Hevalo
Log in Get started

D

dûpaşk – dûrîtî

132 words

dûpişk

Noun
  1. Heywanek adî yê heşt-ling û jehrewî ye, dorpî.
  2. Komek stêran e.
  3. Bircek ku dikeve navbera mehên kewçer û sarmawazê yan sarmawaz û berfanbarê.
Meaning
  1. Guhartoyeke dûpişk.

Arabicعَقْرَب

dûpişka

Noun form dûpişk
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya dûpişk.

dûpişkek

Noun form dûpişk
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya dûpişk.

dûpişkeke

Noun form dûpişk
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya dûpişk.

dûpişkê

Noun form dûpişk
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dûpişk.

dûpişkên

Noun form dûpişk
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dûpişk.

dûr

Adjective
  1. Ne nêzîk, ne nêz; cihê ku bo gihiştina wî divê mirov rêyeke dirêj biçe.

Soranidûr

Arabicبَعِيد

dû ra

Adverb
  1. Guhartoyeke dûre.

dûrahiya

Noun form dûrahî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya dûrahî.

dûrahiyeke

Noun form dûrahî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya dûrahî.

dûrahiyên

Noun form dûrahî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dûrahî.

dûrahî

Noun
  1. dûrbûn
  2. mesafe, mewda, dîstans,
  3. dirêjahiya navbera ku deran anku cihan

Arabicمسافة·البطحة·البوص·العادیة·الغرب

dûraqil

Adjective
  1. Guhartoyeke dûrî aqil.

dûravî

Adjective
  1. Giya û jîndarên ku li bejahiyên bê av dijîn.

Synonymsbejî

dûr bike

Verb form
  1. Forma dema fermanî ya yekjimar ya dûr kirin.

dûr bikin

Verb form
  1. Forma dema fermanî ya pirjimar ya dûr kirin.

dûrbîn

Noun
  1. amûrek e ku mirov dide ber çavên xwe bo dîtina dûr
Adjective
  1. kesa/ê dikare planên xwe bo rojên bên bike
  2. kesa/ê li gor berjewendiyên demdirêj planên xwe datîne

Arabicالمرقب·المنظار·المنظرة·الناظورة·حدید·طامح

dûrbîna

Noun form dûrbîn
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya dûrbîn.

dûrbînek

Noun form dûrbîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dûrbîn.

dûrbînê

Noun form dûrbîn
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dûrbîn.

dûrbînin

Noun form dûrbîn
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya dûrbîn.

dûrbînî

Noun
  1. rewşa dûrbînbûnê
  2. kêmasiyek (qisûr) çav mirov tiştên dûr dibîne lê yên nezik baş nabîne,hîpermetrop
  3. jîrî, pêşbînî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

dûr çûn

Verb
  1. dûr ketin
Noun
  1. Binêre dûr.

Arabicطس

dûrd

Meaning
  1. arava ku dadirive binê tiştê avî; torte

dûrdana

Noun form dûrdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûrdan.

dûrdest

Adjective
  1. perîferî, veder, varê, avarê, dûr, marjînal, îzole, ne berdest

dûrdesta

Noun form dûrdest
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya dûrdest.

dûrdestek

Noun form dûrdest
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dûrdest.

dûrdestê

Noun form dûrdest
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dûrdest.

dûrdestin

Noun form dûrdest
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya dûrdest.

dûr dibim

Verb form
  1. Forma dema niha ya kesê yekem a yekjimar ya dûr bûn.

dûr dike

Verb form dûr kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera dûr kirin (tewandin).

dûr dikin

Verb form dûr kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera dûr kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera dûr kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera dûr kirin (tewandin).

dûr dirêj

Noun
  1. bi dorfireyî, bi dûvdirêjî, dûvdirêjk

dûr dirêja

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûr dirêj.

dûrebîn

Verb
  1. xwedîferaset
  2. alava ku dûriyê nezîk nîşan dide

dûre dikin

Verb form dûre kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera dûre kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera dûre kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera dûre kirin (tewandin).

dûredûr

Adjective
  1. pirr wêde, pirr zêde, ji dûr ve

dûre kirin

Verb
  1. gîro kirin, qedexe kirin, hînan der
  2. avetin

dûre nake

Verb form dûre kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûre kirin (tewandin).

dûre nakim

Verb form dûre kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûre kirin (tewandin).

dûre nakî

Verb form dûre kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dûre kirin (tewandin).

dûrendîş

Meaning
  1. degel, bibesîret, xweybasîret, dûrbîn

dûr e, nûr e

Proverb
  1. dema mirov ji hevdû dûr bin tim bi hisretin ku hev dû bibînin û her tim ji hevdû hez dikin. lê dema ku mirovhertim li ba havdû be mirov di demeke kin de ji hevdû sar dibe.

dûresaz

Noun
  1. Amûrê ku mirov pê amûreke din ji dûrî ve bi rê dibe

dûreşer

Adjective
  1. şernexwaz, kesê ku ji şer û dewan dûr disekine, kesê ku tevlî lêdan û pevçûnan nabe.

dûrê can be

Idiom
  1. dûrê canê te be, pizik û birîn çavê wî karkiribûn

dû rêçê ketin

Idiom
  1. miraz here dû rêçê bike, gelo nizanim rast dibêje an na, esse hîn bibe û paş de vegere were

dûrê gotina

Idiom
  1. dûrê gotina be, tiştên pir neçê li wira qewimîn

dûrgeh

Noun
  1. Devera di avê de (bi taybetî di deryayekê de), devera ku li her aliyê wê av heye.

Arabicجَزِيرَة

Synonymsgirav·cizîre

dûrgeha

Noun form dûrgeh
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûrgeh.

dûrgehên

Noun form dûrgeh
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dûrgeh.

dûrgera

Noun form dûrger
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya dûrger.

dûrik

Noun
  1. stiran, kilam, goranî,
  2. gotinên li gel muzîkê tên gotin
  3. (curek nanî) Binêre dorik.

dûrikiyên

Noun form dûrikî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dûrikî.

dûriya

Noun form dûrî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya dûrî.

dûriyeke

Noun form dûrî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya dûrî.

dûriyên

Noun form dûrî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dûrî.

dûrî

Noun
  1. dûrbûn, ne nêzîkî
  2. mesafe, dîstans, dirêjiya navbera du cihan

Arabicالبعد·البون·البین·الحواذ·الزحزح·الزورة·السیفة·الشحط·الشطاط·الشطاطة·الشطر·الشظاف·الشقة·الشمم·الشوهة·العداء·العران·المنتزح·المنتسأ·النطو·النوى·الهوب·بعاد·نضوب

dûrî aqil

Adjective
  1. dûraqil, gewc, batil, ne mantiqî, ne lojîk, ne beraqil, ne aqilane,
  2. absûrd, tişta/ê ku dijî eqilî ye,
  3. tişta/ê aqilê selîm nikare bipejirîne
  4. beredayî, berbad, pûç, bêbingeh, şaş, çewt, xelet
  5. axiftin an jî reftarkirineka bêaqilane

dûrî aqiltir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra dûrî aqil.

dûrî çava dûrî dila ye

Proverb
  1. ev jî berevajî gotina “dûr e nûr e” ku mirov her ku ji hev dû bi dûr bikeve hêdî hêdî mirov hevdû ji bîr dike.