K

kul – kuleyin

139 words

kul

Pronoun
  1. hemû, gişt, tev
Noun
  1. Bakterî û mîkrobên xirab ketin leşî.
  2. Birîna ku di laş de bi sedemên hundurîn şên hatiye.
  3. leng, kulek, kuloke, qot, kût, kesê ku ji sedema lingek an her du linên wî bi gospe û terabe ne, nikane bidirûstî birê biçe
  4. derd
Adjective
  1. biêş, jandar, biazar, nesax, nexweş

Arabicالتهاب·قرحة·الطاعون

Synonymsiltihab·enflamasyon·êş·jan·azar·nesaxî·nexweşî

kulab

Noun
  1. Guhartoyeke kulav.

kulafe

Adjective
  1. Yê/a ku cesaret li def nebe ku dişê an diwêre karek bike.

Arabicالجبان

Synonymskulekfireh·tirsonek·newêrok·ceban·qûnfireh

kulah

Noun
  1. kum, kulav
  2. tac, tanc, kumê serê padîşahan

kulandibe

Verb form kulandin
  1. Kesê sêyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera kulandin.

kulandibin

Verb form kulandin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera kulandin.
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera kulandin.
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera kulandin.

kulandibû

Verb form kulandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera kulandin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera kulandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera kulandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera kulandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera kulandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera kulandin.

kulandibûya

Verb form kulandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera kulandin.
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêkera kulandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêkera kulandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêkera kulandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera kulandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera kulandin.

kulandin

Verb
  1. licimandin, nicimandin, lengirandin

kulandinek

Noun form kulandin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kulandin.

kulandiye

Verb form kulandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kulandin.
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kulandin.
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker kulandin.
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kulandin.
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kulandin.
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker kulandin.

kulav

Noun
  1. kum, kulik, kulahik, şewqe, fes, dersok, cemedanî, şaşik, kefî, kevînk, serpoş,
  2. parçeyek cilan e mirov dike serê xwe (bi taybetî daku ji sarmayê bêt parastin)
  3. kitan, kepeng, xepeng, ferencî
  4. saqoyê şivanan, qapûtê şivanan, cibeyê şivanan
  5. xalî, xalîçe, berik
  6. bi taybetî çawê kulav ji mûyê lawiran,ne hirî
  7. pence, pencik, pencirk, lep, nînokên tûj yên hin heywanan

Arabicقُبَّعَة·برنيطة

kulava

Noun form kulav
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kulav.

kulavan

Noun form kulav
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kulav.

kulavdûn

Noun
  1. cûre yek gul an kulîlk an giya ye û xwerbar e

kulavek

Noun form kulav
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulav.

kulaveke

Noun form kulav
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kulav.

kulavekê

Noun form kulav
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulav.

kulavê

Noun form kulav
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kulav.

kulavên

Noun form kulav
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kulav.

kulavin

Noun form kulav
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kulav.

kulavinan

Noun form kulav
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kulav.

kulavine

Noun form kulav
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kulav.

kulavino

Noun form kulav
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kulav.

kulaviya

Noun form kulavî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kulavî.

kulavk

Noun
  1. kumik, kimik, kumên biçûk

kulavka

Noun form kulavk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kulavk.

kulavkek

Noun form kulavk
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulavk.

kulavkeke

Noun form kulavk
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kulavk.

kulavkekê

Noun form kulavk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulavk.

kulavker

Noun
  1. kulavçêker

Arabicالقلاس

kulavkera

Noun form kulavker
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kulavker.

kulavkerek

Noun form kulavker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulavker.

kulavkerin

Noun form kulavker
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kulavker.

kulavkê

Noun form kulavk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kulavk.

kulavkin

Noun form kulavk
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kulavk.

kulavok

Noun
  1. Riwekeke ku pelgên wê girin, orta xweda nêrî dide û ew nêrî tê spîkirin û xwarin.

kulavoka

Noun form kulavok
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kulavok.

kulavokek

Noun form kulavok
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kulavok.

kulb

Noun
  1. xela, birç, gava ku xwarin u dexlûdan kêm dibe u xelk hemî di mînît birçî u kêm xwarn

kulbewî

Adjective
  1. kesa/ê ku pirr dixwe, têrnexwar
  2. (lê dîsan jî têr nabe)

Synonymszikîn

kulbik

Noun
  1. kuling, qezme, tevir, qazme
  2. bîdon, dewlik

kulbika

Noun form kulbik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kulbik.

kulbikan

Noun form kulbik
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kulbik.

kulbikek

Noun form kulbik
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulbik.

kulbikeke

Noun form kulbik
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kulbik.

kulbikekê

Noun form kulbik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulbik.

kulbikê

Noun form kulbik
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kulbik.

kulbikên

Noun form kulbik
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kulbik.

kulbikin

Noun form kulbik
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kulbik.

kulbikinan

Noun form kulbik
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kulbik.

kulbûnî

Noun
  1. gurîdar, handar, sorbûnî, arandinî

kul dike

Verb form kul kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kul kirin.

kul dikim

Verb form kul kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kul kirin.

kul dikî

Verb form kul kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kul kirin.

kule

Noun
  1. torra yan perdeya yan çadira ku mirovî ji pêşûyan diparêze
  2. kesên bindest: kole, evd

Arabicناموسیة

kuleg

Noun
  1. kulek, pencere a ser xanî(ser banî), pencereya biçûk.

kulega

Noun form kuleg
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya kuleg.

kuleh

Meaning
  1. kum, kolos, kulik, kumik, kule, telik, kulav, serkulav, terlik, kuvik, kovik

kulek

Noun
  1. wêrekî, bistehî, cesaret
  2. terş, kewal, bizin yan nêrî yan karik
  3. pencere, pace, şibak, şivak
  4. rojing, boriya ku dûkêlê sopeyan tê re derdikeve derveyî xanî
Adjective
  1. Kesa/ê normal nameşe ji ber ku lingê wê / wî diêşe.
Noun form
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kul.

Arabicأَعْرَج·أَكْسَح·أَشَلّ

Synonymslinger·seqet

kuleka

Noun form kulek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya kulek.

kulekan

Noun form kulek
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya kulek.

kulek bûn

Verb
  1. seqet bûn, linger bûn, şil bûn, leng bûn, qot bûn

kulekbûna

Noun form kulekbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kulekbûn.

kulek dike

Verb form kulek kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera kulek kirin.

kulek dikim

Verb form kulek kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera kulek kirin.

kulek dikî

Verb form kulek kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera kulek kirin.

kulekek

Noun form kulek
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulek.

kulekeke

Noun form kulek
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya kulek.

kulekekê

Noun form kulek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kulek.

kulekê

Noun form kulek
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya kulek.

kulekên

Noun form kulek
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya kulek.

kulekin

Noun form kulek
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kulek.

kulekinan

Noun form kulek
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya kulek.

kulekine

Noun form kulek
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya kulek.

kulekino

Noun form kulek
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya kulek.

kulekiya

Noun form kulekî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kulekî.

kulekiyeke

Noun form kulekî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya kulekî.

kulekiyên

Noun form kulekî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kulekî.

kulekî

Noun
  1. rewşa ku kesek tê de kulek e
  2. lengî, seqetî, kûdî, qorimî, kopî, qotîk, lingerî, seqet, kêmendamî, qotbûn^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

kulekkirina

Noun form kulekkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya kulekkirin.

kulekkirinek

Noun form kulekkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kulekkirin.

kulekkirineke

Noun form kulekkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kulekkirin.

kulekkirinekê

Noun form kulekkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya kulekkirin.

kulekkirinên

Noun form kulekkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kulekkirin.

kulek nake

Verb form kulek kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kulek kirin.

kulek nakim

Verb form kulek kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kulek kirin.

kulek nakî

Verb form kulek kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera kulek kirin.

kuleşûtik

Noun
  1. beho, behok, hûk afirandiyê nîgaşî ê hov di gitî û zimanê zarokan de, ewê ku pê zarokan ditirsînin

kuleya

Noun form kule
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kule.

kuleyek

Noun form kule
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya kule.

kuleyeke

Noun form kule
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya kule.

kuleyên

Noun form kule
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya kule.

kuleyin

Noun form kule
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya kule.