pişt
Adverb
- aliyê ku bi gelemperî berê mirovî ne lê ye:
- ne aliyê ku dergeh lê ye:
Noun
- aliyê paşî yê leşî ji patikê ta navtengê,
- hevbera sîngî û zikî lê li aliyê din yê leşî
- beşa jorîn ya leşê candarên çarpê
- (bi taybetî ya dewaran ku mirov dikare lê siwar bibe)
- dijbera pêşiyê, ji pêşiyê dûr
- hevbera kefa destî lê li aliyê din yê destî
- aliyê ne giring yan bênaverok
- parçeya kursiyê yan qenepeyê ku mirov dema rûdine ser pişta xwe didiyê
- dawî, qepaxa aliyê dawiyê (bi taybetî ya weşanekê, wek pirtûkê)
- qûn, kuna piştê
- dengê ku ji bo qewirandina pisîkan dihê derxistin
- piştgirî, piştevanî, destek:
Prefix
- li pişt
Arabicظَهْر·وَرَاءَ·خَلْفَ
Synonymspaş
