B

bawefa – bawesîrî

148 words

bawefa

Adjective
  1. dilsoz, wefadar, biwefa

bawek

Noun form baw
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya baw.

baweke

Noun form baw
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya baw.

bawer

Noun
  1. Kesê bawerî heye, kesê ku bawer dike.
Proper noun
  1. Navekî lawan e.

bawerandibe

Verb form bawerandin
  1. Kesê sêyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera bawerandin (tewandin).

bawerandibin

Verb form bawerandin
  1. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera bawerandin (tewandin).
  2. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera bawerandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera bawerandin (tewandin).

bawerandibû

Verb form bawerandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêkera bawerandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera bawerandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêkera bawerandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera bawerandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera bawerandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêkera bawerandin (tewandin).

bawerandibûya

Verb form bawerandin
  1. Kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêkera bawerandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêkera bawerandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêkera bawerandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêkera bawerandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera bawerandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêkera bawerandin (tewandin).

bawerandin

Verb
  1. pê dan bawerkirin
Noun
  1. pê dan bawerkirin

bawerandiye

Verb form bawerandin
  1. Kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker bawerandin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker bawerandin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker bawerandin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker bawerandin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker bawerandin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker bawerandin (tewandin).

bawerbar

Adjective
  1. berbawer, tişta/ê ku tê bawerkirin yan dikare bêt bawerkirin

bawerbarî

Noun
  1. rewşa bawerbarbûnê, mitmaneyî

Arabicمصداقية·موثوقية

bawerbartir

Adjective form
  1. Forma komparatîv ji rengdêra bawerbar.

bawerbartirîn

Adjective form
  1. Forma sûperlatîvê ji rengdêr bawerbar.

bawer bike

Verb form bawer kirin
  1. kesê sêyem yekjimar dema bê ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem yekjimar forma fermanî ji lêker bawer kirin

bawer bikin

Verb form bawer kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema bê ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema bê ji lêker bawer kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema bê ji lêker bawer kirin
  4. kesê duyem pirjimar fermanî ji lêker bawer kirin

bawer bikira

Verb form bawer kirin
  1. kesê yekem yekjimar merciya borî I ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem yekjimar merciya borî I ji lêker bawer kirin
  3. kesê sêyem yekjimar merciya borî I ji lêker bawer kirin
  4. kesê yekem pirrjimar merciya borî I ji lêker bawer kirin
  5. kesê duyem pirrjimar merciya borî I ji lêker bawer kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar merciya borî I ji lêker bawer kirin

bawer bûn

Verb
  1. Bi awayekî xurt fikirîn

Arabicابتاع·اعتقد

Bawerd

Proper noun
  1. Navekî lawan e.

bawerdar

Adjective
  1. bawermend, dilbawer, xudanbawer, îmandar, mûmin

Arabicالمؤمن

bawer dikin

Verb form bawer kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema niha ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema niha ji lêker bawer kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema niha ji lêker bawer kirin

bawer dikir

Verb form bawer kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya berdest ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya berdest ji lêker bawer kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya berdest ji lêker bawer kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya berdest ji lêker bawer kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya berdest ji lêker bawer kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya berdest ji lêker bawer kirin

bawergeh

Noun
  1. ol, bawerî, bawer, rageh, rêgeh, dîn, ayinra

bawergehek

Noun form bawergeh
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya bawergeh.

baweritî

Noun
  1. fîdeîzm, îmaniye
  2. bawerîtî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

baweriya

Noun form bawerî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya yekjimar ya bawerî.

baweriyeke

Noun form bawerî
  1. Rewşa îzafeyî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya bawerî.

baweriyên

Noun form bawerî
  1. Rewşa îzafeyî ya binavkirî ya pirjimar ya bawerî.

bawerî

Noun
  1. fikirkirin ku tiştek rast e:
  2. fikirkirin ku mirovek yan tiştek baş e yan bikêr e:

Arabicاِعْتِقَاد·ثِقَة

bawerî anîn

Verb
  1. demê dil û aqilê mirovî ji kesekî an jî olekê an jî hizirekê re bawer dibe
Noun
  1. jêreyeqînbûn, qebûlkirina tiştek yê heyî yan raste, bi dil û aqilê xwe îmanbûn

Arabicآمن·الايمان

bawerîdana

Noun form bawerîdan
  1. Rewşa îzafeyî ya yekjimar ya mê ya bawerîdan.

bawerîdanek

Noun form bawerîdan
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya bawerîdan.

bawerî pê anîn

Verb
  1. Pê ewle bûn, bi kesek an jî bi tiştek bawer kirin, pişt bi kesekî/ê an jî axiftina wan bestin.

Arabicامن·صدق·إستأمان

bawerîtî

Noun
  1. fîdeîzm
  2. baweritî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

bawerkar

Noun
  1. bawerker, bawerdar, bawermend, oldar

bawerkarek

Noun form bawerkar
  1. Rewşa navkî ya nebinavkirî ya yekjimar ya mê ya bawerkar.

bawerker

Noun
  1. ya/ê bawer dike
  2. ewledêr, bawerdar, bawermend, oldar, bawerdêr, xwedanas, dîndar, ayîndar^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

bawerkera

Noun form bawerker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya bawerker.

bawerkeran

Noun form bawerker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya bawerker.

bawerkerek

Noun form bawerker
  1. Rewşa navkî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bawerker.
  2. Rewşa navkî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya bawerker.

bawerkereke

Noun form bawerker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê ya yekjimar a nebinavkirî ya bawerker.

bawerkerekî

Noun form bawerker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya bawerker.
  2. Rewşa çemandî ya nêr a yekjimar a nebinavkirî ya bawerker.

bawerkerê

Noun form bawerker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a yekjimar a binavkirî ya bawerker.
  2. Rewşa çemandî ya mê ya yekjimar a binavkirî ya bawerker.
  3. Rewşa bangkirinê ya mê yekjimar a bawerker.

bawerkerên

Noun form bawerker
  1. Rewşa îzafeyî ya mê û nêr a pirjimar a binavkirî ya bawerker.

bawerkerin

Noun form bawerker
  1. Rewşa navkî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya bawerker.

bawerkerinan

Noun form bawerker
  1. Rewşa çemandî ya mê û nêr a pirjimar a nebinavkirî ya bawerker.

bawerkerine

Noun form bawerker
  1. Rewşa îzafeyî ya nêr a pirjimar a nebinavkirî ya bawerker.

bawerkerî

Noun
  1. bawerdêrî
  2. ewledêrî^([Ev rêz ji aliyê botê ve lê hatiye zêdekirin, ji kerema xwe re kontrol bike!].)

bawer kiribe

Verb form bawer kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera bawer kirin (tewandin).
  2. Kesê duyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera bawer kirin (tewandin).
  3. Kesê sêyem yekjimar dahatiya pêş ji lêkera bawer kirin (tewandin).
  4. Kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera bawer kirin (tewandin).
  5. Kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera bawer kirin (tewandin).
  6. Kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêkera bawer kirin (tewandin).

bawer kiribin

Verb form bawer kirin
  1. kesê yekem pirjimar dahatiya pêş ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem pirjimar dahatiya pêş ji lêker bawer kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dahatiya pêş ji lêker bawer kirin

bawer kiribû

Verb form bawer kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûr ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûr ji lêker bawer kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûr ji lêker bawer kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûr ji lêker bawer kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûr ji lêker bawer kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr ji lêker bawer kirin

bawer kiribûye

Verb form bawer kirin
  1. kesê yekem yekjimar merciya borî II ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem yekjimar merciya borî II ji lêker bawer kirin
  3. kesê sêyem yekjimar merciya borî II ji lêker bawer kirin
  4. kesê yekem pirrjimar merciya borî II ji lêker bawer kirin
  5. kesê duyem pirrjimar merciya borî II ji lêker bawer kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar merciya borî II ji lêker bawer kirin

bawer kirin

Verb
  1. bawerî bi yekî an ji tiştekî anîn:
  2. Bawer dikim ku em ê bi ser bikevin.
  3. Bawer nakî ku ew dê were?
  4. bawerî hebûn, îman hebûn, dîndar bûn:
  5. Ew bawer dike ku Xwedê heye.

Soranibawer kirdin

Arabicصَدَّقَ

bawer kiriye

Verb form bawer kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûdar ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker bawer kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar ji lêker bawer kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker bawer kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker bawer kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar ji lêker bawer kirin

bawermend

Noun
  1. Kesên ku bawerî bi tiştekî (bi taybetî bi dînekî anku olekî) heye.

Arabicمؤمن

bawermendî

Noun
  1. rewşa bawermendbûnê

Arabicايمان·دين·اعتقاد·معتقد

bawer nakim

Verb form bawer kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema niha ya neyînî ji lêkera bawer kirin (tewandin).

bawer nakin

Verb form bawer kirin
  1. kesê yekem pirrjimar dema niha neyînî ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem pirrjimar dema niha neyînî ji lêker bawer kirin
  3. kesê sêyem pirrjimar dema niha neyînî ji lêker bawer kirin

bawername

Noun
  1. şehade, dîploma, sertîfîkat
  2. doktora

Arabicالشهادة

bawernasî

Noun
  1. zanisteke dihêt bikaranîn ji bu nasîna Xwedê

bawer nedikir

Verb form bawer kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya berdest neyînî ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya berdest neyînî ji lêker bawer kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya berdest neyînî ji lêker bawer kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya berdest neyînî ji lêker bawer kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya berdest neyînî ji lêker bawer kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya berdest neyînî ji lêker bawer kirin

bawer neke

Verb form bawer kirin
  1. kesê sêyem yekjimar dema bê neyînî ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem yekjimar fermanî neyînî ji lêker bawer kirin

bawer nekim

Verb form bawer kirin
  1. Kesê yekem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera bawer kirin (tewandin).

bawer nekin

Verb form bawer kirin
  1. kesê yekem pirjimar dema bê neyînî ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem pirjimar dema bê neyînî ji lêker bawer kirin
  3. kesê sêyem pirjimar dema bê neyînî ji lêker bawer kirin
  4. kesê duyem pirjimar forma fermanî neyînî ji lêker bawer kirin

bawer nekir

Verb form bawer kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya sade neyînî ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya sade neyînî ji lêker bawer kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya sade neyînî ji lêker bawer kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya sade neyînî ji lêker bawer kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya sade neyînî ji lêker bawer kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya sade neyînî ji lêker bawer kirin

bawer nekira

Verb form bawer kirin
  1. kesê yekem yekjimar merciya borî I neyînî ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem yekjimar merciya borî I neyînî ji lêker bawer kirin
  3. kesê sêyem yekjimar merciya borî I jneyînî i lêker bawer kirin
  4. kesê yekem pirrjimar merciya borî I neyînî ji lêker bawer kirin
  5. kesê duyem pirrjimar merciya borî I neyînî ji lêker bawer kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar merciya borî I neyînî ji lêker bawer kirin

bawer nekiribû

Verb form bawer kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûr neyînî ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûr neyînî ji lêker bawer kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûr neyînî ji lêker bawer kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûr neyînî ji lêker bawer kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûr neyînî ji lêker bawer kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûr neyînî ji lêker bawer kirin

bawer nekiribûya

Verb form bawer kirin
  1. kesê yekem yekjimar merciya borî II neyînî ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem yekjimar merciya borî II neyînî ji lêker bawer kirin
  3. kesê sêyem yekjimar merciya borî II neyînî ji lêker bawer kirin
  4. kesê yekem pirrjimar merciya borî II neyînî ji lêker bawer kirin
  5. kesê duyem pirrjimar merciya borî II neyînî ji lêker bawer kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar merciya borî II neyînî ji lêker bawer kirin

bawer nekiriye

Verb form bawer kirin
  1. kesê yekem yekjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker bawer kirin
  2. kesê duyem yekjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker bawer kirin
  3. kesê sêyem yekjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker bawer kirin
  4. kesê yekem pirrjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker bawer kirin
  5. kesê duyem pirrjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker bawer kirin
  6. kesê sêyem pirrjimar raboriya dûdar neyînî ji lêker bawer kirin

bawer nekî

Verb form bawer kirin
  1. Kesê duyem yekjimar dema bê ya neyînî ji lêkera bawer kirin (tewandin).

bawerzîn

Noun
  1. Gobilîna nazik a bayî.

Soraniسروە·شنە·کزە

Synonymszuhr

bawesîrî

Adjective
  1. nexweşîyeke rûvika rast kul di bit