D

dîn – dînbûyî

108 words

dîn

Verb
  1. Guhartoyeke dîtin.
Noun
  1. Bîr û baweriyên mirovan li ser hindê ka dinya û mirov çawan çêbûye û Xwedê yan xweda çawan in û têkiliyên Wî yan wan û mirovan çawan in
  2. dên, dêhn, dihn, bal, mereq, serinc, enteres
Adjective
  1. kesa/ê bêaqil, bêhiş, bêmejî
  2. har, netebitî

Arabicدِين·مَجْنُون·مَخْبُول·مَسْعُور·أَحْمَق

Synonymsayîn·bawerî·ol·peristkarî·diyanet·şeyda·şêt·dîwane

dîna

Noun form dîn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya dîn.

dînamîk

Noun
  1. dînamîzm
Adjective
  1. guherbar, tişta/ê yan kesa/ê ku dikare biguhere û xwe adapteyî rewşa pêdivî bike
  2. xurt, bihêz, hêzdar, qayîm
  3. aktîv, çalak

dînamîkbûna

Noun form dînamîkbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya dînamîkbûn.

dînamîkbûnek

Noun form dînamîkbûn
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya dînamîkbûn.

dînamîkbûnên

Noun form dînamîkbûn
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dînamîkbûn.

dînamîk dike

Verb form dînamîk kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera dînamîk kirin.

dînamîk dikim

Verb form dînamîk kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera dînamîk kirin.

dînamîk dikî

Verb form dînamîk kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera dînamîk kirin.

dînamîkkirina

Noun form dînamîkkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya dînamîkkirin.

dînamîkkirinek

Noun form dînamîkkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya dînamîkkirin.

dînamîkkirineke

Noun form dînamîkkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya dînamîkkirin.

dînamîkkirinekê

Noun form dînamîkkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya dînamîkkirin.

dînamîkkirinên

Noun form dînamîkkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dînamîkkirin.

dînamîk nake

Verb form dînamîk kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dînamîk kirin.

dînamîk nakim

Verb form dînamîk kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dînamîk kirin.

dînamîk nakî

Verb form dînamîk kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dînamîk kirin.

dînamît

Noun
  1. hin cûn teqemeniyên xurt in

Arabicديناميت

dînamît dike

Verb form dînamît kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ji lêkera dînamît kirin.

dînamît dikim

Verb form dînamît kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ji lêkera dînamît kirin.

dînamît dikî

Verb form dînamît kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ji lêkera dînamît kirin.

dînamîtkerek

Noun form dînamîtker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya dînamîtker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya dînamîtker.

dînamîtkerekî

Noun form dînamîtker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya dînamîtker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya dînamîtker.

dînamîtkerê

Noun form dînamîtker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya dînamîtker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya dînamîtker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a dînamîtker.

dînamîtkirina

Noun form dînamîtkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya dînamîtkirin.

dînamîtkirinek

Noun form dînamîtkirin
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya dînamîtkirin.

dînamîtkirineke

Noun form dînamîtkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya dînamîtkirin.

dînamîtkirinekê

Noun form dînamîtkirin
  1. Rewşa çemandî ya nebinavkirî ya yekjimar ya dînamîtkirin.

dînamîtkirinên

Noun form dînamîtkirin
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dînamîtkirin.

dînamît nake

Verb form dînamît kirin
  1. Kesê sêyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dînamît kirin.

dînamît nakim

Verb form dînamît kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dînamît kirin.

dînamît nakî

Verb form dînamît kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera dînamît kirin.

dînan

Noun form dîn
  1. Rewşa çemandî ya pirjimar a binavkirî ya dîn.

dînane

Adjective
  1. gêjane, bêaqilane

dînanî

Noun
  1. dînayî, dînî, dînîtî, dîntî, beng, nehişîbûn, bengîtatî, bengîtî, dînetî, harayî, harbûn, harî, hartî, sefêktî, sefêktî

dînan ji ber tatan bar kirin

Idiom
  1. kesên dîn ji xwe dîn in û tu dikarî li gor rastîya wan tevbigerî lê ji ber ku tat xwe dîn qebûl nakin û tu nikarî gotinan bi wan bidî fêm kirin bi wan re îdarekirin gelek zehmet e

dînar

Noun
  1. navê pareyê hin welatan e
  2. (wek: Iraq, Kuwêt, Urdin, Cezayîr, Lîbya, Yemen, Sûdan, Tunîsya, Sirbistan, Makedonya)
  3. li Îranê 100 dînar dibin yek riyal

Arabicدينار·السكي·العین·المنقوش

dînariyên

Noun form dînarî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya mê ya dînarî.

dînastiya

Noun form dînastî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya mê ya dînastî.

dînastî

Noun
  1. bavik, xelekek qiralên li pey hev yên ji eynî binemalê

dînatî

Noun
  1. sewsbûn, dîne kîtî, şêtî

Arabicالجنون·الرعونة·الشعاف·الشفعة·الشماقة·الطائف·الطیف·العـرض·الفتــنة·الهمز·الیهم·خلاطة

dînayî

Noun
  1. dînanî, dînî, dînîtî, dîntî, beng, nehişîbûn, bengîtatî, bengîtî, dînetî, harayî, harbûn, harî, hartî, sefêktî, sefêktî

dînber

Meaning
  1. ya/yê ko dînê mirovî dibe, mirovî dike kafir

dîn berfireh

Idiom
  1. wergirtin u razîbûn bi kesê beramber bi nermî u bi sanahî

dîn bike

Verb form
  1. Forma dema fermanî ya yekjimar ya dîn kirin.

dîn bikin

Verb form
  1. Forma dema fermanî ya pirjimar ya dîn kirin.