Hevalo
Log in Get started

D

dûrk – dû û derman

141 words

dûrk

Noun
  1. Guhartoyeke dûrik.

dûrka

Adverb
  1. li yan ji dûr yan ber bi dûr ve

dûrker

Noun
  1. ya/ê dûr dike
  2. derker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

Arabicباین

dûrkera

Noun form dûrker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dûrker.

dûrkeran

Noun form dûrker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya dûrker.

dûrkerek

Noun form dûrker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dûrker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya dûrker.

dûrkereke

Noun form dûrker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dûrker.

dûrkerekê

Noun form dûrker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dûrker.

dûrkerekî

Noun form dûrker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya dûrker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya dûrker.

dûrkerê

Noun form dûrker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya dûrker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dûrker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a dûrker.

dûrkerên

Noun form dûrker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya dûrker.

dûrkerin

Noun form dûrker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya dûrker.

dûrkerinan

Noun form dûrker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya dûrker.

dûrkerine

Noun form dûrker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya dûrker.

dûrkerî

Noun form dûrker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya dûrker.

dûrkero

Noun form dûrker
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya dûrker.

dûr ketin

Verb
  1. Çûn dûr, gihiştin dûr, qewirîn,
  2. ber bi cihekê dûr çûn
Noun
  1. Mezinbûn yan firehbûna delîve di navbera tiştan yan kesan da.

Arabicابتعاد·التجافي·الجفـــاء·النزوح·النفار·نضب

dûrketina

Noun form dûrketin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya dûrketin.

dûrketî

Adjective
  1. Binêre dûr.

Arabicالناب

dûr kevtin

Verb
  1. Guhartoyeke dûr ketin.
Noun
  1. Guhartoyeke dûrketin.

dûr kirin

Verb
  1. dûr xistin, dûr mayîn, nehiştin li cem, nehêlan li def, ji def birin
Noun
  1. ji hev dûr kirin, ji hev dûr xistin, dûrxistin, ji hev dane paş, jêk cudakirin

Arabicبعد·استقصى·ودع·نفى·الإبعاد·الإزاحة·الإستبعاد·الإقصاء·إسحاق·التبعید·التجنیب·التنحیة·الدفع·المباعدة

dûrkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye dûr kirin

Arabicداحر·دحور·مستبعد

dûr man

Verb
  1. dûr rawestîn, dûr sekinîn
Noun
  1. dûrbûn

dûrmana

Noun form dûrman
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûrman.

dûr nake

Verb form dûr kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûr kirin (tewandin).

dûr nakim

Verb form dûr kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûr kirin (tewandin).

dûr nakî

Verb form dûr kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûr kirin (tewandin).

dûroj

Noun
  1. siberoj

Arabicمُسْتَقْبَل

dûrr

Noun
  1. Ji bo guhertoya rastnivîsî binêre dur.

dûrşer

Adjective
  1. şernexwaz, kesê ku ji şer û dewan dûr disekine, kesê ku tevlî lêdan û pevçûnan nabe.

dûrtir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra dûr.

dûrû

Adjective
  1. Guhartoyeke durû.

dûr û dirêj

Adjective
  1. Guhartoyeke dûrûdirêj.
  2. gelek dirêj, demdirêj

dûrveker

Noun
  1. derker, dûrker, qewirîner, dijber, rikeber

dûrwelatî

Noun
  1. biyanistan, xurbet, xerîbî, sirgûn, mişextî, awaretî, derbiderî, biyanistan, dûrwelatî, sergom, diyaspora,
  2. cihê ku ne war û welatê mirovî bi xwe ye,
  3. dûrbûna ji war û welatê xwe
  4. koçberî, penaberî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

dûr xistin

Verb
  1. Jê dûr kirin, birin dûr, şandin dûr, hinartin dûr, qewirandin, derxistin, dûr kirin, qewitandin, derkirin.
Noun
  1. dûrkirin

Arabicأبعد·الابتعاد·ابعاد·اقصاء

dûryiya

Noun form dûryî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûryî.

dûst

Noun
  1. Guhartoyeke dost.

dûş

Noun
  1. Henefa ku ava wê ji serî de bi leşê mirovî de dirije daku leşî bişo.
  2. Şûştina leşê xwe li ber wê henefê.

Arabicدوش

dûşa

Noun form dûş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya dûş.

dûşan

Noun form dûş
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya dûş.

dûşdar

Adjective
  1. alîgir, piştevan, piştvan, layengir, terefdar
  2. piştgir, piştvanek, parêzmend, piştdar, parêzker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

dûşdarî

Noun
  1. piştevanî, piştvanî, layengirî, terefdarî
  2. piştvanekî, piştgirî, pîberî, alîkarî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

dûş dike

Verb form dûş kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera dûş kirin (tewandin).

dûş dikim

Verb form dûş kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera dûş kirin (tewandin).

dûş dikin

Verb form dûş kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera dûş kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera dûş kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera dûş kirin (tewandin).

dûş dikî

Verb form dûş kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera dûş kirin (tewandin).

dûşek

Noun form dûş
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dûş.

dûşeke

Noun form dûş
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya dûş.

dûşekê

Noun form dûş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dûş.

dûşê

Noun form dûş
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dûş.

dûşên

Noun form dûş
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya dûş.

dûşin

Noun form dûş
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya dûş.

dûşinan

Noun form dûş
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya dûş.

dûşine

Noun form dûş
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya dûş.

dûşino

Noun form dûş
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya dûş.

dûşiya

Noun form dûşî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûşî.

dûşiyên

Noun form dûşî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dûşî.

dûşîze

Noun
  1. zerî, keçik, canik, sitî
  2. (ya ku hê şû nekiriye)

dûşkirina

Noun form dûşkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya dûşkirin.

dûşkirinek

Noun form dûşkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya dûşkirin.

dûşkirineke

Noun form dûşkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya dûşkirin.

dûşkirinekê

Noun form dûşkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya dûşkirin.

dûşkirinê

Noun form dûşkirin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dûşkirin.

dûşkirinên

Noun form dûşkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dûşkirin.

dûş nake

Verb form dûş kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûş kirin (tewandin).

dûş nakim

Verb form dûş kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûş kirin (tewandin).

dûş nakî

Verb form dûş kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûş kirin (tewandin).

dûtin

Verb
  1. seyandin, ceyirandin, mole kirin, sewax kirin, malandin, seyinandin, delikandin, molekirin

dûtina

Noun form dûtin
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûtin.

dûtinek

Noun form dûtin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya dûtin.

dûtiya

Noun form dûtî
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûtî.

dûtî

Noun
  1. seyandî, ceyirandî, sewaxkirî, vemalandî, hilçandî, çikandî, çikûrandî