K

kend – kenê zehf girî tîne

134 words

kend

Noun
  1. cihê kûr yê navbera du cihên bilind
  2. (bi taybetî navbera du zinaran yan rizdeyan)

kenda

Noun form kend
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kend.

kendal

Noun
  1. kevirên gir û bilind (bi taybetî yên li ber avekê),
  2. cihê bilind yê li ber avê,
  3. rizde, nizar, beten, kend
Proper noun
  1. navekî lawan e.

Arabicجرف·خندق·حافة·منحدر·منحنى

kendalbûna

Noun form kendalbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kendalbûn.

kendalbûnek

Noun form kendalbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kendalbûn.

kendalbûnên

Noun form kendalbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kendalbûn.

kendal dike

Verb form kendal kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kendal kirin.

kendal dikim

Verb form kendal kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kendal kirin.

kendal dikî

Verb form kendal kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kendal kirin.

kendaliyên

Noun form kendalî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kendalî.

kendalkirina

Noun form kendalkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kendalkirin.

kendalkirinek

Noun form kendalkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kendalkirin.

kendalkirineke

Noun form kendalkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kendalkirin.

kendalkirinekê

Noun form kendalkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kendalkirin.

kendalkirinên

Noun form kendalkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kendalkirin.

kendal nake

Verb form kendal kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kendal kirin.

kendal nakim

Verb form kendal kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kendal kirin.

kendal nakî

Verb form kendal kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kendal kirin.

kendan

Noun form kend
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kend.

kendav

Noun
  1. xelîc, devera deryayê yan golê ya teng (ya di navbera du bejayiyan de), ji kendavikê mezintir û kûrtir e.

Arabicخَلِيج·شَرْم·خُور·جُون

Synonymstengav·girav

kendava

Noun form kendav
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kendav.

Kendava Adenê

Proper noun
  1. Kendava di navbera Yemen û Somalyayê de, ku bi Kanala Guardafuiyê ve bi Behra Somalyayê ve girêdayî ye.

Kendava Alaskayê

Proper noun
  1. Navê kendava li başûrê Alaskayê

Arabicخليج ألاسكا

SynonymsXelîca Alaskayê·Xelîca Alaska

Kendava Farisî

Proper noun
  1. Kendava Farisî, kendava di navbera Îran (“Pers”) û Nîvgirava Ereban de ye.

Kendava Meksîkê

Proper noun
  1. Kendava ku li başûrê DYAyê û li rojhilat û bakurê Meksîkê ye.

kendavan

Noun form kendav
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kendav.

Kendava Umanê

Proper noun
  1. Kendava Umanê kendavek e ku Deryaya Erebî bi Tengava Hurmizê ve girê dide û pişt re digihêje Kendava Farisî.

kendavek

Noun form kendav
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kendav.

kendaveke

Noun form kendav
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kendav.

kendavekê

Noun form kendav
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kendav.

kendavê

Noun form kendav
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kendav.

kendavên

Noun form kendav
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kendav.

kendavik

Noun
  1. kuncav, beşek ji deryayê an okyanûsê ye ku dikeve hundir axê, li her du alîyên wî ax in û bi deryayê ve girêdayî dimîne. Kendavik bi gelemperî ji kendavê piçûktir e.

kendavika

Noun form kendavik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kendavik.

kendavikek

Noun form kendavik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kendavik.

kendavikin

Noun form kendavik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kendavik.

kendavin

Noun form kendav
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kendav.

kendavinan

Noun form kendav
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kendav.

kendavine

Noun form kendav
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kendav.

kendavino

Noun form kendav
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kendav.

kendaviyên

Noun form kendavî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kendavî.

kendek

Noun
  1. şûv, gelî, kêlan, zevî

kendeka

Noun form kendek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kendek.

kendeke

Noun form kend
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kend.

kendekek

Noun form kendek
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kendek.

kendekeke

Noun form kendek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kendek.

kendekekê

Noun form kendek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kendek.

kendekê

Noun form kendek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kendek.

kendekin

Noun form kendek
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kendek.

kendê

Noun form kend
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kend.

kendên

Noun form kend
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kend.

ken dike

Verb form ken kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera ken kirin (tewandin).

ken dikim

Verb form ken kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera ken kirin (tewandin).

ken dikin

Verb form ken kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera ken kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera ken kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera ken kirin (tewandin).

ken dikî

Verb form ken kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera ken kirin (tewandin).

kendin

Verb
  1. kolan, kêlan, kolandin,
  2. ax bi merrê rakirin

kendina

Noun form kendin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kendin.

kendinan

Noun form kendin
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kendin.

kendine

Noun form kend
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kend.

kendinek

Noun form kendin
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kendin.

kendineke

Noun form kendin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kendin.

kendinekê

Noun form kendin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kendin.

kendinê

Noun form kendin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kendin.

kendinên

Noun form kendin
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kendin.

kendinin

Noun form kendin
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kendin.

kendininan

Noun form kendin
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kendin.

kendinine

Noun form kendin
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kendin.

kendino

Noun form kend
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kend.

kendo

Noun
  1. Werzişek ji Japonyayê ye û bi şûrên ji bambûyan tê lîstin.

kendo kirin

Verb
  1. sîlokirina alîkê, kendokirin, sîlo kirin
Noun
  1. sîlokirina alîkê

kendoya

Noun form kendo
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kendo.

kendoyek

Noun form kendo
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kendo.

kendoyeke

Noun form kendo
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kendo.

kendoyên

Noun form kendo
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kendo.

kend û kosp

Noun
  1. Guhartoyeke kendûkosp.
  2. asteng, berbest, feşk, teger, pêxem, rêgirî, manî, şek

Arabicعقبة

Keneda

Noun
  1. Welatek e li parzemîna Emerîkaya Bakur.

Arabicكندا

Kenedaya

Noun form Keneda
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya Keneda.

Kenedayek

Noun form Keneda
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya Keneda.

Kenedayên

Noun form Keneda
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya Keneda.

kenedayî

Noun
  1. kesa/ê ku zimanê wê / wî kenedayî ye
  2. rûniştvana/ê yan welatiya/ê Kenedayê
  3. zimanê fermî yê Kenedayê ye
Adjective
  1. her tişta/ê Kenedayê, milletê wê yan zimanê wê

kenewîr

Meaning
  1. kinif, heşhaş, heşîş, kinf

kenê

Noun form ken
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya ken.

kenê bêdeng

Meaning
  1. bişir, bişiş, girnij, bişkurr, mizic, girnij, besim, tebesim

Arabicابتسامة·تبسم

kenên

Noun form ken
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya ken.