G

gund – gundwar

92 words

gund

Noun
  1. Komeke malan yên ku li derekê li nêzîkî hev dijîn (û bi hev re tên birêvebirin). Gund ji bajar û bajarokan biçûktir in û hejmara kesên lê dijîn bi gelemperî nagihe hezaran.

Soraniدێ

Arabicقَرْيَة·كَفْر·دَشْرَة

Synonymsdê·dih·dî

gundan

Noun form gund
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya gund.

gundbûna

Noun form gundbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya gundbûn.

gundbûnek

Noun form gundbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya gundbûn.

gundbûnên

Noun form gundbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya gundbûn.

gund dike

Verb form gund kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera gund kirin.

gund dikim

Verb form gund kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera gund kirin.

gund dikî

Verb form gund kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera gund kirin.

gundek

Noun form gund
  1. Rewşa navkî ya yekjimar a nebinavkirî ya gund.

gundekî

Noun form
  1. Formeke gund:
  2. ## rewşa îzafeyî nebinavkirî yekjimar
  3. ## rewşa çemandî nebinavkirî yekjimar

gundewar

Noun
  1. şiryar, ladê, gund û deverên din yên derî bajaran
Adjective
  1. mîna jiyana gundiyan

Arabicالريف

gundewara

Noun form gundewar
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya gundewar.

gundewarek

Noun form gundewar
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya gundewar.

gundewareke

Noun form gundewar
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya gundewar.

gundewarên

Noun form gundewar
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya gundewar.

gundê

Noun form gund
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya gund.

gundên

Noun form gund
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya gund.

gundik

Noun
  1. mezra, gundên biçûk

gundin

Noun form gund
  1. Rewşa navkî ya pirjimar a nebinavkirî ya gund.

gundinan

Noun form gund
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a nebinavkirî ya gund.

gundine

Noun form gund
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya gund.

gundino

Noun form gund
  1. Rewşa bangkirinê ya pirjimar a gund.

gundistan

Noun
  1. Kanton, dihistan, dever, herêm Revebirî, dolivî, îdareya herî biçûk ya welatekî

gundiya

Noun form gundî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya gundî.

gundiyan

Noun form gundî
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya gundî.

gundiyeke

Noun form gundî
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya gundî.

gundiyekê

Noun form gundî
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya gundî.

gundiyekî

Noun form gundî
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya gundî.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya gundî.

gundiyê

Noun form gundî
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya gundî.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya gundî.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a gundî.

gundiyên

Noun form gundî
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya gundî.

gundiyinan

Noun form gundî
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya gundî.

gundiyine

Noun form gundî
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya gundî.

gundiyino

Noun form gundî
  1. Rewşa bangkirinê ya mê û nêr pirjimar a gundî.

gundiyî

Noun form gundî
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya gundî.

gundiyo

Noun form gundî
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr yekjimar a gundî.

gundî

Noun
  1. kesên li gundan dijîn:
  2. rûniştvanên gundekî:
  3. kesên ku ne ji mêj ve ji gundekî bar kirine bajarekî:
  4. kesên ji zihniyeta xwe ve nezan:
Noun form
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya gund:

Arabicقَرَوِيّ·قَرَوِيَّة

gundî dike

Verb form gundî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera gundî kirin.

gundî dikim

Verb form gundî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera gundî kirin.

gundî dikî

Verb form gundî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera gundî kirin.

gundîkirina

Noun form gundîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya gundîkirin.

gundîkirinek

Noun form gundîkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya gundîkirin.

gundîkirineke

Noun form gundîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya gundîkirin.

gundîkirinekê

Noun form gundîkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya gundîkirin.

gundîkirinên

Noun form gundîkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya gundîkirin.

gundî nake

Verb form gundî kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera gundî kirin.

gundî nakim

Verb form gundî kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera gundî kirin.

gundî nakî

Verb form gundî kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera gundî kirin.

gundk

Noun
  1. Guhartoyeke gundik.

gundkirina

Noun form gundkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya gundkirin.

gundkirinek

Noun form gundkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya gundkirin.

gundkirineke

Noun form gundkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya gundkirin.

gundkirinekê

Noun form gundkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya gundkirin.

gundkirinên

Noun form gundkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya gundkirin.

gundkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye gund kirin

gund nake

Verb form gund kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera gund kirin.

gund nakim

Verb form gund kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera gund kirin.

gund nakî

Verb form gund kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera gund kirin.

gundnişîn

Noun
  1. gundî, kesên ku li gundab (ne li bajaran) dijîn

gundo

Noun form gund
  1. Rewşa bangkirinê ya yekjimar a gund.

gundor

Noun
  1. Petêx, xerûze, qomî, qire, qawin, kelek
  2. fêkiyek zer û girover û şîrîn e û nêzî zebeşan e.
  3. Guhartoyeke bagurdan.

Arabicشَمَّام

gundor kirin

Verb
  1. Guhartoyeke gindor kirin.
Noun
  1. Guhartoyeke gindorkirin.