G

go – goftûgo

97 words

go

Adverb
  1. ku,
  2. girêdekek e du hevokan digihîne hev lê ti wateyê lê zêde nake.
  3. heke
Noun
  1. (tişta girovir ya pêlîstinê) Binere: gog
Verb form
  1. Formek ji lêkera "gotin".
Suffix
  1. kesa/ê yan tişta/ê ku tiştekî dibêje

Synonyms-bêj

gobel

Noun
  1. Amûrek cot e.
Adjective
  1. Guhartoyeke guhbel.

gobit

Noun
  1. gida, qût, zad, xwaremenî, bakût, zimhêr, xwirek, xurek, rizq, erzaq, xurdemenî, xurîk, xurîş

gobita

Noun form gobit
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya gobit.

gobitan

Noun form gobit
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya gobit.

gobitek

Noun form gobit
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya gobit.

gobiteke

Noun form gobit
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya gobit.

gobitekê

Noun form gobit
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya gobit.

gobitê

Noun form gobit
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya gobit.

gobitên

Noun form gobit
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya gobit.

gobitin

Noun form gobit
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya gobit.

gobitinan

Noun form gobit
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya gobit.

goc

Adjective
  1. destgiran, leşgiran, axgiran, cangiran, gangox, betî, himbil, barûte, laxerî,
  2. kesa/ê ku destên wê / wî şel û seqet in yan jî ne jêhatî û zîrek in bo karkirinê
  3. destên ku ji ber sarmayê êdî nikarin ti tiştî bigirin yan ti karî bikin

Arabicأخرق

gocbûna

Noun form gocbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya gocbûn.

gocbûnek

Noun form gocbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya gocbûn.

gocbûneke

Noun form gocbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya gocbûn.

gocbûnê

Noun form gocbûn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya gocbûn.

gocbûnên

Noun form gocbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya gocbûn.

goc dike

Verb form goc kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera goc kirin (tewandin).

goc dikim

Verb form goc kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera goc kirin (tewandin).

goc dikin

Verb form goc kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera goc kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera goc kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera goc kirin (tewandin).

goc dikî

Verb form goc kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera goc kirin (tewandin).

gocek

Noun
  1. Ji bo av xwe rind bide zeviyê, kêleka tûmanê tê gocekkirin, axê didin berê, qene ku tevahiya erdê ava xwe hilçîne.

gocika

Noun form gocik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya gocik.

gocikek

Noun form gocik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya gocik.

gocikeke

Noun form gocik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya gocik.

gocikekê

Noun form gocik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya gocik.

gocikê

Noun form gocik
  1. Rewşa çemandî ya yekjimar a binavkirî ya gocik.

gocikin

Noun form gocik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya gocik.

gockirina

Noun form gockirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya gockirin.

gockirinek

Noun form gockirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya gockirin.

gockirineke

Noun form gockirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya gockirin.

gockirinekê

Noun form gockirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya gockirin.

gockirinê

Noun form gockirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya gockirin.

gockirinên

Noun form gockirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya gockirin.

gockirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye goc kirin

goc nake

Verb form goc kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera goc kirin (tewandin).

goc nakim

Verb form goc kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera goc kirin (tewandin).

goc nakî

Verb form goc kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera goc kirin (tewandin).

goctir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra goc.

goctirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr goc.

goçavik

Meaning
  1. berçavk
  2. çavik^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

goçavk

Noun
  1. berçavk
  2. eynek, menzere, çavik^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

goçavka

Noun form goçavk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya goçavk.

goçavkan

Noun form goçavk
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya goçavk.

goçavkek

Noun form goçavk
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya goçavk.

goçavkeke

Noun form goçavk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya goçavk.

goçavkekê

Noun form goçavk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya goçavk.

goçavkê

Noun form goçavk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya goçavk.

goçavkin

Noun form goçavk
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya goçavk.

goçavkinan

Noun form goçavk
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya goçavk.

goçavkine

Noun form goçavk
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya goçavk.

goçel dike

Verb form goçel kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera goçel kirin.

goçel dikim

Verb form goçel kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera goçel kirin.

goçel dikî

Verb form goçel kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera goçel kirin.

goçelkirina

Noun form goçelkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya goçelkirin.

goçelkirinek

Noun form goçelkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya goçelkirin.

goçelkirineke

Noun form goçelkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya goçelkirin.

goçelkirinekê

Noun form goçelkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya goçelkirin.

goçelkirinên

Noun form goçelkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya goçelkirin.

goçel nake

Verb form goçel kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera goçel kirin.

goçel nakim

Verb form goçel kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera goçel kirin.

goçel nakî

Verb form goçel kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera goçel kirin.

goçik

Noun
  1. Guh.
  2. Guh; organê bihîstinê; herdu beşên leşî yên ku deng pê tên bihîstin. Ev peyv bi taybetî li herêma Dîlokê tê bikaranîn.

goçikek

Noun form goçik
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya nêr ya goçik.

goçikê

Noun form goçik
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya nêr ya goçik.

goçikên

Noun form goçik
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya nêr ya goçik.

goçke

Meaning
  1. tîş û qertîş

God forbid

Idiom
  1. Xwedê neke, Xwedê nekirî, Xudê nekit

godik

Noun
  1. sebzeyên eşkkirî, bi taybetî seî çêkirina dolme tê bikaranîn

godoş

Noun
  1. qewad, pêzeweng, desnîk, qebrax, astîk, dimbûk,
  2. kesa/ê ku leşfiroşiyê di navbera du kesan de dike,
  3. kesa/ê ku leşfiroşan digihîne leşkiran
  4. teres^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicقواد

godoşiyên

Noun form godoşî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya godoşî.

gofik

Noun
  1. zaboq, sergo, ting, guhûrgeh, gîfek, zibildan, kulîbe

gofika

Noun form gofik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya gofik.

gofît

Adjective
  1. Guhartoyeke guhfît.