Hevalo
Log in Get started

K

keng – Kenya

147 words

keng

Noun
  1. kerme, pizikên ku ji pirrbûnê gihaştine hev û bûne birîn

kenga

Noun form keng
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya keng.

kenge

Noun
  1. Dema kesek xwe li ciyekî ter/şil dirêj dike, yan jî ber sedemên din; tamarê wî req dibe ew kes kengeyî dibe,nikare xwe xwarke edî, paşê kenga wî digirin baş dibe.

kengek

Noun form keng
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keng.

kengekê

Noun form keng
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya keng.

kengeya

Noun form kenge
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kenge.

kengeyên

Noun form kenge
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kenge.

kengê

Conjunction
  1. çi dema (ku), çi çaxê (ku), çi wextê ku, çi gava (ku), her dema ku, her gava ku:
Adverb
  1. çi demê, çi çaxî, çi wextî, çi gavê

Soranikey

Arabicمَتَى·مَتَى مَا

kengin

Noun form keng
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya keng.

kengir

Noun
  1. Riwekek xwerbar ya bistrîk e û bi taybetî bi adodan (çi?) tê hilkolîn.

kengira

Noun form kengir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kengir.

kengiran

Noun form kengir
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kengir.

kengirek

Noun form kengir
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kengir.

kengireke

Noun form kengir
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kengir.

kengirekê

Noun form kengir
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kengir.

kengirê

Noun form kengir
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kengir.

kengirên

Noun form kengir
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kengir.

kengirin

Noun form kengir
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kengir.

kengirinan

Noun form kengir
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kengir.

kengirine

Noun form kengir
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kengir.

kengî

Conjunction
  1. Guhartoyeke kengê (“çi dema (ku), çi çaxê (ku)”).
Adverb
  1. Guhartoyeke kengê (“çi demê, çi çaxî”).

kenik

Noun
  1. kapeka di nav poran de.
  2. kenika porên min her roj zêdetir dibe

kenika

Noun form kenik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kenik.

kenikan

Noun form kenik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kenik.

kenikek

Noun form kenik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kenik.

kenikeke

Noun form kenik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kenik.

kenikekê

Noun form kenik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kenik.

kenikê

Noun form kenik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kenik.

kenikên

Noun form kenik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kenik.

kenikin

Noun form kenik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kenik.

kenikinan

Noun form kenik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kenik.

kenikine

Noun form kenik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kenik.

kenî

Noun form ken
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya ken.

kenî dikin

Verb form kenî kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera kenî kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera kenî kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera kenî kirin (tewandin).

kenîker

Noun
  1. ya/ê kenî dike
  2. komîk^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kenîkera

Noun form kenîker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kenîker.

kenîkeran

Noun form kenîker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya kenîker.

kenîkerek

Noun form kenîker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kenîker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kenîker.

kenîkereke

Noun form kenîker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kenîker.

kenîkerekî

Noun form kenîker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kenîker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya kenîker.

kenîkerê

Noun form kenîker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya kenîker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kenîker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a kenîker.

kenîkerên

Noun form kenîker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya kenîker.

kenîkerin

Noun form kenîker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya kenîker.

kenîkerinan

Noun form kenîker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya kenîker.

kenîkerine

Noun form kenîker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya kenîker.

kenîkerî

Noun form kenîker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya kenîker.

kenîn

Verb
  1. Ji kêfan deng jê hatin, dengê "hahahaaa" ji keyfan kirin.
Noun
  1. ken

Soranikenîn

Arabicضَحِكَ·ضَحْكَة

kenîna

Noun form kenîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kenîn.

kenî nake

Verb form kenî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kenî kirin (tewandin).

kenî nakim

Verb form kenî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kenî kirin (tewandin).

kenî nakî

Verb form kenî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kenî kirin (tewandin).

kenînan

Noun form kenîn
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kenîn.

kenînek

Noun form kenîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kenîn.

kenîneke

Noun form kenîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kenîn.

kenînekê

Noun form kenîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kenîn.

kenînê

Noun form kenîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kenîn.

kenînên

Noun form kenîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kenîn.

kenînin

Noun form kenîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kenîn.

kenîninan

Noun form kenîn
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kenîn.

kenînine

Noun form kenîn
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kenîn.

kenînino

Noun form kenîn
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kenîn.

kenîse

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre kilîse.

kenîşkên

Noun form kenîşk
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kenîşk.

kenîze

Noun
  1. tê gotin ji bû wê kiçê ya karê xizmetkirinê dike, evda kiç, xizmetkara kiç

Arabicمملوكة·امة

Synonymsqerwaş

kenk

Noun
  1. Guhartoyeke kelk.

kenkene

Adjective
  1. giregir, mezin, serok, rayedar, berpirs, maqûl

kenkirina

Noun form kenkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kenkirin.

kenkirinên

Noun form kenkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kenkirin.

kenkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye ken kirin

Arabicمثقوب

kenk ketina

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kenk ketin.

ken nake

Verb form ken kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ken kirin (tewandin).

ken nakim

Verb form ken kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ken kirin (tewandin).

ken nakî

Verb form ken kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera ken kirin (tewandin).

keno

Adverb
  1. Formeke zaravayî ya kenehû.
Noun form
  1. Rewşa bangkirinê ya yekjimar a ken.

kenok

Adjective
  1. Kesa/ê ku dikene.

kenokiya

Noun form kenokî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kenokî.

kenokiyên

Noun form kenokî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kenokî.

kenokî

Noun
  1. rewşa kenokbûnê
  2. devkenokî, devlikenî, devkenî, rûkenokî, beşûşî, rûkenî, kerînî, gewcî, keratî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kenoktir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra kenok.

kenoktirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr kenok.

kenon

Noun
  1. Guhartoyeke kanon.

kentor

Noun
  1. qemsor, refik, dolab

Arabicرفّ

kentora

Noun form kentor
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kentor.

kentoran

Noun form kentor
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kentor.

kentorek

Noun form kentor
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kentor.

kentoreke

Noun form kentor
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kentor.

kentorekê

Noun form kentor
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kentor.

kentorê

Noun form kentor
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kentor.

kentorên

Noun form kentor
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kentor.

kentorin

Noun form kentor
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kentor.

kentorinan

Noun form kentor
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kentor.

kentorine

Noun form kentor
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kentor.

Kenya

Proper noun
  1. Welatek e li Afrîkayê.

Arabicكِينِيَا