D

Derkar – dermalino

121 words

Derkar

Proper noun
  1. navçeyek e li Zaxoyê

derke

Noun
  1. Guhartoyeke derî.

derkeftin

Verb
  1. Guhartoyeke derketin.
Noun
  1. Guhartoyeke derketin.

derkenar

Adverb
  1. li rexekî, li aliyekî

Arabicجانبا

derker

Noun
  1. ya/ê der dike
  2. eksklusîv, demar, bêparker, dûrker^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

derkera

Noun form derker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya derker.

derkeran

Noun form derker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya derker.

derkerek

Noun form derker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya derker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya derker.

derkereke

Noun form derker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya derker.

derkerekê

Noun form derker
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya derker.

derkerekî

Noun form derker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya derker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya derker.

derkerê

Noun form derker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya derker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya derker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a derker.

derkerên

Noun form derker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya derker.

derkerin

Noun form derker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya derker.

derkerinan

Noun form derker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya derker.

derkerine

Noun form derker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya derker.

derkerino

Noun form derker
  1. Rewşa bangkirinê ya mê û nêr pirjimar a derker.

derkerî

Noun form derker
  1. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya derker.

derkero

Noun form derker
  1. Rewşa bangkirinê ya nêr a yekjimar ya derker.

der-ket-

Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema borî ji lêkera derketin (tewandin).
Verb form
  1. rehê demên borî ji lêkera derketin

Soraniderkewt

Arabicأطلع·أفاض·أهـل·تملس·زخر·صبأ·صمأ·طر·عهن·فاض·فطر

Synonymsder-kev-

der ketin

Verb
  1. Guhartoyeke derketin.
  2. Çûn derve yan hatin derve, derçûn.
  3. Belav bûn, çap bûn, hatin weşandin.
  4. Diyar bûn, xuya bûn, eşkere bûn, hatin zanîn.
Noun
  1. Çûn derve yan hatin derve, derçûn.
  2. Belavbûn, çapbûn, hatin weşandin.

Arabicخَرَجَ

Synonymsderçûn·(w1, w2)

derketina

Noun form derketin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya derketin.

derketin çiya

Idiom
  1. bûn gerîla / pêşmerge / têkoşer / serhilder / berxweder
  2. ji bajarekî yan gundekî derketin û çûn gerîna li serê çiyayan

derketin dera

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya derketin der.

derketinek

Noun form derketin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya derketin.

derketineke

Noun form derketin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya derketin.

derketinê

Noun form derketin
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya derketin.

derketinên

Noun form derketin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya derketin.

derketin holê

Verb
  1. eşkerebûn, hatin holê, hatin pê, kifş bûn, pêk hatin, qewimîn, bûyerîn, der ketin

derketin meydanê

Verb
  1. Tiştekî bidizî eyan bûn.
  2. Ji bo tekoşîn û dozê derketin qadê.

derketin sera

Noun form
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya derketin ser.

derketin sibê

Idiom
  1. bavê min bedhal e, dixtor dibêje ew dernakeve sibê

derketî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye derketin

Arabicالقرحان·بازغ·منبعث

der-kev-

Rehekî lêkerê
  1. Rehê dema niha ji lêkera derketin (tewandin).

Synonymsder-ket-

derkevtin

Verb
  1. Guhartoyeke derketin.
Noun
  1. Guhartoyeke derketin.

derkewtin

Verb
  1. Guhartoyeke derketin.
Noun
  1. Guhartoyeke derketin.

derkir

Meaning
  1. derkirî, handerê derkirinê, livika derkirinê, endamê derkirinê

der kirin

Verb
  1. derxistin
  2. qewirandin, cehimandin
  3. (da ku kêma birînê bikişe) qul kirin
  4. (da ku mebest diyar bibin) serê karekî/ axaftinekê vekirin
  5. avêtin derve, birin derê, derxistin, nehêlan li hindir bimîne:
  6. belav kirin, weşandin, çap kirin
Noun
  1. avêtin derve, birin derê, bi zorê ji derekê derkirin, nehêlan li hindir bimîne
  2. belavkirin, weşandin, çapkirin

Arabicالإصدار·التطرید

Synonymsderxistin

derkirina

Noun form derkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya derkirin.

derkirinek

Noun form derkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya derkirin.

derkirineke

Noun form derkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya derkirin.

derkirinên

Noun form derkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya derkirin.

derkirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye derkirin

derlêk

Conjunction
  1. ger e, gerek e,pêwîst e,divê

derling

Noun
  1. Herdu parçeyên şelwalî yan derpî yên ku her yek cihê lingekî ye.

Synonymsşingêl

derlinga

Noun form derling
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya derling.

derlingan

Noun form derling
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya derling.

derlingek

Noun form derling
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya derling.

derlingeke

Noun form derling
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya derling.

derlingekê

Noun form derling
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya derling.

derlingê

Noun form derling
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya derling.

derlingin

Noun form derling
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya derling.

derlinginan

Noun form derling
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya derling.

derlingine

Noun form derling
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya derling.

derlîstik

Noun
  1. playoff, jêlîstin, derlîstin, jêlîstik

derlîstin

Noun
  1. playoff, jêlîstin, jêlîstik, derlîstik

dermaf

Adverb
  1. derheq, derbare, nizbet, sebaret
  2. li ser^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

der mafê

Meaning
  1. derbarê, der heqê, di heqê, sebaret, derheqê, li ser

dermala

Noun form dermal
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a binavkirî ya dermal.

dermalan

Noun form dermal
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya dermal.

dermale

Noun
  1. Heywanên mîna çêlek, golik an mih yên ku li derê malê girê didin û baş wî xwedî dikin da qelew bibe û li payîzê ser jê bikin.
  2. ew pareye yê ku hikûmet li zankoyê dide qutabiyan

Arabicمسمن

Synonymsribêtekirî

dermale dikin

Verb form dermale kirin
  1. Kesê yekem pirjimar dema niha ji lêkera dermale kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dema niha ji lêkera dermale kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêkera dermale kirin (tewandin).

dermalek

Noun form dermal
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dermal.

dermaleke

Noun form dermal
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar a nebinavkirî ya dermal.

dermalekê

Noun form dermal
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dermal.

dermalekirî

Adjective
  1. ya / yê ku hatiye dermale kirin, qelewkirî, ribêtekirî, xwedîkirî bo qelewbûnê

Synonymsribêtekirî

dermalê

Noun form dermal
  1. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dermal.

dermalên

Noun form dermal
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a binavkirî ya dermal.

dermalin

Noun form dermal
  1. Rewşa navkî ya mê ya pirjimar a nebinavkirî ya dermal.

dermalinan

Noun form dermal
  1. Rewşa çemandî ya mê a pirjimar a nebinavkirî ya dermal.

dermaline

Noun form dermal
  1. Rewşa îzafeyî ya pirjimar a nebinavkirî ya dermal.

dermalino

Noun form dermal
  1. Rewşa bangkirinê ya mê ya pirjimar ya dermal.