîn, veçirîn

pûrtiya

Noun form pûrtî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya pûrtî.

pûrtiyî

Noun
  1. koma perûkî, perûkê pûrtiyî

pûrtî

Noun
  1. qij, mûyî, sext, req, pûrtkirî, gehiştî, kendeperî, vill0

pûskebeq

Noun
  1. zeleqûnk, moza zêrrîn, (zoolojî) ji binemala odonatayê celebek kêzik a ku xwediyê perên zirav û dirêj e

Arabicاليعسوب

pûst

Noun
  1. (çerm) Binêre post.