H

hîs – hîtz

114 words

hîs

Noun
  1. pêşzanîna heyberên razber; hest, his, pêhest, hayjêbûn
  2. tenî

hîs bike

Verb form hîs kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera hîs kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera hîs kirin (tewandin).

hîs bikin

Verb form hîs kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ji lêkera hîs kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ji lêkera hîs kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêkera hîs kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ji lêkera hîs kirin (tewandin).

hîs dike

Verb form hîs kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera hîs kirin (tewandin).

hîs dikin

Verb form hîs kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera hîs kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera hîs kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera hîs kirin (tewandin).

hîsera

Noun form hîser
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya hîser.

hîserek

Noun form hîser
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hîser.

hîsereke

Noun form hîser
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya hîser.

hîserekê

Noun form hîser
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hîser.

hîserê

Noun form hîser
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya hîser.

hîserin

Noun form hîser
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya hîser.

hîser kirin

Verb
  1. embar kirin, depo kirin
Noun
  1. embarkirin, depokirin

hîsik

Noun
  1. şorax, şorezar, şorahî

hîsika

Noun form hîsik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya hîsik.

hîsikan

Noun form hîsik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya hîsik.

hîsikek

Noun form hîsik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hîsik.

hîsikeke

Noun form hîsik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya hîsik.

hîsikekê

Noun form hîsik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hîsik.

hîsikê

Noun form hîsik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya hîsik.

hîsikin

Noun form hîsik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya hîsik.

hîsikinan

Noun form hîsik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya hîsik.

hîsiya

Noun form hîsî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya hîsî.

hîsîtî

Noun
  1. hestîtî, pejnîtî, dilînîtî

hîs kirin

Verb
  1. hê di pêş de tê derxistin, hest pê kirin, pê hesîn

hîskirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye hîs kirin

hîs nake

Verb form hîs kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera hîs kirin (tewandin).

hîs nakim

Verb form hîs kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera hîs kirin (tewandin).

hîs nakin

Verb form hîs kirin
  1. Kesê yekem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera hîs kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera hîs kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirrjimar dema niha ya neyînî ji lêkera hîs kirin (tewandin).

hîs nakî

Verb form hîs kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera hîs kirin (tewandin).

hîs neke

Verb form hîs kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêkera hîs kirin (tewandin).
  2. Kesê yekem yekjimar dema fermanî ji lêkera hîs kirin (tewandin).

hîs nekim

Verb form hîs kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera hîs kirin (tewandin).

hîs nekin

Verb form hîs kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera hîs kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera hîs kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema bê ya neyînî ji lêkera hîs kirin (tewandin).
  4. Kesê duyem pirjimar dema fermanî ya neyînî ji lêkera hîs kirin (tewandin).

hîs nekî

Verb form hîs kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera hîs kirin (tewandin).

hîsteriya

Noun form hîsterî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya hîsterî.

hîş

Meaning
  1. erdê ku binê xweliya wî bi ave û li ser rûyê wî çîmgirtî ye, lingê mirov yan jî tiştek din tê de diçe, lerzekî.

hîşiya

Noun form hîşî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya hîşî.

hîşîn kirin

Verb
  1. şîrîn, hîrîn, şehîn, lûşikîn, hîrehîr kirin

hîştin

Verb
  1. Binêre hiştin.
Noun
  1. Binêre hiştin.

hîştî

Noun
  1. parastî, stirandî, veşartî, veqetandî

hît

Noun
  1. Kevirê ku bi qasî kulma mirovan e.
  2. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre hût.

hît bûn

Verb
  1. Guhartoyeke hût bûn.
Noun
  1. Guhartoyeke hûtbûn.

hîtera

Noun form hîter
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya hîter.

hîteran

Noun form hîter
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya hîter.

hîterek

Noun form hîter
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hîter.

hîtereke

Noun form hîter
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya hîter.

hîterekê

Noun form hîter
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya hîter.

hîterê

Noun form hîter
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya hîter.

hîterin

Noun form hîter
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya hîter.

hîterinan

Noun form hîter
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya hîter.

hîtî

Noun
  1. miletek bû ku ji salên 1800 ta 1400 bZ li Anadolê dijiya
  2. zimanê wî miletî ku zimanek hindoewropî bû (niha mirî ye)

hîtîtiya

Noun form hîtîtî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya hîtîtî.

hîtîtî

Noun
  1. zimanekî Anadolê yê ji binemala hindûewropî bû ku niha miriye

hîtîtolojî

Noun
  1. Hîtîtnasî, Hîtîtzanî
  2. Guhartoyeke hîtîtolojî.

hîts

Noun
  1. hejmara serdanên li rûpelek malperekê, vekirina rûpelekê li ser înternetê

hîtz

Noun
  1. Guhartoyeke hîts.