Hevalo
Log in Get started

M

mandalî – mandû

129 words

mandarîn

Noun
  1. Laleng, tangerîn, mendalîn,
  2. mêweyek sîtrûsî ya mîna pirteqalan e lê hûriktir e û tîvilê wê jî nermtir e.

Synonymslalengî

mandarînî

Noun
  1. zaravayê zimanê çînî yê ku zimanê fermî ye li Çînê û Taywanê lê ne li Hongkongê
Adjective
  1. ji mandarînan
  2. ya / yê mandarînan

mandat

Noun
  1. Birêvebirina welatekî yan deverekê ji alî dewletek yan hêzek biyanî ve.

Synonymswekalet·temsîl

mandata

Noun form mandat
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya mandat.

mandatan

Noun form mandat
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya mandat.

mandatek

Noun form mandat
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mandat.

mandateke

Noun form mandat
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya mandat.

mandatekê

Noun form mandat
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mandat.

mandatê

Noun form mandat
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mandat.

mandatên

Noun form mandat
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya mandat.

mandatin

Noun form mandat
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mandat.

mandatinan

Noun form mandat
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya mandat.

mandatine

Noun form mandat
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya mandat.

mandel

Noun
  1. nikolî, şemartin, şerandin, haşatî, inkar,
  2. itirafnekirin,
  3. gotin ku tiştek nîne yan nerast e

mandela

Noun form mandel
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya mandel.

mandel bike

Verb form mandel kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera mandel kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera mandel kirin.

mandel bikin

Verb form mandel kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera mandel kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera mandel kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera mandel kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera mandel kirin.

mandel dikin

Verb form mandel kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera mandel kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera mandel kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera mandel kirin.

mandele dike

Verb form mandele kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera mandele kirin (tewandin).

mandele dikim

Verb form mandele kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera mandele kirin (tewandin).

mandele dikin

Verb form mandele kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera mandele kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera mandele kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera mandele kirin (tewandin).

mandele dikî

Verb form mandele kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera mandele kirin (tewandin).

mandelekirina

Noun form mandelekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mandelekirin.

mandelekirinek

Noun form mandelekirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mandelekirin.

mandelekirineke

Noun form mandelekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mandelekirin.

mandelekirinekê

Noun form mandelekirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mandelekirin.

mandelekirinên

Noun form mandelekirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mandelekirin.

mandele nake

Verb form mandele kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mandele kirin (tewandin).

mandele nakim

Verb form mandele kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mandele kirin (tewandin).

mandele nakî

Verb form mandele kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mandele kirin (tewandin).

mandeleya

Noun form mandele
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mandele.

mandeleyek

Noun form mandele
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mandele.

mandeleyeke

Noun form mandele
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya mandele.

mandeleyên

Noun form mandele
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mandele.

mandeleyin

Noun form mandele
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya mandele.

mandelên

Noun form mandel
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya mandel.

mandel nakin

Verb form mandel kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mandel kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mandel kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mandel kirin.

mandel neke

Verb form mandel kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera mandel kirin.
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera mandel kirin.

mandel nekin

Verb form mandel kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera mandel kirin.
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera mandel kirin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera mandel kirin.
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera mandel kirin.

mandî

Adjective
  1. westiyayî, betilî, qerimî, kerixî, bêtaqet
  2. tehibî, şeqî, mehû, bêçare^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicمتعب

mandî bike

Verb form mandî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera mandî kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera mandî kirin (tewandin).

mandî bikin

Verb form mandî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera mandî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera mandî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera mandî kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera mandî kirin (tewandin).

mandî bûn

Verb
  1. westiyan, renc kêşan, bêtaqet bûn, bêtilî bûn, bêçare bûn
Noun
  1. westiyan, renckêşan, bêtaqetbûn, bêtilîbûn, bêçarebûn

mandî dikin

Verb form mandî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera mandî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera mandî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera mandî kirin (tewandin).

mandîker

Noun
  1. ya/ê mandî dike
  2. rencîn, rehtker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

mandîkera

Noun form mandîker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mandîker.

mandîkeran

Noun form mandîker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya mandîker.

mandîkerek

Noun form mandîker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya mandîker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya mandîker.

mandîkerekî

Noun form mandîker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya mandîker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya mandîker.

mandîkerê

Noun form mandîker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya mandîker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya mandîker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a mandîker.

mandîkerin

Noun form mandîker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya mandîker.

mandî nake

Verb form mandî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mandî kirin (tewandin).

mandî nakin

Verb form mandî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mandî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mandî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ya neyînî ji lêkera mandî kirin (tewandin).

mandî neke

Verb form mandî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera mandî kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera mandî kirin (tewandin).

mandî nekin

Verb form mandî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera mandî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera mandî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera mandî kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera mandî kirin (tewandin).

mandîtî

Noun
  1. rewşa mandîbûnê
  2. rehtî, rehtbûnî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

mandû

Adjective
  1. Guhartoyeke mandî.